Sztuczki z czasem

Śmierć to trudny temat, zwłaszcza w literaturze dziecięcej. Warto zatem rozmawiać, oswoić temat choroby i śmierci. W tak trudnych tematach jak zawsze z pomocą przychodzi nam książka! 🧓 Aleksandra Dobies napisała swoją pierwszą książkę dla dzieci, która porusza bardzo trudny temat jakim jest strata kogoś bliskiego. I muszę przyznać wyszło jej to doskonale! 🧓 Dzieci często odbierają książki dosłownie, doszukują się w historii podobieństw, dopytują o szczegóły. Dorośli zaś podchodzą raczej z sercem wypełnionym wspomnieniami. 🧓 „Sztuczki z czasem” to subtelna i pełna wzruszeń opowieść o dziecięcej żałobie. Umiejętnie wyważona, prawdziwa, przynosząca ukojenie. Pokazuje dzieciom, że czas potrafi leczyć rany. Że przychodzi moment, w którym wystarczy jeden mały element lub wspomnienie, by przykleić plaster na ich obolałe z tęsknoty serce. 🧓 Lisa odkrywa, że jej ukochany dziadek zaczyna słabnąć. Nie ma siły na wspólne zabawy, rozmowy czy przejażdżki polnymi drogami. Niestety dziadek umiera, a świat Lisy nagle się załamuje i bardzo pustoszeje. Dziadek nie ukrywał przed wnuczką, że niedługo wyruszy w drogę i za pomocą ciepłych, mądrych rozmów, starał się ją do tego przygotować. Od tej pory dom dziadków, w którym Lisia spędzała wszystkie wakacje i ferie, staje się mroczny i bardzo cichy. W sercu Lisy nagle pojawiły się takie uczucia jak: niezrozumienie, smutek, gniew i dopiero na końcu, po długim czasie, spokój. Spokój, który zburzyło pojawienie się nieznanego kuzyna. On też borykał się ze stratą i dużymi zmianami. Czy spotkanie Lisy i Janka rozpocznie nowy rozdział w historii rodziny? 🧓 Autorka stworzyła dzieło, które nie tylko skupia się na stracie bliskiej osoby. Ukazuje nam przede wszystkim życie, które mimo ogromnego bólu płynie dalej. Słychać dziecięcy śmiech, jest zbieranie kamyków, ubłocone buty i wyprawy nad potok oraz czerwony motocykl, na nowo wyprowadzony z garażu. Do tego piękne i kolorowe ilustracje świetnie łączą się z treścią. 🧓 Ta książka jest po prostu niezwykła! Bije z niej autentyzm i ogromne ciepło. Pomimo trudnego tematu zostawia czytelnika z uśmiechem na ustach i poczuciem, że jak za sprawą zaczarowanej różdżki, czas potrafi leczyć rany.

Czy czas rzeczywiście leczy rany? Co to w ogóle znaczy? Przecież w aptece nie sprzedaje się lekarstwa z czasu… Przed Wami piękna, subtelna opowieść o odchodzeniu, dziecięcej żałobie i upływającym czasie. Choroba ma to do siebie, że przychodzi nieproszona i nie zawsze można ją przepędzić. Właśnie to odkryła Lisia, gdy jej ukochany dziadek zaczął kurczyć się i słabnąć, niczym balonik z dziurką, przez którą powoli uciekało powietrze. Dziewczynka nie chciała, by umarł. Uważała, że to niesprawiedliwe. Przecież był młodszy, chociażby od swojego sąsiada pana Fredka. Ale dziadek nie ukrywał przed wnuczką, że niedługo wyruszy w drogę i za pomocą ciepłych, mądrych rozmów, starał się ją do tego przygotować. Gdy odszedł, dom dziadków, w którym Lisia spędzała wszystkie wakacje i ferie, wypełnił się mrokiem i ciszą. A w jej sercu zamieszkały kolejno niezrozumienie, smutek, gniew i dopiero na końcu, po długim czasie, spokój. Spokój, który zburzyło pojawienie się nieznanego kuzyna. On też borykał się ze stratą i dużymi zmianami. Czy spotkanie Lisi i Janka rozpocznie nowy rozdział w historii rodziny? „Sztuczki z czasem” to subtelna, wzruszająca książka o dziecięcej żałobie. Umiejętnie wyważona, prawdziwa, przynosząca ukojenie. Pokazuje dzieciom, że czas rzeczywiście leczy rany. Że przychodzi moment, w którym wystarczy ciepły promień słońca, powiew wiatru lub wspomnienie, by przykleić plaster na ich obolałe z tęsknoty serce. Ale ta książka to nie tylko historia straty. To także dziecięcy śmiech, zbieranie kamyków, ubłocone buty i wyprawy nad potok. To rodzinne spory, narodziny przyjaźni i czerwony motocykl, na nowo wyprowadzony z garażu. To życie, które płynie dalej. Bogatsze o odzyskanego kuzyna i ciepłe wspomnienia o zmarłym dziadku. Niezwykła jest ta książka. Bliska dziecku i autentyczna. Zostawia czytelnika z uśmiechniętym sercem i nadzieją, że także w ich życiu czas uczyni swoje sztuczki. Gorąco ją Wam polecam. Od 6 roku życia.

Aleksandra Dobies w swojej książce „Sztuczki z czasem” porusza temat straty, żałoby i poszukiwania bliskości w trudnych chwilach. To pełna emocji opowieść o dziewczynce imieniem Lisia, która uwielbia spędzać wakacje u dziadków. Jednak tym razem beztroski czas na wsi przybiera inny obrót – dom, dotychczas tętniący ciepłem i radością, ogarnia cisza, a ukochany dziadek nie jest już tym samym pełnym energii towarzyszem zabaw. Gdy odchodzi, dziewczynka musi zmierzyć się z ogromnym poczuciem straty. Autorka subtelnie, ale bardzo realistycznie pokazuje proces żałoby oczami dziecka. Umiejętnie oddaje dziecięce emocje – niezrozumienie, smutek, bunt wobec rzeczywistości, ale także zdolność do adaptacji i poszukiwania nowego sensu. Pojawienie się tajemniczego kuzyna Janka, chłopca zamkniętego w sobie i pełnego niechęci, dodaje historii nowego wymiaru. Relacja między Lisią a Jankiem rozwija się powoli, ale w sposób autentyczny, pokazując, jak wspólne doświadczenie straty może stać się pomostem łączącym dwoje zagubionych dzieci. Język książki jest prosty, ale piękny – pełen ciepła i subtelnych metafor. Opisy wsi oraz rodzinnych wspomnień nadają opowieści nostalgiczny klimat, a autorka umiejętnie przeplata wątek smutku z momentami nadziei i radości. „Sztuczki z czasem” to książka, która wzrusza, skłania do refleksji i pokazuje, że nawet po bolesnej stracie można odnaleźć nowe drogi do bliskości i zrozumienia. To idealna lektura zarówno dla młodszych czytelników, którzy mierzą się z trudnymi emocjami, jak i dla dorosłych, którzy pragną lepiej zrozumieć dziecięcy świat uczuć.