Take a chance on me

Czerwone światło. Korek. Co może się przydarzyć? Lauren obstawiałaby wszystko, ale na pewno nie to, że wsiądzie do niej obcy mężczyzna, który jest arogancki ale i… przystojny. Historia nietuzinkowa. To na pewno, ale niestety momentami ich relacja była zbyt męcząca, a ściślej mówiąc cała ona- Lauren. Te jej ucieczki, niedopowiedzenia, cała logika… no nie, przez co książka nieco mi się dłużyła, a sama w sobie jest grubaskiem bo ma ponad 500 stron. Postać Lauren mnie denerwowała, sprawiała, że miałam ochotę nią potrząsnąć, żeby przejrzała na oczy i zaczęła doceniać to co ma. Nie polubiłam jej. Nie lubię takich niezdecydowanych kobiet, w ogóle osób, które zaczynają się starać i chcą w momencie kiedy druga osoba rezygnuje. Przez co powstaje zabawa w kotka i myszkę. Natomiast Brandon- zdecydowanie podnosił ocenę tej książki. Romantyzm, połączony z nutką flirtu (ale takiego fajnego, jego teksty nie były tandetne) sprawiały, że stawał się takim typowym książkowym mężem. Sam fakt, że zawsze jest krok przed nią, wspiera ją i robi małe gesty, które scalają ich relacje z dnia na dzień coraz bardziej, sprawia, że aż chce się czytać i wypatruje się zakończenia jak to wszystko się zakończy bo nie powiem, trochę tutaj zawirowań jest… Książka dla osób, które: lubią romansidła, ludzi z humorem, nie przeszkadzają im pikantne sceny i wierzą w przeznaczenie, bo właśnie to wszystko znajdą tutaj do tego osadzone w grupce przyjaciół- zupełnie różnych, ale którzy razem tworzą super paczkę. Jestem ciekawa następnej części, w której dostaniemy historię jego przyjaciela. Przyjaciela, który jest playboyem, nie da się go usidlić, a jego poczucie humoru i teksty sprawiały, że człowiek mimowolnie się uśmiecha. Myślę, że tom II spodoba mi się bardziej niż ten, zobaczymy! *To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.