Sceny z życia rodzinnego. Tom 2. Teściowa

Istniejące stereotypy o trudnych relacjach teściowa – synowa mają w sobie ziarno prawdy. Często relacje te, chociaż nie zawsze, są napięte i bardzo emocjonalne. Te kobiety walczą o uwagę tego samego mężczyzny: syna – męża. Jest przykre, że nie zawsze mogą one dojść do porozumienia i żyć w zgodzie, dla dobra całej rodziny. A jakie relacje rodzinne są w najnowszej powieści Moa Herngren Teściowa? Warto się przekonać już teraz … Åsa samotnie wychowywała syna, po tym, jak mąż ją opuścił i założył drugą rodzinę. Łączyła ją z synem szczególna więź, mieli tylko siebie. Jednak Andreas dorasta i poznaje Josephin. Ktoś obcy, ktoś trzeci, wkracza między matkę i syna. Syn coraz większą uwagę poświęca żonie, jest to oczywiste. Matka nie może pogodzić się z takim obrotem sprawy, chce być blisko młodych. Proponuje im wspólne mieszkanie, jednak jak się później okaże nie było to najlepsze rozwiązanie. Między nimi zaczynają się nieporozumienia i niedopowiedzenia. Młodzi ignorują matkę, można odnieść wrażenie, że im przeszkadza. Kobieta czuje się odtrącona. Gdy na świecie pojawia się wnuk, syn z synową ograniczają matce kontakty z nim. Nie chcą, aby się wtrącała i angażowała w ich życie rodzinne. Dosłownie zabraniają jej kontaktu z rodziną. Jak te zakazy i odizolowanie teściowej od rodziny na nią wpłyną? Czy będzie w stanie zaakceptować decyzję syna i się z nią pogodzić? Czy też mimo wszystko będzie nadal się zbytnio angażować w ich osobiste relacje? A może wspólnie przełamią wzajemne niechęci i się zjednoczą w imię dobra wszystkich, zwłaszcza małego dziecka? Teściowa to ciekawa, ale i dość trudna i bolesna opowieść o relacjach rodzinnych, zwłaszcza między synową a teściową. To historia trudnej miłości, zarówno tej rodzicielskiej, jak i tej małżeńskiej. Autorka dotyka tematów bardzo ważnych i rzeczywistych, miłości i szczęścia, przebaczania i zaufania. Jakie to ważne, aby te zasady rządziły w każdej rodzinie, byłoby mniej nieszczęść, nieporozumień i kłopotów. Jednak tylko w idealnym świecie jest błogie szczęście i ogrom pomyślności. Ale ukazuje też, że w rodzinie są wielkie tajemnice i intrygi, które stawiają ją w niekorzystnym świetle. Kłamstwa zawsze są ogniskiem nieporozumień i zła. Fabuła jest przedstawiona z trzech perspektyw. Co to sprawia? Dzięki temu zabiegowi mamy lepszy ogląd na całą fabułę, nie jesteśmy skazani na jednego tylko narratora. Możemy wyrobić sobie zdanie na temat wzajemnych relacji, jesteśmy bliżej poznania prawdy o ich relacjach, wiemy, kto jakimi kieruje się racjami. Przyznam, że mnie ta opowieść zasmuciła bardzo. Niekorzystnie, w moim odczuciu, został przedstawiony syn i jego małżonka. Niewdzięczni egoiści i myślący tylko o sobie. Nie mający szacunku dla matki, nieważne jaka ona jest. Ale to zawsze matka. Ale karma zawsze wraca, często w najmniej oczekiwanym momencie. Bardzo potrzebna lektura, bez względu na czasy, w jakich żyjemy. Skłania do przemyśleń i oceny swoich bliskich, naszych relacji rodzinnych. Czy są one poukładane czy może jednak wymagają poprawy? Na te pytania musicie odpowiedź sobie sami … Polecam, spędźcie ciepłe chwile z tą rodziną, a na pewno będziecie bogatsi w nowe doświadczenia i przeżycia …

Lubisz książki, które ukazują życie takim, jakie jest? Bez zbędnego słodzenia i upiększania rzeczywistości? A może w książkach szukasz odskoczni od codzienności i wolisz, gdy wszystko jest piękne i kolorowe? 💬 Ja zdecydowanie bardziej preferuję książki pisane przez życie, w których autorzy nie starają się wszystkiego ubarwiać ani koloryzować. Dlatego seria „Sceny z życia rodzinnego” autorstwa Moa Herngren tak bardzo przypadła mi do gustu. Po „Rozwodzie” przyszła pora na „Teściową” i historię matki, dla której jedyny syn był całym światem, a jej zaborcza miłość do niego stanowiła sens życia. Jednak sielanka nie mogła trwać wiecznie, bo pewnego dnia pojawiła się ONA — synowa. Jak łatwo się domyślić, życie tej trójki zamienia się w emocjonalne piekło, a relacje rodzinne, jakie ukazuje autorka, wcale nie są ani kolorowe, ani słodkie. Podczas czytania książki trudno było nie zauważyć, że z prawie każdej sceny biją ogromne emocje, realizm i przede wszystkim życiowa mądrość. Herngren w poruszający sposób ukazuje, jak trudne, a wręcz toksyczne mogą być relacje rodzinne i jak szybko mogą się one zmieniać. Pokazuje, jak miłość może niszczyć człowieka, a brak odpowiedniej komunikacji i zrozumienia prowadzić do zniszczenia czegoś naprawdę pięknego. Gdy przewracałam kolejne strony i poznawałam losy każdej z postaci, odnosiłam wrażenie, jakbym czytała o realnych osobach i ich rzeczywistych historiach. Autorka nie oszczędzała swoich bohaterów — każdy musiał podejmować trudne decyzje, wybory nigdy nie były łatwe, a konsekwencje bywały opłakane. Mówiąc prościej, ich życie nie było usłane różami. Głębi wszystkiemu dodaje fakt, że autorka oddała głos każdej ze stron i pozwoliła nam poznać motywy oraz przemyślenia wszystkich członków tej trudnej relacji. Czytając tę książkę, starałam się wczuć w każdą ze stron i zastanawiałam się, co sama bym zrobiła w danej sytuacji, jak się zachowała, co powiedziała. Cieszyłam się, że tylko niektóre aspekty opisane przez autorkę dotknęły mnie osobiście. Mój odbiór „Teściowej” był bardzo mocny, ponieważ sama doświadczyłam niektórych wydarzeń na własnej skórze w relacji z moją teściową. Dobrze więc rozumiałam, jak czuje się Josephin (choć nie mogę powiedzieć, że była ona święta i bez winy), a także Andreas. Niemniej jednak autorka emocjonalnie mnie wymiętosiła i zaserwowała niezwykłą ucztę psychologiczno-uczuciową, wobec której nie mogę pozostać obojętna. Herngren po raz kolejny udowodniła, że wie, jak pisać o życiu i jak stworzyć powieść głęboką, wielowymiarową i poruszającą ważne aspekty psychologiczne. Z niecierpliwością czekam na kolejną książkę autorki, a Ciebie zachęcam do sięgnięcia po „Teściową” — serdecznie POLECAM!

" [...] Czuję się jak głod­ny czło­wiek, który zjada marne reszt­ki. Na pewno się nimi nie na­sy­ci, ale dzię­ki nim prze­ży­je.[...]" Zachęcam was do poznania najnowszej książki Moa Herngren pod tytułem "Teściowa". Jest to bardzo mocny dramat pewnej rodziny, w której o uwagę Andreasa walczą jego mama i żona. Czy panie nie mogłyby się dogadać? Czy warto było postąpić, tak jak postąpiły? Jest to bardzo przygnębiającą powieść. Poznajemy w niej pewną panią imieniem Åsa, która jest mamą, teściową i babcią. Dzięki swoim wpadką nie może pełnić tych wszystkich ról. Syn ewidentnie odsunął matkę od swojej rodziny. Kiedy umiera mama naszej bohaterki, ta jest zadowolona, ponieważ liczy na to, że pogrzeb zbliży ją do syna i jego rodziny. Byłam bardzo ciekawa, co aż tak złego zrobiła, że syn ją tak bardzo nienawidził. Jedyny syn swojej mamy. Było mi jej szkoda. Kobieta bardzo się starała, żeby poprawić stosunki, że swoją rodziną. Dlaczego Andreas nie zaprosił swojej mamy na urodziny? Przykro mi było, że zaprosił wszystkich oprócz niej. Czy mamie uda się przełamać lód w sercu syna? Czy będzie mogła bawić się ze swoim ukochanym wnukiem? Autorka w perfekcyjny sposób przedstawiła świat pełen zerwanych więzi i próby ratowania ich przez totalną zagładą. Cieszę się, że ta historia nie jest przelukrowana, tylko pokazuje prawdziwy świat, w którym panuje ból i nieprzebaczenie. Tytułowa "Teściowa" wywarła na mnie pozytywne wrażenie, a jej syn niestety bardzo złe. Musiałam to rozgryźć. Coś tutaj ewidentnie było nie tak. Czyżby synowa nastawiała męża przeciw jego mamie? Znacie takie przypadki? Pewnie znacie, bo to niestety częsty przypadek. Potem tak to wygląda, jak w tej książce. Synowa nie myśli, że takim zachowaniem wbija nóż w serce swojej teściowej. Jestem wstrząśnięta obrazem przedstawionym w tej historii. Mocno chwyta za serce i powoduje łzy. Z drugiej strony patrząc, gdy syn zakłada rodzinę, to jego rodzicielka powinna zejść na dalszy plan. Nie jest już przecież numerem jeden u swojego dziecka. Nie wszystkie mamy, to rozumieją i później tworzą problemy, a powinny wtedy dać szansę nowopowstałej rodzinie. Często wtrącają się i mówią, jak należy postępować. Stawiając oczywiście siebie na pierwszym miejscu, a gdy ich dzieci postępują źle, to udają obrażone. Jaką teściową jest Åsa? Czy taką stereotypową? Przekonacie się o tym, podczas czytania tej powieści. Warto popatrzeć na relację Åsy, Andreasa i Josephin. Nie bierzcie z nich przykładu. Lepiej częściowo się wycofać, odpuścić i żyć w zgodzie. Czy Josephin jest stereotypową synową? Szczerze nie polubiłam tej postaci. Moa Herngren swoją najnowszą powieścią chciała pokazać nam, jak nie powinniśmy postępować. Uczula nas, jak to źle wygląda, gdy żona walczy z teściową o uwagę swojego męża. Nie warto nastawiać jedną stronę przeciw drugiej. Wnuki zasługują na to, żeby posiadać dziadków i nieograniczony do nich dostęp. Współczułam Andreasowi, ponieważ znalazł się w trudnej sytuacji. Nie wiedział tak naprawdę czy ma wybrać rodzicielkę, czy miłość swojego życia. Według mnie wybrał bardzo źle. Swoim zachowaniem spowodował u mnie ból serca. Fabuła jest bardzo dobrze rozwinięta. Nie nudziłam się podczas czytania, ponieważ bardzo chciałam poznać zakończenie. Miałam nadzieję, że historia będzie miała szczęśliwe zakończenie. Akcja jest wartka. Spotkacie tutaj kilka zwrotów, które będą naprawdę mocne. Bohaterowie są bardzo różni i na swój sposób rozumiem motywy każdego z nich. Jednak ja na ich miejscu postąpiłabym zupełnie inaczej. "Teściowa" jest drugim tomem serii "Sceny życia rodzinnego". Oczywiście można przeczytać tę część bez znajomości pierwszej historii. Jeżeli lubicie czytać książki skandynawskich autorów, to śmiało sięgnijcie po "Teściową" i "Rozwód" autorstwa Moa Herngren. Idealne lektury na lato.