Szukaj mnie. Cykl z detektyw D.D. Warren. Tom 9

Brutalna masakra w domu spokojnej, pięcioosobowej rodziny wstrząsa społecznością. Czworo członków zostaje zamordowanych w wyjątkowo okrutny sposób, a szesnastoletnia córka, Roxy Baez, znika bez śladu. Czy jest kolejną ofiarą? A może to ona dokonała tej zbrodni? Śledztwo poprowadzi detektyw D.D. Warren, a pomagać jej będzie Flora Dane. Ten duet to mieszanka wybuchowa! "Szukaj mnie" to thriller, w którym Lisa Gardner kolejny raz udowadnia, że potrafi opowiadać historie mroczne, skomplikowane i niezwykle wciągające. W tej książce nic nie jest takie, jak się wydaje. Gardner nie serwuje nam taniego dramatyzmu. Pokazuje, że można nie zauważyć cierpienia, które dzieje się tuż obok. Jak łatwo można pomylić idealną córkę z kimś, kto już dawno się pogubił. I jak łatwo zrzucić winę na dziecko, bo dorośli nie potrafią wziąć odpowiedzialności za własne błędy. "Szukaj mnie" to historia o przemocy, o psychicznej presji, o młodych ludziach zagubionych w świecie, który nie chce ich słuchać. Autorka umiejętnie dawkuje informacje, zaskakuje, ale nie robi tego na siłę. Nie ma tu niepotrzebnych twistów, które są tylko po to, żeby szokować. Każdy zwrot akcji ma sens, wszystko składa się w jedną logiczną całość. Styl Lisy Gardner jest przystępny, dynamiczny i obrazowy. Narracja jest płynna, a rozdziały krótkie, co potęguje uczucie niepokoju i sprawia, że książkę trudno odłożyć. Autorka sprawnie prowadzi kilka wątków jednocześnie, przeplatając punkty widzenia i budując napięcie aż do zaskakującego finału. Gwarantuję, że podczas lektury nie będziecie się nudzić! Nie wiem, jak Gardner to robi, ale potrafi stworzyć niesamowicie skomplikowaną i interesującą zagadkę kryminalną. Wisienką na torcie, jak zawsze jest sama D.D. Warren. Uwielbiam tę postać. Zdeterminowana, silna i dociekliwa pani detektyw, która z książki na książkę wzbudza coraz większą sympatię. Jeżeli szukacie thrillera z ciekawą zagadką i niebanalną fabułą, to "Szukaj mnie" będzie idealnym wyborem. Ja polecam!

W dziewiątym tomie cyklu kryminalnego z moją ulubioną detektyw D.D. Warren autorstwa Lisy Gardner, szczególne miejsce zajęły psy. Wkroczyły zarówno w jej życie prywatne, jak i w prowadzoną przez nią sprawę zaginięcia nastolatki. I w obu obszarach wniosły to szczególne ciepło, które daje tylko odwzajemniona i bezwarunkowa miłość psiego przyjaciela. Ale jeśli życie osobiste D.D. układa się niemal idealnie, a mąż i syn stają się całym jej światem, to gdzieś w Bostonie inna rodzina zostaje brutalnie zamordowana. Tylko szesnastoletnia Roxy przeżyła rodzinną masakrę. Niestety znika wraz z dwoma psami i nikt nie wie, czy jest jedyną ocalałą, czy może sprawczynią zbrodni. Odnalezienie dziewczyny może wiele wyjaśnić i jej tropem rusza nie tylko nasza nieugięta detektyw, ale także Flora Dane, którą poznaliśmy w poprzedniej części, „Znajdź ją”. Flora, po własnych traumatycznych przeżyciach, odnalazła sens życia we wspieraniu innych ofiar, którym tak trudno powrócić do codzienności. Co łączyło ją z Roxy? I czy wraz z D.D. uda im się trafić na jej ślad? Jak zawsze autorka buduje napięcie powoli, z dbałością o detale i psychologiczną wnikliwością. Odkrywamy zaburzone więzi rodzinne i wadliwy system opieki, który zamiast poczucia bezpieczeństwa i nadziei niesie nieustanny lęk i desperację. Niszczy zaufanie do ludzi i rodzi traumy determinujące całe późniejsze życie. Najbardziej boli to, że ta krzywda dotyka dzieci, które powinny cieszyć się beztroskim dzieciństwem, miłością i poczuciem bezpieczeństwa. Pytanie, czym jest idealna rodzina, nie rodzi się tylko w głowie czytelnika. Zadaje je sobie także D.D. Warren wreszcie spełniona i szczęśliwa. I Roxy, pisząc szkolny esej pod takim właśnie tytułem. Ten ostatni, poznawany we fragmentach, rozdziera duszę. Bo żadne dziecko nie powinno mieć takich doświadczeń, takich spostrzeżeń i nieść takiego ciężaru na swoich barkach. Każda kolejna część tego cyklu przypomina mi, dlaczego jest on moim ulubionym z gatunku thrillera kryminalnego. Bo tak inteligentne, psychologicznie pogłębione, trzymające w napięciu i oparte na silnych emocjach powieści pisze tylko Lisa Gardner.

„Szukaj mnie” Lisy Gardner to książka, która wciąga nie tylko zagadką kryminalną, ale i emocjonalną głębią. Sięgnęłam po nią z ciekawością, ale nie spodziewałam się, że zostawi mnie z takim chaosem w głowie. Bo jak ocenić historię, w której szesnastoletnia dziewczyna może być zarówno sprawczynią brutalnej zbrodni, jak i jej jedyną ocalałą ofiarą? Od pierwszych stron czuć napięcie - dom wypełniony śmiercią, cztery ciała i jedno zniknięcie. Roksana - idealna córka, wzorowa uczennica. I jednocześnie - uciekinierka z miejsca zbrodni. Detektyw D.D. Warren oraz Flora Dane, którą dobrze znamy jako ocalałą z rąk seryjnego zabójcy, stają przed wyjątkowo trudnym zadaniem: rozwikłać, kim tak naprawdę jest dziewczyna, która zostawiła po sobie jedynie wiadomość: „Szukaj mnie”. A ja, jako czytelniczka, szukałam. Wskazówek. Motywów. Odpowiedzi. Gardner mistrzowsko prowadzi czytelnika przez labirynt wydarzeń - przeszłość miesza się z teraźniejszością, ślady prowadzą w wiele stron, a każda postać zdaje się mieć coś do ukrycia. Autorka nie tylko buduje napięcie - ona je pielęgnuje, pozwalając mu narastać aż do kulminacyjnego momentu, kiedy trudno już złapać oddech. To, co szczególnie mnie poruszyło, to wątek przemocy domowej i tego, jak skrzywdzone dzieci uczą się funkcjonować w świecie, który nie daje im bezpieczeństwa. Roksana nie jest tylko imieniem - to symbol młodych ludzi, którzy zbyt wcześnie musieli stać się dorośli. Motyw rodzin zastępczych i systemu, który nie zawsze działa, uderza boleśnie i bezlitośnie przypomina, że czasem największe dramaty rozgrywają się za zamkniętymi drzwiami domów, które z pozoru wyglądają na idealne. Flora Dane, jako postać, którą doskonale pamiętam z poprzednich części, pokazuje się tutaj z zupełnie nowej strony. To nie tylko kobieta po traumie - to ktoś, kto stworzył wokół siebie mur, by przetrwać. Jej relacja z D.D. Warren wnosi do fabuły nie tylko profesjonalizm, ale i trudne pytania o granice empatii, współczucia i sprawiedliwości. Lisa Gardner nie daje łatwych odpowiedzi. Nie podsuwa ich na tacy. Każdy trop, każda rozmowa, każdy fragment pozostawia przestrzeń na własne interpretacje. I to jest właśnie siła tej książki – zmusza do refleksji, do zadania sobie pytania, komu wierzę i dlaczego. A zakończenie? Przyznam - nie przewidziałam. I właśnie za to Gardner uwielbiam najbardziej. Umie grać z czytelnikiem, umie wodzić za nos, a przy tym nie zapomina, że dobra historia taka, która coś po sobie zostawia. Jeśli szukasz thrillera, który łączy emocje, świetną intrygę i ważne społeczne tematy - „Szukaj mnie” to książka, obok której trudno przejść obojętnie. Ocena: 9/10 - za klimat, emocjonalną głębię, genialnie skonstruowaną fabułę i postacie, które zostają w pamięci na długo.