Trzy siostry. Tom 2. Burza

W tym tomie dowiadujemy się co zrobiła ich matka i dlaczego trzy siostry musiały się rozstać na cztery długie lata. Szok, że matka może się tak odezwać do własnej córki jest niewyobrażalny i przerażający. I już wcale się nie dziwię tym trzem młodym dziewczynom, że postanowiły rozstać się na ten czas, by wzajemnie się ratować. Fajnie, że każda z książek została napisana z punktu widzenia kilku osób, nie tylko sióstr, ale i mężczyzn z którymi mają styczność w trakcie prac nad domem, bo dzięki temu można lepiej się wczuć w historię i lepiej zrozumieć uczucia bohaterów. Poznajemy tutaj także lepiej postać Witolda i dowiadujemy się jak jego drogi przecięły się z drogami matki dziewczyn. Nie była to miła historia. Była wręcz szokująca i przerażająca. Jak można zrobić coś takiego własnym dzieciom. Ale w sumie nie tylko. Kobieta, która urodziła takie dobre dziewczyny, była na wskroś zepsuta i podła. Jej zachowanie było obrzydliwe i czytając tę książkę nie mogłam w to uwierzyć. Szok jaki przeżyłam w pewnym momencie, kiedy przeczytałam ten pewien fragment. Nooo nie.. Nie wyobrażalne jest dla mnie to jak można być takim człowiekiem. Ale jednocześnie ta historia była tak wciągająca i poruszająca, że nie mogłam się od niej oderwać. Przykre jest to, że dziewczyny tak dobrze znały swoją matkę, że miały rację od początku..

Trzy siostry. Burza Katarzyny Michalak to powieść pełna napięcia, emocji i mrocznych sekretów, które na tle bieszczadzkich lasów nabierają wyjątkowego charakteru. Mała wieś Koniecpolska, odcięta od wielkomiejskiego zgiełku, okazuje się miejscem równie skomplikowanym i niebezpiecznym jak największe metropolie. W samym sercu tej historii są trzy siostry – Daniela, Dorota i Dominika – które stają się pionkami w grze okrutnej manipulantki. Ich życie zmienia się w dramatyczny sposób, gdy Witold Sejbert, pod naciskiem szantażystki, wciąga je w niebezpieczne rozgrywki, naznaczone nieufnością, strachem i cierpieniem. Michalak, znana ze zdolności do tworzenia silnych emocjonalnie opowieści, buduje fabułę na fundamencie wzruszeń, sprawiając, że od książki trudno się oderwać. Losy sióstr przeplatają się z dramatami mieszkańców wsi, co nadaje historii dodatkową głębię i tworzy szeroką panoramę ludzkich doświadczeń. Autorka świetnie ukazuje wiejską społeczność, a jej bohaterowie, z ich lękami, nadziejami i sekretami, są wiarygodni i pełni życia. Bieszczady, malownicze i surowe jednocześnie, stają się niemym świadkiem wydarzeń, a ich dzikość i piękno symbolizują zarazem nadzieję i zagrożenie. Narracja książki jest dynamiczna, pełna zwrotów akcji i nieprzewidywalnych sytuacji, które trzymają w napięciu. Michalak porusza również istotne tematy – od siły rodzinnych więzi po moralne konsekwencje wyborów. Historia sióstr to nie tylko opowieść o ucieczce przed złem, ale też o odnajdywaniu siły w miłości, przyjaźni i zaufaniu. Wobec intrygi i niebezpieczeństw jedynie te wartości mogą przywrócić im poczucie bezpieczeństwa i nadzieję na lepsze jutro. Katarzyna Michalak stworzyła pełną emocji i refleksji opowieść o walce dobra ze złem, która długo pozostaje w pamięci.

“BO MOŻEMY STRACIĆ WSZYSTKO, ALE NIE MOŻEMY STRACIĆ SIEBIE”. Czy trudne dzieciństwo może być wytłumaczeniem dla wszelkich podłości, gdy dorośniesz? Dorastanie to praca nie tylko nad przyszłością, lecz także nad przeszłością. Po wyjątkowo tajemniczym zakończeniu pierwszej części przygód sióstr Sawa dosłownie zacierałam ręce na myśl o dalszym ciągu i jedyne, co byłam w stanie z siebie wydobyć po przeczytaniu pierwszych kilku zdań było WOW. Po prostu mnie zamurowało. Witold , który poprzednio wydawał się być dla dziewczyn kołem ratunkowym wyjechał bez słowa wyjaśnienia, a to z kim się spotkał zszokowało mnie na dobre pięć minut. Po powrocie do Koniecpolski mężczyzna wydaje się być zupełnie odmieniony a do swoich przyjaciółek i ukochanej odnosił się tak chłodno, że przez jakiś czas miałam ogromną ochotę go zamordować. W trakcie trwania lektury moje odczucia uległy zmianie i to dość radykalnej , a tego co stało się jego udziałem nie życzę naprawdę nikomu. Nieoczekiwanie dla niego samego znajduje jednak sojusznika w Bartku Świerczewskim , byłym policjancie u którego zatrzymało się rodzeństwo. Nie tylko Daniela i Witek mają kłopoty. Dorota szybko odkrywa ,że aktorstwo to nie tylko duże pieniądze. Poznaje bowiem ciemną stronę show -biznesu i zawodu , który niegdyś wykonywała jej matka. Za to najmłodsza z tego grona-Dominika wreszcie rozkwita, a gdy po jednym wyjątkowo groźnym zdarzeniu na jej drodze pojawia się równie pokiereszowany przez los Gabriel jej serce zaczyna szybciej bić. Do głosu dochodzą bowiem emocje, których nastolatka nigdy wcześniej nie zaznała. To była naprawdę fenomenalna wciągająca i przepełniona emocjami historia, która nie pozwalała się odłożyć. Pani Kasia po raz kolejny umiejętnie łączy wątki romantyczne i kryminalne poruszając ważne tematy takie jak różne oblicza przemocy, konflikty moralne czy poszukiwanie życiowej drogi. To było coś pięknego i śmiało mogę stwierdzić, że Trzy siostry trafiają do grona moich ulubionych serii . Liczę też na to że w finałowej odsłonie cyklu Daniela, Dorota i Dominika odnajdą swoje szczęście 😍

“BO MOŻEMY STRACIĆ WSZYSTKO, ALE NIE MOŻEMY STRACIĆ SIEBIE”. Burza jest drugą częścią trylogii “Trzy siostry”. Miałam względem niej wysokie oczekiwania, zważywszy na fakt, źe tom I bardzo mi się podobał. Nie do końca jestem przekonana co do tej części… tak jak lubię książki autorki ta zupełnie mi nie podeszła. Trochę przekombinowana… zdarzyło mi się ją odłożyć bo momentami zachowania bohaterów strasznie mnie irytowały, a akcja jakoś mi się dłużyła. Ciężko mi ją ocenić. Bo podobała mi się, ale i miała swoje za uszami. Obyczajówka, z którą miło spędzicie czas, ale np. ja osobiście niewiele już pamiętam z tej historii. Zupełnie wszystko mi wyleciało. No może poza sekretem Witolda- który był dla mnie nielogiczny i głównie on sprawił, że ocena jest niższa bo nie lubię takich “nierealnych” rzeczy w książkach, a tym bardziej w obyczajówkach. Z plusów większa czcionka, krótkie rozdziały, przyjemne pióro autorki. Nie robię tak, ale w tym przypadku jednak zrezygnuję i nie sięgnę po ostatni tom, bo trochę mnie ta książka wymęczyła. Podsumowując, jeśli lubisz obyczajówki, z wątkiem rodzinnym, w którym pojawia się mnóstwo tajemnic i sekretów, do tego szukasz lektury przy której możesz się “odmóżdżyć” (w pozytywnym tego słowa znaczeniu) to ta książka powinna ci się spodobać. *To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

"Nie możesz pozwolić by ktoś decydował o twoim losie. Sama potrafisz zawalczyć o siebie i swoje życie. Swoją przeszłość i swoje szczęście" Była Iskra przyszedł czas na Burzę -wybuch, który zmiecie wszystko co stanie na jego drodze. ~Dla przypomnienia. Trzy siostry Sawa zostają rozdzielone na długie 4 - lata kiedy to pod wpływem nieprzyjemnych splotów wydarzeń spotkają się na nowo - na odczytanie ostatniej woli zmarłej matki, chwili która już na zawsze zmieni ich zwykłą codzienność... ~Ponowie razem z bohaterami przenosimy się do wsi Koniecpolska - malowniczej miejscowości położonej wśród bieszczadzkich lasów, miejsca, które stanie się centrum dramatycznych wydarzeń. To właśnie tam Witold Sejbert zmuszony przez bezwzględną manipulantkę wciąga trzy siostry : Danielę, Dorotę i Dominikę do niebezpieczniej gry. Kobiety nieświadome skrzętnie utkanej intrygi, próbują za wszelką cenę wygrać tą niebezpieczną walkę, nawet pomimo tego iż najokrutniejszy z graczy stosuje się do kontrowersyjnych zasad...do tego stopnia, że ma litości do żadnej z dziewczyn. Niestety los doświadcza też mieszkańców Koniecpolski przez co troje z nich omal nie przepłacają tego życiem. Pomimo przykrych zdarzeń : miłość, przyjaźń, wiara i zaufanie przetrwa wszystko, więc po burzy, nad trzema siostrami i tymi których pokochały, nareszcie zaświeci słońce. Ale czy na pewno? ~Cóż to była za historia! Katarzyna Michalak kolejny raz udowodniła nam, że wraz z kolejnym tomem serii - "Trzy siostry" nie oszczędza naszych bohaterek serwując nam pełną emocji, napięcia, wzruszeń i nieprzewidzianych splotów wydarzeń historię. I tak po "Iskrze" przyszedł czas na "Burze" czyli kolejne zawirowania, komplikacje w życiu naszych bohaterek. Kobiet, które pomimo nieprzychylności losu i przykrych doświadczeń z lat dzieciństwa potrafią zjednoczyć siły do walki "ze złem". Zwłaszcza wtedy kiedy mają wokół siebie, osoby na które zawsze mogą liczyć! CD👇 ~"Burza" to pełna mrocznych tajemnic, niezwykle wciągającą a jednocześnie angażująca czytelnika powieść które mogła by wydarzyć naprawdę. Historia która wraz z galopująca akcją i utrzymującymi się napięciem, dostarczy nam pełnej palety emocji, na faszerowanej dramatycznymi momentami. A to wszystko w akompaniamencie utrzymującego się strachu, wątpliwości i trudnych wyborów. Dlatego też takie serie czyta się jednym tchem A ja błagam o kolejny tom! ~Polecam na prezent jak i na długie jesienne wieczory. Wasza J.K