Tam, gdzie kwitną cytryny

Uwielbiam czytać sagi rodzinne. Poznawać losy bohaterów, które rozgrywają się na przestrzeni wielu lat, od narodzin nowych członków rodziny, przez śmierć tych poznanych na samym początku. A gdy do tego dodamy słoneczną Italię oraz silne kobiety, których życie nie oszczędzało, to robi się jeszcze bardziej interesująco! I taka właśnie jest powieść autorstwa Aurory Tamigio - „Tam, gdzie kwitną cytryny”. . Zabiera nas do maleńkiej górskiej wioski, gdzie na początku XX wieku na świat przychodzi Rosa. W świecie, gdzie to mężczyznom wszystko było wolno, to ona pokazała swój charakter - mocny i nieustępliwy. Stanęła na czele swojej rodziny, którą założyła z Sebastianem Quarantą i dopóki żyła, broniła swoich najbliższych niczym lwica. A było kogo, bo oprócz dwóch synów, wydała na świat córkę - Selmę, która niestety nie wdała się w matkę, a obdarzyła ją, oprócz zięcia obiboka, trzema wnuczkami: Patrizią, Lavinią i Marinellą. I mimo iż sama Rosa nadała ich życiu ton, była wytrwała i uparta właśnie niczym ten kwiat róży, to jednak życie kobiet w jej rodzinie nie było usłane tymi pięknymi kwiatami, a jeśli już, to tymi z największymi kolcami. Musiały się one bowiem zmierzyć ze światem, gdzie prym wiedli mężczyźni. Mężczyźni będący podporą, wsparciem, wielką miłością, ale także jeszcze większym rozczarowaniem, bólem, utrapieniem i upokorzeniem. . Jaka to była wciągająca historia! Podczas lektury czułam się niczym jedna z uczestniczek tamtych wydarzeń - jakbym przeniosła się w czasie do przedwojennej Italii, by wspólnie z bohaterkami przechodzić przez zmiany społeczne i obyczajowe, które miały miejsce aż do lat 80 XX wieku. . Oprócz samej historii, urzekł mnie także portret kobiet tamtych lat. Autorka świetnie poradziła sobie z wykreowaniem ich postaci - mocnych, silnych, ale jednak podporządkowujących się mężczyznom, jak to wtedy miało miejsce. I ten styl! Niepowtarzalny, powodujący, że nie miałam ochoty odkładać lektury na później. Gdybym mogła, pochłonęłabym ją na raz, nawet mimo dosyć sporej objętości - ponad 460 stron! Jestem zachwycona i szczerze polecam!

"Rosa obserwowała swoją córkę, tak łagodną i tak podobną do Sebastiana, i myślała, że nie jest to spadek po ojcu, jakiego by sobie życzyła. Uprzejmy, łagodny mężczyzna, nieskończenie cierpliwy i nieznający złości to coś dobrego. Za to młoda kobieta o tych samych cechach to już taka czarna plaga, że Boże broń." "Tam, gdzie kwitną cytryny" to historia kobiet pięciu pokoleń. Wszystko zaczyna się od Rosy, urodzonej na początku XX wieku. Bita i poniżana przez ojca i braci, postanawia uciec z Sebastiano Quarantą. Razem zakładają osterię, która staje się znana wśród okolicznych miejscowości, nikt stamtąd głodny nie wychodzi. Rosa rodzi dwóch synów i upragnioną córkę Selmę. Następnie z biegiem lat poznajemy jeszcze losy Patrizii, Lavinii i Marinelli. To ponad 60 lat historii, w której rządzą mężczyźni, a kobiety dopiero walczą o swoje prawa - do nauki, wolności, równego traktowania, niezależności, pracy. Nie dziwię się, że ta książka zyskała takie uznanie. To powieść, która pochłania od pierwszych stron. Czasem bolesna, trudna okupiona traumami. Ale też pokazująca siłę i wytrwałość kobiet dążących do celu, choć droga ku niemu jest bardzo trudna i nie zawsze finał jest taki jak oczekiwano. Kobiety zawsze miały pod górkę, najczęściej mężczyźni decydowali o ich losie, co mają robić, za kogo wyjść za mąż - były jak karta przetargowa, nie brano ich uczuć pod uwagę. Miały spełniać wyznaczone im zadanie i siedzieć cicho. A gdy się wyłamywały otrzymywały bolesną nauczkę, która skutkowała długim pobytem w łóżku i to nie z przyjemności. W "Tam, gdzie kwitną cytryny" widać bardzo dokładnie jak zmieniała się rola kobiety w społeczeństwie. Śledziłam losy bohaterek z zapartym tchem. Dzieliłam z nimi ich smutki, wspierałam dobrymi myślami, trzymałam kciuki za spełnienie marzeń. A uwierzcie mi, ich życie było często kwaśne jak te cytryny... Niełatwo było je osłodzić, a miłość, cóż... Jaka je spotkała? Z czym się zmagały w okupowanym przez mężczyzn świecie? Czy każda spełniła swoje marzenie? Co musiały codziennie znosić? Zapraszam do zapoznania się z książką. Przygotujcie się na piękne krajobrazy, ale i ciemny okres wojny. Na wspaniały pokaz siły kobiet i ich determinację. Oraz na piękny język, którym została napisana. Polecam ❤️