Street food. Historie i przepisy z ulic świata

Czy zdarzyło Ci się kiedyś zjeść coś podczas podróży i po latach pamiętać ten smak lepiej niż zabytki, które wtedy zwiedzałaś(-eś)? Jestem przekonana, że każdy z nas ma takie kulinarne wspomnienie. Dla jednych będzie to chrupiąca zapiekanka kupiona późnym wieczorem nad morzem. Dla innych aromatyczny kebab z małej uliczki w Stambule, gorący ramen z Tokio albo świeżo smażone churros jedzone gdzieś na hiszpańskim deptaku. Bo jedzenie ma niezwykłą moc. Potrafi przenosić nas w czasie, przywoływać wspomnienia i opowiadać historie, których nie znajdziemy w przewodnikach turystycznych. Właśnie dlatego tak bardzo spodobała mi się książka „Street food. Historie i przepisy z ulic świata” Marcelle Ratafia. Już od pierwszych stron poczułam, że nie trzymam w rękach zwykłej książki kucharskiej. To raczej paszport do kulinarnej podróży przez kontynenty, kultury i tradycje. Takiej podróży, podczas której nie zwiedza się muzeów ani pałaców. Zamiast tego zatrzymujemy się przy ulicznych straganach, budkach na kółkach, targowiskach i niewielkich punktach gastronomicznych, które od pokoleń karmią mieszkańców różnych zakątków świata. Najbardziej urzekło mnie to, że autorka nie skupia się wyłącznie na przepisach. Każde danie ma tutaj własną historię. Dowiadujemy się, skąd się wzięło, jak ewoluowało przez lata i dlaczego właśnie ono stało się symbolem konkretnego miejsca. Nagle okazuje się, że zwykły hot dog, bajgiel, falafel czy empanada niosą za sobą znacznie więcej niż tylko smak. Są częścią kultury, tradycji i historii ludzi, którzy je stworzyli. Podczas lektury wielokrotnie łapałam się na tym, że zatrzymywałam się na dłużej przy poszczególnych stronach. Nie dlatego, że tekst był trudny. Wręcz przeciwnie. Książkę czyta się lekko i z ogromną przyjemnością. Po prostu chciałam nacieszyć oczy ilustracjami, zdjęciami i ciekawostkami. To jedna z tych publikacji, które równie chętnie się czyta, jak ogląda. Ogromnym atutem jest również sposób uporządkowania treści. Poszczególne kontynenty zostały wyraźnie oddzielone, dzięki czemu można bez problemu przeskakiwać między Europą, Azją, Ameryką czy Bliskim Wschodem. To sprawia, że książkę można czytać od początku do końca, ale równie dobrze otworzyć ją na dowolnej stronie i po prostu dać się porwać kolejnej smakowitej opowieści. Nie zabrakło oczywiście przepisów. I to takich, które naprawdę zachęcają do eksperymentowania w kuchni. Przyznam, że kilka z nich od razu trafiło na moją listę rzeczy do wypróbowania. Bo przecież nie zawsze możemy kupić bilet lotniczy na drugi koniec świata. Czasem wystarczy kilka składników, odrobina czasu i chęć odkrywania nowych smaków. Czytając „Street food. Historie i przepisy z ulic świata”, przypomniałam sobie, że jedzenie od zawsze było jednym z najpiękniejszych języków świata. Nie zna granic, nie potrzebuje tłumacza i potrafi łączyć ludzi niezależnie od tego, skąd pochodzą. To książka dla osób ciekawych świata. Dla podróżników, smakoszy i wszystkich tych, którzy wierzą, że najlepsze historie często zaczynają się przy stole. A czasem nawet przy niewielkim ulicznym straganie. Ostrzegam jednak - tej książki zdecydowanie nie powinno się czytać na pusty żołądek. Ja po kilku rozdziałach byłam głodna nie tylko jedzenia, ale także kolejnych podróży. Ocena: 10/10