Tutaj mieszka zło

Jak ja uwielbiam książki autorki, ponieważ ona naprawdę potrafi namieszać w psychice postaci na tyle, że sami nie wiemy co jest prawdą, co przydarza się bohaterom, a co wydaje im się, że się wydarzyło. Historie są napisane z punktu widzenia postaci, więc wiemy co przeżywają, co siedzi im w głowach, a czego nie widzą, co my zauważamy, kiedy narracja przechodzi do innego bohatera, który jest obecny w aktualnej sytuacji. W sumie z każdą postacią można się spoufalić, gdyż jedno małżeństwo niby na wszystko, czego tylko dusza zapragnie, ale nie mają potomstwa. Z tym wiąże się trauma kobiety, której się wydaje, że wciąż słyszy głosy dzieci i płacz jak wtedy, kiedy niemowlę zanosi się szlochem. Niby pod względem badań wychodzi, że spokojnie mogą mieć dziecko, ale wychodzi na to, że pewna blokada jest znacznie głębsza niż nawet nam się wydaje, bo to wychodzi dopiero później. Z postaci wychyla się też siostra partnera kobiety, której nie wiedzie się najlepiej ani w życiu codziennym ani ze swoim partnerem. U niej z kolej on chciałby dziecka, a ona robi co może by go nie było. To był typowy toksyczny związek, gdzie na piedestał wysuwał się charakter brata, którego miała za ideał. Momentami zła na jego małżonkę zaczyna robić rzeczy, których niby się wstydzi, ale gdzieś tam to zło jest w niej zmieszane z zazdrością tak wielką, że potrafi zniszczyć to, co wydawałoby się nie być zniszczalne. Treść mota się między dwoma kobietami, gdzie obie nie pałają do siebie nienawiścią, ale jednocześnie nie chcą aby ta druga była w pobliżu. Dodatkowo sam dom, który pierwsza para kupiła jest owiany złą reputacją, bowiem kiedyś w nim matka zabiła swoje dzieci. Niby postacie starają się nie myśleć o tym nieszczęściu, jednak jedna mściwa osoba wystarczy, aby od nowa odżyło to, co miało pozostać tylko pustą opowieścią. Pamiętajcie, największym wrogiem nie są duchy, tylko osoby żyjące, które rzekomo bardzo nas lubią i jednocześnie wszystko chcą o nas wiedzieć:-) Mnie porwała od początku, gdyż kocham nawiedzone domy oraz ludzi, którzy szkodzą innym. Poznając takie opowieści łatwo można się ustrzec przed tym, co w życiu rzeczywistym czai się by psuć to, co ładnie jest zespolone:-)

Sonia Rosa w swojej powieści „Tutaj mieszka zło” zabiera czytelnika w mroczną podróż do świata, w którym przeszłość nie pozwala o sobie zapomnieć, a miejsce zbrodni staje się niemym świadkiem kolejnych dramatów. To historia łącząca elementy thrillera psychologicznego, powieści obyczajowej i grozy, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala się oderwać aż do zaskakującego finału. Już sam punkt wyjścia jest wstrząsający: przed laty w dworku nad jeziorem doszło do tragedii – matka, cierpiąca na psychozę poporodową, zamordowała swoje dzieci. Ten dramat odciska piętno na całym miejscu, które mimo remontu i nowego życia wciąż skrywa mroczne tajemnice. Marta i jej mąż, obecni właściciele, próbują uczynić z dworku dom swoich marzeń, ale wkrótce przekonują się, że ściany pamiętają więcej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać. Autorka umiejętnie buduje napięcie – od subtelnych, niepokojących sygnałów, jak nocne głosy i dziecięcy płacz, po narastające konflikty rodzinne, które prowadzą do prawdziwego koszmaru. Szczególnie interesująca jest relacja Marty z jej szwagierką Izabelą – toksyczna, pełna ukrytej rywalizacji i wzajemnej niechęci. To właśnie ten wątek staje się katalizatorem wydarzeń, które doprowadzają do kolejnej tragedii. „Tutaj mieszka zło” to nie tylko opowieść o nawiedzonym domu, ale przede wszystkim historia o ludziach – o tajemnicach, które próbujemy ukryć, o demonach przeszłości i o tym, jak cienka bywa granica między ofiarą a katem. To książka dla miłośników mrocznych historii, którzy lubią, gdy fabuła nie daje łatwych odpowiedzi i zmusza do zastanowienia się nad naturą zła.

Czy kupilibyście dom i zamieszkalibyście w nim, wiedząc, że wydarzyła się w nim ogromna tragedia? Czy w takim domu można być szczęśliwym? Jesteście ciekawi czy jego mrok przytłoczy nowych mieszkańców i wpłynie na ich losy? Nasuwa nam się również pytanie, zerkając na tytuł, czy w tym domu rzeczywiście mieszka zło i mamy wątki paranormalne, czy to warstwa psychologiczna robi całą robotę. Pokazuję Wam historię, która może nie mrozi krwi w żyłach, ale ma w sobie nutę grozy. Ukazuje dramaty rodzinne zarówno te z przeszłości, jak i te aktualne głównych bohaterów. To też idealny obraz tego, że z rodziną to dobrze tylko na zdjęciu. Czasami więcej szkodzi, niż pomaga, tak jak to było z siostrą Bartka, która wkraczając do życia małżeństwa, doprowadziła do tragedii. Widzimy również, jak dom i historia z nim związana działa na psychikę jednej z bohaterek i nawet dobra energia, którą tak bardzo chcieli wypełnić swój nowy dom, nie pomogła. Czy historia zatoczyła koło? Miało być mrocznie i ten mrok w sumie czuć od pierwszej strony, ale nie było na tyle mrocznie, aby wywołać ciarki na plecach. Wyobrażałem sobie zupełnie inny klimat. Jednak ten, który zastałem, również mnie nie zawiódł. Zawsze tam, gdzie jest głębia psychologiczna, są również emocje i wartość przekazu. Autorka obnaża człowieka i ukazuje jego najciemniejsze strony duszy. Czy w człowieku może mieszkać zło? Myślę, że każdy z nas je ma, tylko u niektórych sytuacja jest bodźcem uruchamiającym. To nie jest moja pierwsza książka tej autorki. Poprzednia również bardzo mnie wciągnęła fabułą. Sonia Rosa potrafi budować napięcie i tworzy klimat owiany tajemnicami z ciężarem mroku, który towarzyszy nam do końca książki. Myślę, że właśnie ta ,,mroczna mgła" która unosi się nad fabułą, najbardziej rzuca się w oczy i przemawia do czytelnika. Polecam bardzo, jeśli lubicie zagłębić się w zakamarki ludzkiej psychiki.

W domu z tragiczną przeszłością, na zgliszczach cudzego życia, decyduje się budować wspólną przyszłość młode małżeństwo, Marta i Bartosz. Skrupuły i wątpliwości zagłuszają okazyjna cena i lokalizacja nad jeziorem. Gdyby tylko posłuchali intuicji… Och, ależ ta historia miała niepokojący, mroczny klimat! Ale nie buduje go jedynie cień dawnej tragedii i wywołane nią chwilowe załamanie psychiczne głównej bohaterki. To napięta, destrukcyjna relacja pomiędzy dwiema kobietami różniącymi się jak ogień i woda, zmuszonymi do wspólnej koegzystencji - żoną i siostrą Bartosza - stanowi clou tej powieści. Śledziłam ją z zapartym tchem! I to był prawdziwy majstersztyk! A Bartoszowi rozdartemu pomiędzy miłością do żony i siostry wręcz współczułam. Autorka oddała tak realistycznie charaktery i emocje bohaterów, narastający z każdym dniem konflikt, że poczucie zbliżającej się tragedii, było wręcz namacalne, a od obserwowania rozwoju sytuacji nie mogłam się oderwać. I w pewnej chwili wszystko zaczyna się sypać. Śmierć. Strach. Kłamstwa. Decyzje, których nie da się już cofnąć. Czy ten dom od początku był przeklęty? Czy zło mieszkające w jego murach wdarło się w serca nowych lokatorów? A może zawsze tam było? Z każdą stroną obserwujemy, jak to, co wydawało się codziennością, zamienia się w spiralę szaleństwa. Jak zwykły dom staje się epicentrum zła. Jak relacje, które powinny dawać wsparcie, stają się źródłem lęku i agresji. A wszystko to, krok po kroku, prowadzi do tragicznego finału, gdy ostatni klocek upada, zostawiając po sobie tylko pustkę, obłęd i zgliszcza ludzkich historii. Ta powieść przypominała mi śmiertelne domino, w którym kupno domu było pierwszym klockiem, który zachwiał życiem bohaterów. Każde kolejne wydarzenie było nieuniknioną konsekwencją poprzedniego, jakby los celowo rozstawiał kolejne klocki na drodze bohaterów, prowadząc ich ku nieuchronnej katastrofie. Autorka stworzyła thriller doskonały i nie miało najmniejszego znaczenia, że bohaterów nie dało się polubić. Ich powolny, nieuchronny upadek przeraża tak bardzo, bo na ich miejscu mógłby być każdy z nas. Bo pokazuje jak cienka bywa granica między normalnością a szaleństwem, moralnością a instynktem przetrwania. I jak łatwo przekroczyć tę linię, spoza której nie ma już powrotu. I Wy dajcie się porwać tej dusznej, paranoicznej atmosferze, ale uważajcie, by i Wam nie zachwiał się pierwszy klocek... Czasem warto zaufać intuicji.

Właśnie taki dom za bezcen kupiło pewno małżeństwo. Wiedzieli, że wcześniej mieszkała tu rodzina, której matka ogarnięta psychozą poporodową zabiła swoje dzieci. Czy w takim domu można znaleźć szczęście? Po pewnym czasie do Marty i Bartosza wprowadza się jego siostra, która namiesza w ich życiu i to bardzo. Czy klątwa domu uderzy po raz drugi? Przekonacie się sami. Książka była dla mnie prawdziwą ucztą. Uwielbiam gdy cały czas cos się dzieje. Akcja jest bardzo dynamiczna. Może czasami aż za dynamiczna. Bohaterowie bardzo szybko podejmują decyzje, które nie są przemyślane, a później jest już za późno. Książka napisana jest lekkim stylem dzięki czemu bardzo szybko się ja czyta. Wciąga od pierwszych stron. Czuć mroczny klimat, który w trakcie czytania staje się bardziej gęsty. Z bohaterami natomiast nie potrafiłam się bliżej poznać. Może to ze względu na to tępo akcji, które sprawiło, że charaktery postaci zniknęły w nim? Narracja poprowadzona jest z perspektywy Marty i Izabeli. Dwóch kobiet, które nie za bardzo lubiły się, a przyszło im mieszkać pod jednym dachem. Obie potrafiły dostarczyć wielu emocji. Zwłaszcza Izabela była dla mnie kim, kto sieje zamęt. Marta z kolei to postać, która zmieniła się w trakcie trwania akcji. Nie jest to ta sama osoba, jaka była na początku książki, a jaka na końcu. Ogólnie „Tutaj mieszka zło” to książka, która bardzo mi się podobało i bardzo miło z nią spędziłam czas.