Przypomnij o nas gwiazdom Trylogia Moon Tom 3

,, Było mi kurewsko ciężko, ale przecież nie mogłem powiedzieć tego głośno. Absolutnej szczerości z mojej strony doświadczyła tylko jedna osoba. I tylko ona potrafiła sprawić jednym spojrzeniem, że miękły mi nogi, a język się rozplątywał ". Miałam przyjemność zacząć lekturę od części trzeciej więc faktycznie wielu rzeczy tutaj nie wiem i nie znam powodu choćby rozstania wspaniałej pary o której od samego początku jest mowa. Jednak książka napisana jest z perspektywy postaci, więc wiemy co o całym zajściu myślą oboje. On z pewnością jest tutaj załamany i często to podkreśla. Wspomina ją jakby była ósmym cudem świata. Podkreśla, że tylko przy niej mógł się otworzyć i tylko ona mogła go zrozumieć. Każde miejsce mu ją przypomina, myśli napisane innym drukiem są bardzo romantyczne, pełne bólu i tęsknoty. Przed kolegami zgrywa twardziela, ale my wiemy, że taki nie jest. Gdy początkowo czytamy jej relację widzimy, że z pewnością nie powiela jego zachowania. Cieszy się z drobnych rzeczy, twierdząc, że dopiero teraz czuje się wolna. Za jej zachowanie miałam ochotę ją zrugać, lecz podkreśla, że każdy ma prawo żyć tak jak chce. To sprawiło, że nieco przestałam ją oceniać. Podejrzewam, że we wcześniejszych częściach dużo przeszła, dlatego teraz choćby podjęcie nowej pracy jest tu dla niej wyzwaniem. Ona pragnie się od czegoś uwolnić, lecz nie mówi nam konkretnie od czego. Z pewnością chciałaby nie mieć kontaktu z osobą z którą już nie jest, jednak to nie jest proste. Wcześniej tworzyli zgraną paczkę, więc nawet jeśli oni się rozstali, to reszta znajomych pozostała taka sama. Chwilami wydawało mi się, że będą robić wszystko by się nie spotkać, lecz los samoistnie sprawia, że pewnych rzeczy nie da się przeskoczyć. Chyba najbardziej bolesna jest ta sytuacja dla niego, gdyż on naprawdę chciałby do niej wrócić. Ale czy ona tego chce? Prawdopodobnie najgorszą rzeczą dla mnie było tu dowiedzenie się, że to nieporozumienie ich ze sobą poróżniło. Idzie za tym brak zaufania, który niestety bardzo często sprawia, że pary się rozstają. Autorka pokazała też pewne młodzieńcze problemy z odżywianiem, których mając nastoletnią córkę sama jestem świadkiem. Opowieść niebanalna, oddająca realistyczny pogląd na świat. Powiedziałabym nawet, że autorka śledziła losy młodzieży i na jej podstawie napisała trylogię. Według mnie każdy nastolatek powinien ją przeczytać, by zobaczyć, że choć nie potrafią dogadać się z rodzicami, to jednak nic nie zmieni faktu, że oni są i zależy im na ich dobru. Ciężko rodzicom przejść bunt nastolatka, kiedy zapominają, że sami też kiedyś nimi byli. Tutaj najdrobniejszy detal został mocno dopracowany, język przepiękny, trafiający do serca. Jest to młodzieżówka i charaktery postaci odpowiadają liczbie lat. Dla mnie jedynym malutkim minusem był mniejszy druk książki. Oprócz tego calutka trafiła w moje serce:-) Gorąco ją polecam, lecz może zacznijcie od początku serii, gdyż to, czego nam nie mówią, zdarzyło się właśnie wcześniej.

Jaka jest wasza ulubiona seria? Seria do której wracacie kiedy tylko chcecie, która sprawia że cieszycie się czytaniem? U mnie bez wątpienia jest to seria "Numery" od Rachel Ward oraz właśnie trylogia Moon od Weroniki. "Przypomnij o nas gwiazdom" jest ostatnią częścią z serii gwiazdek ⭐💔. Od powrotu Noah do Nowego Roku minęło kilka miesięcy. Oboje wraz z Maddy starają się unikać za wszelką cenę. Dawne rany, nierozwiązane sprawy przyczyniły się , że nie potrafią ze sobą rozmawiać. Maddy studiuje,stara się ułożyć wszystko od nowa i być szczęśliwa,nawet nie mając obok siebie dawnego chłopaka. Jednak nie wszystko jest takie proste. Oboje wciąż czują do siebie przyciąganie. Nie potrafią o sobie zapomnieć mimo że już zmienili się w dorosłych. Jednak niespodziewana konfrontacja z przyrodnim bratem przewraca wszystko do góry nogami. Noah i Maddy dowiadują się jak wielkie nieporozumienie oddzieliło ich od siebie. Czy będą w stanie jeszcze raz sobie zaufać i szczerze porozmawiać? Czy czas goi rany? Jak wiecie trylogię Moon pokochałam całym sercem od pierwszego tomu. Ilość znaczników sama mówi jak wielkimi emocjami darze książki Weroniki. Autorka stworzyła takich emocjonalnych i dojrzałych bohaterów ,że ciężko ich poprostu nie polubić. Czytając "Przypomnij o nas gwiazdom" przeżywamy z bohaterami wszystkie sytuacje. Moje serce całkowicie skradł Noah. Naprawdę chciałabym żeby ktoś mnie kochał jak on Maddy. Czytelnik jest świadomy od pierwszego tomu że nasi główni bohaterzy są dla siebie stworzeni. Czytając kibicowałam ich z całych sił. Książkę czyta się błyskawicznie. Znajdziemy w niej zwroty akcji, rozczulające momenty i chwilę zwątpienia. Nie chce wam nic więcej zdradzić ale błagam, czytajcie gwiazdki 🖤🌃