Tappi. Przygody Tappiego z Szepczącego Lasu

Poznajcie Tappiego - rosłego, silnego, rudobrodego wikinga, któremu daleko do tych znanych Wam wojowniczych i nie raz okrutnych wikingów ze Skandynawii. Tappiego cechuje wrodzona łagodność i niesłychanie dobre serce, czym zjednuje sobie mieszkańców Szepczącego Lasu i okolic.To właśnie sercem Tappi kieruje się na co dzień troszcząc się o swoich przyjaciół i otaczającą go naturę. Mimo iż ten sympatyczny wiking nie jest skłonny do awantur, to jednak stale musi podejmować walkę, którą często zwycięża dzięki swojemu sprytowi. Spotyka na swej drodze reniferka Chichotka, w towarzystwie którego ramię w ramię stawiają czoła przeróżnym niebezpieczeństwom. Troll Gburek, Lodowy Olbrzym, chytry Gawędziarz, złośliwe wodniki, przerażający smok Żarbuch, mściwy jarl Surkol i jego kompani, wiedźma Skrzypicha, straszliwy wilk Węchacz, żarłoczne skrzaty, mroźny Soplowy Las, olbrzym Batochlast - wszystkie te spotkania i przeciwności nie są straszne Tappiemu, szczególnie gdy może liczyć na wsparcie przyjaciół zdobytych podczas wędrówki. Dodatkowo jego wrodzone łaknienie przygody zostaje zaspokojone, choć jak powszechnie wiadomo - apetyt rośnie w miarę jedzenia. Przezabawna książka, przepięknie wydana, w twardej oprawie, podzielona na jedenaście części, okraszona świetnymi ilustracjami. Bezapelacyjnie podbiła serca moich małych moli książkowych - 6 i 4 lata.

Tappi to wiking, którego chciałoby się mieć za przyjaciela. Spytasz - jak to możliwe? Przecież wikingowie raczej nie witali gości pajdą chleba z miodem, a raczej młotem, siekierą albo toporem. Oj, nie wrzucajmy wszystkich wikingów do jednego worka. A na pewno wyjmijmy z niego bohatera stworzonego przez Marcina Mortkę, czyli Tappiego, wikinga o sercu wielkim i pojemnym niemal jak jego brzuch. Witaj zatem w Szepczącym Lesie, krainie Tappiego i jego przyjaciół (i wrogów, niestety). Właśnie nadchodzi zima i mieszkańcy szykują zapasy. Wicher dmie coraz mocniej, Dziad Wodospad zamienia się w lodospad, a Lodowe Olbrzymy ożywają. Słabsi potrzebują pomocy silniejszych, a Smoki polują na kołyski. Tak, na kołyski. I nie smoki, a dokładnie jedna smoczyca, której smoczątko nie może zasnąć i do szczęścia potrzebuje właśnie bujanego łóżeczka. No rozczulił mnie ten wątek. Jednak w Szepczącym Lesie nie wszyscy mają dobre intencje. Jarl Surkol uwięził bowiem kowala Sigurda. Dlaczego? Bo mógł. Bo jest najpotężniejszym i najbardziej bezlitosnym księciem Dalekiej Północy. I zamiast zapłacić kowalowi za zbroję, którą ten dla niego wykonał, to zamknął go w lochu. W głowie się nie mieści! „Nieprawdopodobne. - Tappi pokręcił głową z oburzeniem. - Trzeba pomóc biedakowi”. I właśnie wtedy wędrówka Tappiego i jego przyjaciela renifera Chichotka z radosnej przygody zamieni się w wyprawę pełną niebezpieczeństw i stworów, które będą chciały udaremnić misję uwolnienia kowala. Cenię książki o Tappim za niepowtarzalny urok, te historie po prostu rozbrajają. Są ciepłe niczym kakao z piankami w mroźny dzień i wciągające jak filmik z pieskami w internecie – myślisz, że zobaczysz tylko jeden, a nagle mija godzina! To wartościowa rozrywka, w której dominują refleksje na temat przyjaźni, empatii, pomocy, a także mocy słów. Tu dobro wygrywa ze złem raczej sprytem niż siłą, a odwaga nie zawsze ma zbroję. Jest dynamicznie, dowcipnie i magicznie. I te ilustracje! Trochę retro, trochę komiksowe, a trochę jak z bajki. Po prostu bajka! Wskakuj więc do Szepczącego Lasu i daj się oczarować. Tappi czeka z otwartymi ramionami!

Poznajcie Tappiego, dobrodusznego, pełnego ciepła i wrażliwości Wikinga, którego nie sposób nie lubić. Kocha cały świat, a najbardziej dzieci, bo tak jak on uwielbiają słodkości i mają bogatą wyobraźnię. Marzy o tym, by wszyscy byli szczęśliwi( coraz częściej też o dalekich wędrówkach i przygodach) i choć potężny z niego gość, z brodą rudą i długą, że zamieszkać w niej mogą wiewiórki, to poza wyglądem (choć elegancki z niego Wiking) charakterem znacząco odbiega od stereotypu Wikinga. Rozmawia z drzewami, opowiada kwiatom kawały i cieszy się szczególną sympatią wśród mieszkańców lasu, szczególnie, gdy nie śpiewa. Po topór sięga tylko, by narąbać drewna, a na jego twarzy można ujrzeć groźną minę, tylko gdy coś złego dzieje się w Szepczącym Lesie. A skoro o Szepczącym Lesie mowa, to właśnie ma nastać najdłuższa i najsroższa zima, tak gwiżdże Wicher, dlatego Tappi, przy pomocy swych przyjaciół i kupca Pasibrzucha zaopatruje się w zapasy. Ta zima choć zdaje się Tappiemu początkowo nudna, okazuje się bogata w przygody. Począwszy od walki z Trollem i Lodowym Olbrzymem, zaprzyjaźnienia się z energicznym reniferkiem Chichotkiem, aż po poszukiwanie skradzionej magicznej kołyski przez Smoczycę (w której zaśnie nawet najbardziej płaczący brzdąc), czy stawianiu czoła czarom Wiedźmy Skrzypichy. Największym wyzwaniem jednak, jakie czeka jego i jego drużynę( o której dowiecie się nieco później), jest wyprawa, by uwolnić kowala Sigurda, który to został uwięziony w lochu, na wędrującej wyspie przez Jarla Surkola(niezwykle dzikiego, wrednego i wybuchowego księcia, którego pasją była wojna). Jak zakończy się ta wyprawa? Koniecznie zajrzyjcie do książki! pamiętajcie jednak, że „W bajkach wolno znacznie więcej niż w prawdziwym życiu”. Pełna humoru opowieść o przyjaźni, pomocy słabszym, słuchaniu wewnętrznego głosu, marzeniach, odwadze i nieokiełznanej chęci przygody! Do tego żywe, barwne i dynamiczne ilustracje, które wciągają do tego magicznego świata przygód! ”Nie każda opowieść jest prawdziwa, za to dobrze jest słuchać tego, kto mówi, kierując się czystym sercem”.