Tańczące światła

Magiczna łuna rozpylająca blask na niebie, sunącą delikatnie i zwinnie, jakby subtelnie muskał ją wiatr. Pojawia się, oświetlając niebo migoczącymi, barwnymi kaskadami świetlistych refleksów, jakby obdarzając patrzących najpiękniejszym festiwalem tańczących świateł. Tak właśnie sunie po niebie skrzący się blask, czarując każdego, kto na niego spojrzy. Raczy swoim tańcem, raduje i urzeka. Niesie się wśród pokrytej śniegiem ziemi, wśród wzgórz, dolin i lasów roztaczając swój czar. Chwyta w tę niezwykłą atmosferę, rozświetlając mroki i jednocząc wszystkich. Od razu powiem, że nie o naukowe wyjaśnienie tu chodzi, ale o magię i grację tego zjawiska, więc jeśli szukacie faktów i informacji to w tej książce ich nie ma. Po tej pozycji spodziewajcie się uroku zorzy polarnej w pełnej krasie. Opisanej z zachwytem zamkniętym w lekkich i przyjemnych rymach, płynących lekko jak tańczące na niebie światła. Bez naukowych treści, jakby powstała, żeby olśniewać. Autorem książki jest Yuval Zommer, z pewnością znany Wam już z innych zimowych tytułów (i nie tylko). To taka książka, która trochę koi, uspokaja, wycisza. Czaruje przed snem.

Nie ma chyba piękniejszego, bardziej magicznego spektaklu natury niż falujące na niebie wstęgi zorzy polarnej. Zobaczyć ją na własne oczy to jedno z moich, niespełnionych jeszcze marzeń. Dlatego z taką radością sięgnęłam po najnowszą książkę Yuvala Zommera, tym bardziej wyjątkową, że opowiadającą o zorzy z jej własnego punktu widzenia. Zorzę polarną poznajemy jako małe, złote drobinki pyłu, podróżujące od Słońca w kierunku pokrytej śniegiem Ziemi. Niezwykłe, mieniące się pięknymi kolorami światła, zachwycają wszystkie stworzenia. Na czarujących ilustracjach dzieci odnajdą, wpatrzone w niebo, niedźwiedzie polarne, śnieżne zające, foki, maskonury, wieloryby, woły piżmowe, wilki, rysie i najróżniejsze ptaki. Są też zjednoczeni w zachwycie, rdzenni mieszkańcy Arktyki, zasłuchani w opowieści o tych niezwykłych, tańczących światłach. Piękne, klimatyczne ilustracje, autor dopełnił lirycznym, rymowanym tekstem. Nie jest on długi, ale fajnie łączy naukę, przyrodę i kulturowe znaczenie zorzy. Co ciekawe, Yuval Zommer właśnie zorzę polarną uczynił narratorką. Jestem zauroczona tą pozycją. Pomimo zimowej scenerii, jest w niej coś, co sprawia, że serce czytelnika wypełnia ciepło, komfort i nadzieja. Aż ma się ochotę zapomnieć o naukowym uzasadnieniu tego zjawiska i z powrotem uwierzyć w jego magię. Gorąco polecam Wam tę książkę! Myślę, że najlepiej sprawdzi się u przedszkolaków w wieku ok. 3-5 lat. Oprócz pięknej historii i wspaniałych ilustracji, widzę w niej także duży potencjał do różnego rodzaju kreatywnych aktywności. Może przykładowo, mali artyści zainspirują się i stworzą swój własny rysunek zorzy?