Tolo i Bolo ratują Lisią Górkę

Nie zawsze zdarza mi się przed przeczytaniem książki z gatunku literatura dziecięca zapoznać się na pierwszy rzut oka z ilustracjami. Lubię, kiedy wykonane ilustracje do książki przykuwają moją szczególną uwagę. Mogę wówczas z łatwością wywnioskować, jak prezentują się zachowania występujących w niej głównych bohaterów. Anna Oparkowska autorka ilustracji doskonale przedstawiła towarzyszące im pierwsze emocje wynikające z sytuacji, które nie były dla nich łatwe. Często gubili się w nich i wcale im się nie dziwię, obserwując ich z punktu widzenia osoby dorosłej. Pani Agnieszka Romaniuk doskonale potrafi obserwować występujące problemy balastowe pomiędzy braćmi i ich znajomymi i to pozwala na to, aby dokonać analizy, jacy są bohaterowie naprawdę i co myślą o sobie wzajemnie. Głównymi bohaterami w czytanej przeze mnie powieści Tolo i Bolo są braćmi. Mieszkają z mamą i pieskiem. Lubią być towarzyscy i pomysłowi. Potrafią wzajemnie ranić się słowem, ale nie wyrażają gniewu. Szanują mamę. Życie ich wystawia na próbę pokonania wielu trudności. Cenią sobie współpracę z osobami, które są im pomocne, odważne, pomimo odmienności charakterów. ''Tolo i Bolo ratują Lisią Górkę'' to opowieść, która uczy, jak przetrwać w niełatwych życiowych sytuacjach, która funkcjonowała jako przynależność do dzieci i dorosłych, dla których życie dopiero się rozpoczynało, a nie kończyło. Nie jest to takie proste i zrozumiałe, kiedy dowiadujemy się, że miejsce spotkań osiedlowych zostaje nagle usunięte i zniknie z pola widzenia, a wówczas czas zatrzymuje się wraz z chwilami szczęścia spędzonymi w miejscu, gdzie realizowało się marzenia i uczyło się na nowo poznawania siebie i przebywało się mile z rodziną. Uważam, że wczytując, tę powieść każdy z nas posiada osobiste osiedle, przy którym mile spędza, czas wypełniając go, kiedy jest on zaplanowany, a gdy pojawiają się, w nim dzieci to spoglądają na nie inaczej chcące pomóc zaistnieć temu miejscu inaczej i nadać mu innych ciekawszych barw uaktywniając wyobraźnię, która sprawia radość, a z czasem wywołuje smutek. Książka ta składa się z 7 rozdziałów. Na samym końcu książki znajdują się informacje na temat autorki i ilustratorki. Czy Tolowi, Bolowi, ich Mamie, Owocówkom, wujowi Onżejowi, Dużemu Vladowi oraz wszystkim korzystającym z uroków Lisiej Górki uda się przekonać pracowników budowy, że warto zostawić Lisią Górkę, aby sprawiała wiele radości tak, jak wyglądało to dotychczas, kto wyciągnie do nich ostateczną pozytywną dłoń i czy zmienią się występujące negatywne relacje pomiędzy pracownikami budowy, czy jednak nie? Polecam przeczytać tę książkę.

Czy zdarzyło Wam się kiedyś protestować? Walczyć o coś w co wierzycie? Bo ta książka to właśnie barwna, zabawna i pełna werwy opowieść o pierwszej walce młodych bohaterów o to, co dla nich ważne. Bolo i Toli to bracia, dla których ukochana Lisia Górka to symbol zabawy, wspomnień i ważny element ich osiedla pełniący rolę centrum życia towarzyskiego. Gdy dowiadują się, że ma ona zostać zrównana z ziemią postanawiają za wszelką cenę o nią walczyć. Ich trochę nieudolne, ale jakże pomysłowe oraz absolutnie przezabawne próby zatrzymania dalszych działań to w zasadzie poczynania młodocianych aktywistów, od których aż serce się raduje. Książka pokazuje, że dzieci są wrażliwe, a do tego mają głos, a przy wsparciu dorosłych mogą wiele osiągnąć. Agata Romaniuk stworzyła wspaniałą historię z ważnym i dającym nadzieję przesłaniem, które może zasiać w sercach młodych czytelników szczyptę determinacji i zaangażowania społecznego. Szczerze polecam!

Kto sieje wiatr, ten zbiera… tęczę! Dokładnie tak! Bo przecież nie dopnie swego ten, kto nie kiwnie nawet palcem. Pokażę Wam dzisiaj książkę, która nie tylko rozbawi Wasze dzieci, ale zarazi je też entuzjazmem! Do działania, do walki o swoje przekonania, do pierwszych społecznych inicjatyw. Kocham książki, które uczą dzieci, że one też mają głos! I które, za bohaterów mają małe zawadiaki o dobrych serduchach. Tolo i Bolo to dwaj rezolutni chłopcy, których przygody będziemy śledzić w nowej serii autorki bestsellerowej Kociej Szajki. I chociaż za kocimi bohaterami przepadam, to te „małe człowieki” rozbiły bank. Co musicie o nich wiedzieć na początek? Po pierwsze, że są braćmi. Tolo chodzi jeszcze do przedszkola, a Bolo jest w drugiej klasie. Po drugie, że mieszkają w bloku na warszawskim osiedlu razem ze swoją rodzicielką, zwaną przez nich Mamisiem i psem Szprotką. Mamiś jest samodzielną i zabieganą mamą, więc chłopcy są równie samodzielni i rozbiegani. Mają to szczęście, że ich rodzina ma ciepłych, wspierających przyjaciół. Po trzecie, ukochanym miejscem zabaw chłopców jest Lisia Górka. Dla świata - to kawałek nierównej, zarośniętej trawą łąki. Dla Tola, Bola i ich przyjaciół - boisko, miejsce piknikowe, stanowisko z ławką babci Rysi, piracka baza i cmentarz dla kolejnych chomików. Pewnego dnia, na Lisią Górkę zaczynają zjeżdżać się maszyny budowlane. Okazuje się, że ma w tym miejscu powstać parking i paczkomat! Tolo i Bolo nie mogą do tego dopuścić! Razem z siostrami Owocówkami (Jagodą i Maliną) postanawiają uratować Lisią Górkę. Petycje, manifestacje, protesty, leżane strajki, bezpośrednie konfrontacje, wizyty w ratuszu, transparenty, a nawet skakanka do unieruchomienia koparki… bracia z ekipą ratunkową spróbują wszystkiego. Bo, w końcu, kto powiedział, że te działania zarezerwowane są tylko dla dorosłych? Przecież dzieci też mają prawo i odwagę bronić własnych przekonań! Czy grupie przyjaciół uda się powstrzymać inwestycję? Koniecznie przekonajcie się sami! Gorąco polecam już od 6+.