Strach ma twoje oczy

Tak wyrazistych i grających na emocjach debiutów jak „Strach ma twoje oczy” Agnieszki Ewy Rybki chciałabym życzyć sobie i Wam w tym roku jak najwięcej. Ten thriller z silnie rozbudowanym wątkiem obyczajowym, pogłębioną psychologią postaci i w sposób nieoczywisty poprowadzoną fabułą zaskoczył mnie swoją ogromną dojrzałością literacką. Autorka z rozmachem prowadzi nas przez Teksas, Islandię po Australię udowadniając jak skurczył się nasz świat, jak bardzo stał się dostępny. Jak zmieniło się również postrzeganie i docenianie kobiet, profesjonalistek w swej dziedzinie. To, co jednak nie zmieniło się zupełnie, a może nawet w pogoni za karierą uległo spłyceniu i zmarginalizowaniu, to relacje międzyludzkie. W rodzinie, którą Charlotte uważa za normalną i szczęśliwą powierzchowność relacji zdaje się sprzyjać przeoczeniu niepokojących sygnałów. I dopiero zbrodnia, którą widzi na własne oczy, której nie może zaprzeczyć burzy obraz jej poukładanego życia odzierając je z iluzji. "Ty będziesz następna". Te słowa sprawiają, że ucieka przed osobą, którą latami kochała, której ufała z Islandii na drugi koniec świata. Tylko czy to wystarczy? To powieść drogi nie tylko dzięki głównemu motywowi ucieczki matki i córki, ale również podróży w głąb siebie i wydarzeniom z przeszłości, które stopniowo obnażają obraz pełen traum, niezagojonych ran i wzajemnych zdrad. Trudne emocje w obliczu zagrożenia, zamiast łączyć, wyciągają na wierzch nawarstwiane latami niedopowiedzenia, ból i zawiedzione oczekiwania. Autorka poprowadziła akcję nie tylko w sposób szalenie zajmujący, ale przede wszystkim nieoczywisty, odkrywając kolejne warstwy tej historii i pozostawiając czytelnikowi przestrzeń do przemyśleń. Ujawniając motywację poszczególnych bohaterów ukazała niezaprzeczalny wpływ doświadczeń z dzieciństwa, z młodości na ich dalsze wybory i działania. Tak jak wspominałam na początku, trudno uwierzyć, że to debiut autorki i będę z ciekawością wyczekiwać jej dalszych literackich kroków. Polecam ją również Waszej uwadze.