To tylko kolejna zaginiona

„To tylko kolejna zaginiona” to najnowsza propozycja od Gillian Anderson, co do której miałam dość wysokie oczekiwania. Nadkomisarz Julia Day zajmuje się sprawą zaginięcia dwudziestodwuletniej kobiety. Zdumienie budzi fakt, że znika ona bez śladu po wejściu do ślepego zaułka i nigdy zeń nie wychodzi, a to fizycznie nie wydaje się być możliwe. Praca policji to nie szalone pościgi samochodowe, strzelaniny czy tajne operacje, to często żmudna wielogodzinna harówka i brak efektów, co rodzi złość i frustrację. Właśnie tego typu sprawą wydaje się to enigmatyczne zaginięcie i zupełny brak śladów. Julia kocha swój zawód- rozwiązywanie zagadek, składanie fragmentów w całość, pomaganie ludziom i stopniowe przybliżanie się do nieuchwytnej prawdy. Niestety początkowo historia ciągnęła się jak przysłowiowe flaki z olejem. Najwięcej emocji budzi pierwszoosobowa narracja rodziców: ojca zaginionej oraz matki chłopaka podejrzanego o jej zniknięcie. W ogóle relacje rodzic-dziecko odgrywają tu kluczową rolę, bowiem Julię i jej nastoletnią córką Genevieve połączyła pewna mroczna tajemnica, która okaże się mieć diametralne dla sprawy znacznie. I wtedy (w końcu!) zrobi się naprawdę ciekawie...

Książka warta przeczytania i zarwania nocy. Kryminał z elementami thrillera z akcją, która odwraca się kilka razy. Ginie dziewczyna. Wchodzi w ślepą uliczkę i już z niej nie wychodzi. Policjantka i jej ekipa mają mało czasu, żeby ją ocalić. Śledztwo przypomina sprawę sprzed roku, w której także zaginęła młoda kobieta. Śledcza Julia pracuje prawie dwadzieścia cztery godziny na dobę, kiedy nagle słyszy od tajemniczego mężczyzny: Wiem, co zrobiłaś. Jej świat legnie w gruzach. Pojawia się jedno główne pytanie: jak daleko posuniemy się, by chronić rodzinę? Autorka zawiązuje intrygę, która tak mnie wciągnęła, że nawet nie zauważyłam mijającego czasu. Powoli odkrywamy przeszłość bohaterów, wysnuwamy wnioski i... nagle wszystko się zmienia. Pojawia się informacja, która jeszcze bardziej zaciemnia sprawę. Tak jest praktycznie do ostatniej strony. Gillian Mc Allister robi to w białych rękawiczkach, tak by jeszcze bardziej wciągnąć czytającego w tę grę. Miałam swoje typy i przemyślenia, ale zakończenie mnie zaskoczyło. Spodziewajcie się niespodziewanego. Lubię takie zabawy z intuicją i wyobraźnią. Żeby poczuć dreszcz strachu i emocji wcale nie musi być scen przemocy z dokładnymi opisami. Już teraz dopisuję autorkę na listę czytanych przy okazji kolejnych książek.

"Czy dobry człowiek zrobiłby wszystko, aby wymierzyć sprawiedliwość?" Motyw zaginięć jest jednym z moich ulubionych, dlatego miałam naprawdę duże oczekiwania wobec tej historii. Czy słusznie? Nadkomisarz Julia Day, od dwudziestu lat w policji, uparta, z pasją do rozwiązywania zagadek, składania fragmentów w całość i stopniowego przybliżania się do prawdy. "Żaden winny nie wyjdzie na wolność ani żaden niewinny nie zostanie skazany" - to jej zawodowe motto. Kiedy jednak drzwi dzielące przeszłość od teraźniejszości się otwierają, to już nic nie jest takie proste... "Zaginięcie osoby to dla jej bliskich ciągła trauma. Pierwszej nocy masz nadzieję, że to wybryk, druga przynosi trudny nawet do wyobrażenia strach, a od trzeciego dnia zaczyna się tragedia". Gdy młoda dziewczyna znika bez śladu w ślepym zaułku, kobieta jest pewna, że o coś więcej tu chodzi i instynkt śledczy jej nie zawodzi. Julia "wie, że prawda kryje się gdzieś tutaj, wśród tych zamkniętych sklepów i ciszy panującej na ulicach". Od tego momentu każda decyzja, jaką podejmie, i każdy wybór, jakiego dokona, będą miały swoje konsekwencje. Jeśli jednak walczysz o to, co dla ciebie najważniejsze, jesteś w stanie posunąć się naprawdę daleko, ale efekt tego taki, że jeśli potem chcesz coś schować, to musisz nieźle kombinować. Czasem w życiu bywa również tak, że jednego dnia jesteś czysty, jak kryształ, a już drugiego, ktoś pozbawia cię wyboru. Tak właśnie zaczyna się początek twojego horroru, a wszystko to, co do tej pory wydawało się ułożone, zostaje niczym kostki domina zburzone. Ten strach, który z tyłu głowy ciągle masz, cały czas się boisz i wiesz, że nic tego lęku nie ukoi. Gotowa jesteś jednak na wszystko, bez względu na poziom niebezpieczeństwa i osobiste wyrzeczenia. Mnożą się wątpliwości, bo i sporo niejasności. To z kolei rodzi pytania i do domysłów skłania. Przyznam szczerze, że trochę bałaganu było, zanim się to wszystko w mojej głowie ułożyło, ale warto było, oj warto. To nie jest łatwa historia, bo dotyczy dylematu moralnego, a jak wiadomo, w życiu nie ma prawie nic tak scricte zero jedynkowego. Przez cały czas szukanie w głowie odpowiedzi na pytanie: jak ja bym postąpiła? Nie wiem... Oczywiście mam świadomość tego, co jest właściwe, ale... Niezależnie od wszystkiego, czasem z etyką, ostrożnością, czy poczuciem winy wygrywa coś ważniejszego, bez względu na to, co o tym jako odbiorcy tej historii, myślimy. Napięcie, ciekawość, strach, jakiś taki bliżej nieokreślony smutek, a przede wszystkim świetna mistyfikacja, czego efektem jest kompletna dezorientacja. Czy można zrobić coś złego, a jednocześnie słusznego? Sprawdźcie koniecznie!

Zaginęła 22-letnia Olivia Johnson, która na nagraniach z monitoringu weszła w ślepą uliczkę i przepadła jak kamień w wodę. Śledztwo prowadzi charyzmatyczna policjantka Julia Day, która szantażem zostaje zmuszona do trudnych wyborów , kłamstw i oszustw. Wkrótce Julia dowie się, że ten kogo ona ściga zna jej tajemnice. Jeśli będzie dalej węszyć straci ukochaną córkę, pracę i reputację. Co ukrywa Julia? Dlaczego chroni córkę? Co odkryje Julia? Czy Julii grozi niebezpieczeństwo? Wow! Ten thriller rozwala system. Jest taki dobry , że żałuję, że już go przeczytałam. Autorka dostarcza takich emocji jak na rollercoasterze. Bohaterowie powieści są wykreowani po mistrzowsku i potrafią zaskoczyć oraz namieszać czytelnikowi w głowie. Śledziłam losy Julii z ogromną ciekawością. Polubiłam tę charyzmatyczną policjantkę. Przewracałam kartkę za kartką, by dowiedzieć się, co Julia odkryje składając układankę zagadki kryminalnej. Momentami czułam się jakbym brała udział w dochodzeniu, a było bardzo ekscytująco i niebezpiecznie. Odczuwałam oddech tajemniczego mordercy na plecach. Bohaterowie kłamią i manipulują czytelnikiem więc nigdy nie wiadomo kiedy mówią prawdę i czego można spodziewać się z ich strony. Zaskakujące zwroty akcji dostarczyły mi niesamowitych emocji i adrenaliny , a odkrycie prawdy wbiło mnie w fotel i sprawiło, że byłam w totalnym szoku. Autorka porusza temat pracy w policji i udowadnia nam, że gdy policjant bierze udział w śledztwie totalnie przepada i traci życie towarzyskie , a czasami nawet rodzinę. W tej powieści mamy kilka przykładów na to, że dla rodziny i dzieci gotowi jesteśmy zrobić wszystko, by ich chronić. Autorka poruszyła też temat skorumpowanych policjantów, zaginięcia młodych kobiet, a także handlu tożsamościami. Pamiętajcie rodzina jest najważniejsza. W rodzinie trzeba rozmawiać ze sobą. Natomiast uważajcie komu ufacie i uważacie za swoich przyjaciół. Bawiłam się znakomicie czytając tę książkę. Napewno sięgnę po kolejne powieści Gillian McAllister. Jestem zachwycona tym rewelacyjnym thrillerem! Gorąco polecam! BRUNETTE BOOKS

Julia to pani nadkomisarz i matka Genevieve. Kiedy je poznaję czuję, że mają wspólny sekret. I nie myliłam się. Kiedyś nastolatka w samoobronie rani sprawcę. Obie panie wzywają pogotowie, ale uciekają z miejsca zdarzenia. Po takich być może przeszłość upomni się o ten czyn. Julia otrzymuje zgłoszenie zaginięcia 22-letniej Olivii. Ostatnie nagranie z monitoringu, pokazuje jak kobieta znika w zaułku. Ulica jest ślepą ulicą. Nie ma też tam żadnych schodów czy wind. Co się z nią stało? Rok wcześniej zaginęła Sadie. Julia i jej koledzy zastanawiają się czy obie sprawy mają coś ze sobą wspólnego. W trakcie przesłuchań najbliższych Oliwii na jaw wychodzą ich tajemnice. I to właśnie dzięki nim czuć niesamowite napięcie, które towarzyszy od samego początku. Już na początku książki dowiadujemy się, że Julia jest szantażowana. Ktoś wie o tym co zrobiła wara z córką. I jeśli odnajdzie Olivię, na jaw wyjdzie jej sekret. Co postanowi pani nadkomisarz? Książkę nie czytało mi się szybko. Zwłaszcza na początku miałam problem z identyfikacją bohaterów. Miałam wrażenie, że wkradł się tutaj mały chaos w ich prezentacji. Później gdy już zrozumiałam kto jest kim, czytało mi się lepiej. Autorka świetnie wykreowała tutaj główną bohaterkę, która jest dość złożoną postacią. Z jednej strony ma już bogate doświadczenie w policji i przykłada się do swojej pracy. Z drugiej strony jest matką, która będzie chronić swoje dziecko. Tempo akcji jest dość dynamiczne, ale nie aż tak by co chwilę gubić się. Narracja prowadzona jest z perspektywy różnych bohaterów co bardzo lubię. Książka trzyma w napięciu od początku i z każdym kolejnym rozdziałem jest większe. Znajdziemy tutaj zaskakujące wzrosty akcji i zakończenie, którego nie domyślicie się tak szybko. Polecam!