The Game. Nic prostszego

“The Game. Nic prostszego” to karciana gra kooperacyjna - jeju, jak ja lubię gry kooperacyjne! Szczególnie takie, które dostarczają tyle samo emocji co gry, w których gracze ze sobą rywalizują. O co chodzi w “The Game. Nic prostszego”? Cel gry jest banalny - trzeba wyłożyć na stół wszystkie karty. Należy to jednak zrobić w odpowiedniej kolejności! “The Game. Nic prostszego” to wariant, który spodobał mi się jeszcze bardziej od klasycznej „The Game”. Gra polega na ułożeniu pięćdziesięciu kart na czterech stosach. Karty ponumerowane są od jeden do dziesięć i występują w pięciu kolorach. Układamy je na dwóch stosach – na jednym rosnąco, na drugim malejąco. Do każdego stosu możesz dołożyć dowolną kartę (nieważne, czy będzie ona zgodna z jego zasadami) - pod warunkiem, że będzie ona tego samego koloru, co karta pod nią. Co ważne, nie możemy komunikować się z innymi graczami ani mówić im wprost, jakie karty mamy. Na tym właśnie polega cała trudność! Możemy tylko rzucać wskazówki w stylu “na ten stos nie dokładaj zbyt wysokiej karty” albo “jeśli dasz radę, nie ruszaj tego stosu”. “The Game” to gry z rodzaju tych, w które można grać bez przerwy. Nie zliczę, ile razy przegrywaliśmy - bo blokowaliśmy się tak, że nie dało się już dołożyć żadnej karty - a zaraz potem jedno z nas rzucało “gramy jeszcze raz!”, a drugie ochoczo przytakiwało. Gra jest szybka i totalnie uzależniająca. To jedna z tych karcianek, po które można sięgać nawet codziennie, a i tak się nie znudzą - szczególnie, że trzeba przy nich trochę pomyśleć!