Szepty moich lęków / Piąte Marzenie

Seria o komisarz Alicji Romskiej - polecam!!! To opowieść o różnych obliczach ludzkiego losu, trudnych wyborach i dramatach, które nie zawsze znajdują szczęśliwe zakończenie. Pierwsza część wciąga w mroczny świat policyjnych śledztw, w którym każde odkrycie prowadzi do kolejnych zagadek. Komisarz Alicja Romska bada sprawę brutalnego morderstwa pary, które początkowo wygląda jak zwykły napad rabunkowy. Jednak im głębiej zagląda w sprawę, tym więcej pojawia się pytań, a tropy prowadzą do krakowskiego środowiska kiboli, gdzie lojalność i przemoc idą w parze. W tle pojawia się Jakub – jeden z członków grupy, który może być kluczem do rozwiązania tajemnicy. Autor serwuje tu taką amplitudę wrażeń i emocji, że momentami brakuje tchu. Kochani czytajcie!

„(…) strach jest w przemocy najgorszy, sam fizyczny ból to tylko reakcja fizjologiczna organizmu”. W Krakowie, w jednym z domów na ulicy Kruczej dochodzi do makabrycznej zbrodni. Pewnego dnia, mieszkająca tu rodzina składająca się z małżonków i dwójki ich małych dzieci, na zawsze zmieniła kształt. Kobieta i mężczyzna zostali brutalnie zamordowani niemal na oczach swoich dzieci, a one będą teraz musiały zmierzyć z wszechobecnym poczuciem straty. Policyjne śledztwo rozpoczyna się z przytupem. Wszystko wskazuje na motyw rabunkowy. Jednak im bliżej śledczy przyglądają się całej sprawie, tym bardziej staje ona skomplikowana.. Rysy psychologiczne postaci to tu największy atut. Mnogość problemów i wątków oscylujących wokół przemocy i niemocy określa i przekracza ramy niewyobrażalnych uczuć i emocji osób doświadczających i tych z premedytacją zadających zarówno psychiczny, jak i fizyczny ból, który odciska swoje piętno na ciałach i umysłach.. „Szepty moich lęków” to ciekawie poprowadzona historia złożona z kilku aktów – wymagające doświadczenie nie pozostające bez echa w umyśle czytelnika. Sztuka jednego aktora, kilku epizodystów i statystów. Jest też miejsce dla suflera. Scena oprócz dobrze oświetlonych miejsc ma tu również zacienione zakamarki wypełnione mrokiem. Całość tworzy pełen bólu, cierpienia i bezradności wiarygodny i wcale nie czarno-biały obraz, niestety niepokojąco podobny do tych z naszego rodzimego „podwórka”.. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i coś czuję, że nie ostatnie. Polecam.