Ta druga

Zuzannę, Paulę i Bartka łączy nastoletnia przyjaźń. Praktycznie byli nierozłączni. Połączyła ich burzliwa relacja, która potem przerodziła się w coś więcej. Ścieżki ich życia zaplotły się, by następnie rzucić w różnych kierunkach. Po ponad dwudziestu latach Paula powraca do rodzinnego Grudziądza, gdzie wszystko wydaje się inne, niż zapamiętała. Małżeństwo Zuzanny i Bartka też nie wygląda tak, jak to sobie wyobrażała. Zwłaszcza że pojawia się ktoś jeszcze. Ta druga. Życie wszystkich zmienia się nieodwracalnie. Pojawia się pytanie, czy wszystko można zaplanować? I które z nich ucierpi najbardziej? Tomasz Betcher przedstawił różne odcienie miłości. Tę pierwszą, ale i tę dojrzałą. Każda została opisana w sposób realistyczny. Łączące postaci relacje (międzyludzkie, małżeńskie, przyjacielskie, na linii rodzic-dziecko) i uczucia - autor wie, jak poruszać się w tym temacie. Idealnie wszedł w kobiecą psychikę, ukazując jej emocje i rozterki. Sądząc po tytule, spodziewałam się raczej motywu zdrady, ale nie o to tu chodziło. I to było najlepsze, bo dałam się zaskoczyć.  Uwagę zwraca również przyjaźń. Szczera i niezwykle silna. Bohaterowie wiedzą, kto i co jest w życiu najważniejsze. A prawdziwa przyjaźń potrafi przetrwać wszystko.  Historia pokazuje, jak kształtują nas nasze życiowe wybory, decyzje oraz jak radzimy sobie z ich konsekwencjami. Pan Tomasz wskazuje, jak ważna jest dla nas akceptacja przez innych i dlaczego jej tak poszukujemy. Często bagatelizujemy problemy młodzieży. A przecież oni są w trudnym wieku i nie ze wszystkim jeszcze potrafią sobie radzić jak dorośli. Pojawia się także kwestia dorastania w rodzinie alkoholowej. Widzimy, że dla każdego zawsze jest szansa na lepsze życie.  Autor umiejętnie zwodzi nas, stopniowo dawkując prawdę. To, co uważałam za oczywiste, te stereotypy, skojarzenia, złudzenia... rozprysnęło się, gdy wiedziałam coraz więcej. Nie należy sądzić po pozorach. A muszę przyznać, że im uległam. Frustrowały mnie decyzje bohaterów. Nie rozumiałam ich, ale później nastąpiło zrozumienie. Z kolei zakończenie... to po prostu jedna emocjonalna bomba! Daje do myślenia i refleksji nad ulotnością życia. Jeden wątek dotyczy też mnie i dlatego tak bardzo bliska jest mi ta książka.  "Ta druga" to nieoczywista, głęboko poruszająca powieść o szczerej przyjaźni, miłości, dojrzewaniu, poszukiwaniu siebie, trudnych wyborach, poświęceniu, lojalności i stracie. To książka upominająca, by nie oceniać innych, a spróbować zajrzeć głębiej, być uważniejszym na drugiego człowieka. Ta historia boli, roztrzaskuje serce na kawałki i długo nie daje o sobie zapomnieć.

Tomaszowi Betcherowi towarzyszę w literackiej podróży od jego debiutu „Tam gdzie jesteś” w 2019 roku. Ujął mnie wtedy ogromną empatią i wrażliwością na ludzkie emocje i problemy społeczne. Najnowsza powieść „Ta druga”, która tym razem wyszła pod sztandarem Wydawnictwa Mięta to historia o trudnych wyborach, stracie, przyjaźni i miłości, przy której popłynie niejedna łza. Mnie poruszyła do głębi. Autor, rozpoczynając opowieść od niełatwej rozmowy przyjaciółek, która jednoznacznie sugeruje, że w małżeństwie Zuzy pojawiła się "ta druga" kieruje nasz wzrok w jedną stronę. Ciąg dalszy opowieści dzielony na dwie linie czasowe pokazuje jednak, jak łatwo ocenić i wydać wyrok, gdy nie widzimy szerszej perspektywy. I jak trudno zrozumieć wybory innych patrząc z boku i nie znając kontekstu. Autor nie osładza życia swoim bohaterom. Los często rzuca im kłody pod nogi, a jego chichot rozbrzmiewa nawet po wielu latach. Opowieść o Zuzie, Pauli i Bartku jest inna niż mógłby to sugerować tytuł i opis, a wyziera z niej ogrom przyjaźni, poświęcenia i wzajemnego oddania. Każda kolejna strona przybliżająca czytelnikowi przeszłość i teraźniejszość bohaterów odsłania kolejne fragmenty obrazu, który niemal fizycznie boli, ale też pozytywnie wzrusza. Ta życiowa historia trojga przyjaciół wciągnęła mnie od pierwszego rozdziału i dostarczyła pełnej gamy emocji. Znając prozę Autora wiedziałam, że właśnie tego mogę oczekiwać, ale ta powieść stała się również moją ulubioną w jego twórczości. Przynajmniej do następnej, którą wyda, bo oczywiście sięgnę po nią z przyjemnością.

Trójkąt miłosny to najbardziej emocjonujący wątek nie tyle w powieściach, ile w życiu. Kto nigdy nie przeżył tego wewnętrznego rozdarcia, ten nie wie, jak trudne jest podjęcie ostatecznej decyzji, momentami wydaje się to wręcz niemożliwe. A gdy do niej już dojdzie, z tyłu głowy pozostaje myśl: co by było, gdyby... Troje bohaterów najnowszej powieści Tomasza Betchera „Ta druga” łączą wspomnienia wspólnie przeżytej młodości. Ich ścieżki przecinają się ponownie po dwudziestu latach, a troje to już tłum. Uwielbiam powieści obyczajowe tego autora i uważam, że pisze On lepiej od niejednej z naszych rodzimych pisarek. Wydarzenia toczą się na kilku płaszczyznach czasowych, a poznajemy je dzięki trzecioosobowej narracji trójki głównych bohaterów. Wzruszyła mnie ta podróż w przeszłość, gdzie los splótł ich życiorysy. Z ogromną przyjemnością i ciekawością śledziłam ich poczynania oraz targające nimi emocje (opisy poronień wzruszą nawet największego twardziela). Autor świetnie wszystkich scharakteryzował, miałam wrażenie, że są postaciami z krwi i kości. Akcja ma miejsce w Grudziądzu, który został opisany w taki sposób, że zapragnęłam zobaczyć go na własne oczy.