Tamtego dnia zgasło niebo

„Starajmy się myśleć o tym, co było piękne i dobre. […] może te listy miały wpaść w moje ręce po to, by pamiętać, że zanim zgasło niebo i nastał czas mroku, istniało coś cudownego i czystego: poruszająca do głębi miłość tej pary.” . Wierzycie w miłość ponad wszystko? W to, że kiedyś dwie najbliższe sobie osoby, po tym, gdy to wojna zmusiła je do pozostania po przeciwnych stronach konfliktu, dalej byłyby dla siebie wszystkim? Że to, co działo się dookoła, nie pozostawiłoby po sobie śladu, nie zmieniło nic w ich relacji? Osobiście uważam, że byłoby to bardzo ciężkie, chociaż do wykonania. Wszystko zależałoby od okoliczności… . Niestety „okoliczności” nie wróżyły najlepiej związkowi Lucasa i Amelii - bohaterom powieści autorstwa Magdaleny Stykały „Tamtego dnia zgasło niebo”. Zdarzenia rozgrywały się na Pomorzu, gdzie przed wojną zarówno Niemcy i Polacy żyli między sobą, a mieszane małżeństwa nie były niczym niezwykłym. Po wybuchu konfliktu, Lucas, jako rodowity Niemiec, wstąpił do Wermachtu. Zaprzedał duszę diabłu i niestety zniszczył przyszłość swoją i swojej ukochanej - Amelii, która była Polką. Po wielu latach, w kolejnych pokoleniach, przeszłość zaczyna się upominać o prawdę. W okolicznych lasach zostają odnalezione szczątki niemieckiego żołnierza, a Mela odkrywa przedwojenne listy należące do siostry prababci. Dziewczyna podświadomie czuje, że tajemnice z przeszłości jej rodziny chcą ujrzeć światło dzienne. Czy tylko będzie im to dane? Czy uda się jej porozmawiać z prababcią i odkryć prawdę? I kim okaże się być niemiecki młody turysta, który odwiedza jej miejscowość? . „Tamtego dnia zgasło niebo” to przepiękna historia. Historia wielkiej miłości, którą niestety pochłonęła historia. Zniszczyła plany i marzenia dwójki młodych ludzi, podeptała ich uczucia i pozostawiła po sobie jedynie zgliszcza… . Czytałam ją z zapartym tchem, nawet pomimo awersji do współczesnej bohaterki - Meli. Jej podejście do życia, pogląd do niektórych spraw były dla mnie trudne do zaakceptowania, a momentami wręcz denerwowały. Mimo tego nie zniszczyło mi to całego obrazu, a wręcz przeciwnie - sprawiło, że cała historia nie stała się jedną z tych cukierkowych opowieści, w której to miłość do wroga była ponad wszystkim. Autorka idealnie oddała racjonalny punkt widzenia, sprawiła, że ta historia mogła wydarzyć się naprawdę. . Opowieść poruszyła mnie, zasmuciła, ale także zmusiła do refleksji - nad tym, jak mogłoby potoczyć się życie takich par jak Amelia i Lucas, które wtedy nie miały racji bytu.. . Książkę polecam Wam z całego serca! Mam zaszczyt jej patronować i robię to z wielką przyjemnością!