Szeptucha. Jestem twoim domem

Życie potrafi być bardzo zabawne. Wpierw przeczytałam tom drugi, a dopiero później wzięłam w ręce pierwszy:-) Przynajmniej wiem już, że to bezpośrednia kontynuacja serii Szeptucha. ,,Żal jej było oskarżonej kobiety, która choć nikomu nie zawiniła, musiała ponieść ofiarę za to, że znała się na roślinach i pomagała ludziom." Nawojka, to młoda kobieta o niezwykłej inteligencji. W swoim życiu napotkała wiele przeszkód, lecz nauczyła się, by podglądać każdego, kto mógłby w jakichś sposób prowadzić nauki lekarskie. Jest to historia z dawnych lat, więc wiadomo było, że lekarze nie mieli wykształcenia, a jedynie potrafili znać się na ziołach i leczyć nimi. Jeśli takim lekarzem był mężczyzna, szanowano go we wsi i u bogatych służył swoimi radami. Jeśli jednak kobieta potrafiła to samo co on, uznawano ją za nawiedzoną, za niegodną życia, służkę diabłu, którą należy jak najszybciej unicestwić. Najlepiej spalając na stosie. W tym tomie, już drugim, widzimy jak wiele tajemnic zna Nawojka i w jak sprytny sposób pragnie dowiedzieć się kto zabił inną kobietę, która miała powić dziecko. Bywa, że specjalnie insynuuje pewne wydarzenia, próbuje przywołać łączące fakty jej śmierci z własną postacią, by ktokolwiek mógł szepnąć choć jakieś słowo, które uroni rąbka tajemnicy. A potrafi ona łączyć jedno z drugim, wie jak postępują ludzie zakłamani i niekiedy potrafi ich wyczuć. Nawet kiedy spotyka się z kobietą, podobno obłożnie chorą, widzi co się z nią dzieje i że ktoś usilnie próbuje się jej pozbyć, gdyż zbyt wiele wiedzy i umiejętności posiada. Kiedy jednak domyśla się kto mógłby tych czynów dokonać, ponownie skupia się na najważniejszych odpowiedziach, a mianowicie, dlaczego? Pomimo, że jest kobietą z dawniejszego czasu, miała nieco teraźniejsze myśli, gdyż wierzyła w to, że każdy sobie jest równy. Człowiek nie po to został powity, by ktoś mógł ze spokojem odbierać mu żywota. Musi jednak działać ostrożnie, gdyż człowiek zbyt pomocny, zawsze w oczach innych ma winę wypisaną na twarzy. W międzyczasie pojawiają się wiersze idealnie dobrane do sytuacji. Całość czyta się doskonale, bardzo wciąga. Czytajcie tylko po kolei:-)

„Nigdy się nie zatrzymuj, nawet wtedy, gdy myślisz, że nie dasz rady iść dalej”. Cytat pochodzi z książki „Szeptucha. Jestem twoim domem” autorstwa Bianki Kunickiej. Książka ta jest drugim tomem serii i od razu zaznaczam, aby podczas czytania zachować kolejność. Pierwszy tom nagle się urywa, a tutaj od razu zostajemy wplątani w wir wydarzeń ściśle powiązanych z fabułą poprzedniej części. Autorka po raz kolejny zabiera nas w świat pełen tajemnic, wierzeń, zabobonów i rytuałów. Jednak tym razem postanowiła dodać do fabuły element kryminalny, co nadało książce niesamowitego klimatu. Nawojka, w lesie, który stał się jej domem, odnajduje zwłoki młodej kobiety i niemowlęcia. Postanawia wyjaśnić tę sprawę, co prowadzi ją do miasta zarówno przerażającego, jak i intrygującego. Kogo tam spotka? Czego zazna? O tym musisz przekonać się sam(-a). Podoba mi się, jak Bianka Kunicka ukazuje rozwój emocjonalny Nawojki. Dziewczyna wreszcie zaczyna słuchać swojego serca, a my mamy okazję poznać jej troski oraz pragnienia. Przez swoje zdolności została odrzucona przez społeczeństwo, a mimo to pragnie pomagać innym. Chce nie tylko leczyć ciała, lecz także goić rany duszy. Jej odwaga, zaradność i wielkie serce są godne podziwu. Nawojka została ukazana jako silna kobieta, którą trudno złamać. Na tle poprzedniego tomu ta książka wypada bardzo mrocznie. Wieje w niej chłodem, mrokiem, a zło otula nas swoją peleryną… Uroczy, sielski klimat ustępuje miejsca czemuś strasznemu, i muszę przyznać, że bardzo mi się to podobało. Tym bardziej że „Jestem twoim domem” oraz „Na ołtarzu ciszy” traktuję jako nierozerwalną całość. „Szeptucha. Jestem twoim domem” to podróż pośród magii ziół i tajemniczych rytuałów. Książka ukazuje, jak ważna jest rola szeptuchy w społeczeństwie i jak trudno czasem otworzyć się na to, co nowe i nieznane. Historia Nawojki chwyta za serce i pozostaje z czytelnikiem na długo po zakończeniu lektury. Serdecznie polecam!