Tytus, Romek i A'Tomek. Zaginione księgi. Tytus piratem - księga I

Och, jak to cudownie wskoczyć w krótkie spodenki, bez względu na to, że za oknem mróz i śnieg! Bo jakże inaczej mogłoby być… Dotarła do mnie przesyłka z nowymi-starymi Tytusami Papcia Chmiela. Kochani, to absolutny rarytas! W swoich zbiorach mam wszystkie „książeczkowe” Tytusy, a tu taka niespodzianka: Prószyński i S-ka na 15 stycznia przygotowało premierę trzech ksiąg przygód przyjaciół – Tytusa, Romka i A’Tomka. Przed laty, wielu laty, Papcio Chmiel publikował przygody swoich bohaterów w odcinkach w tygodniku „Świat Młodych”. Byłem wiernym czytelnikiem tego pisma; tam poznawałem także innych bohaterów, wycinałem komiksy i wklejałem je do zeszytów, tworząc własne księgi. Byli tam też Tytus i jego kumple. Ale tych konkretnych przygód znać nie mogłem, bo pochodzą z lat 1959–1962, a ja na świat przyszedłem właśnie w roku 1962. Moi rodzice czytali mi wiele, ale złota era bohaterów Papcia Chmiela w moim życiu miała dopiero nadejść. Pochłonąłem pierwszą księgę, dwie kolejne czekają na przeczytanie, a trzy następne są już w zapowiedziach. Pierwsza część poświęcona jest temu, jak Tytus, Romek i A’Tomek przeżywają niesamowitą przygodę, odwiedzając Wyspę Bożego Narodzenia. Zostają piratami, ba, nawet właścicielami kopalni… nie zdradzę jakich minerałów! Stają się majętni i przemieszczają się na Wyspę Wielkanocną, by w końcu wylądować na wyścigu samochodowym i pozostać w podróży. W drugiej księdze ruszą w świat latającą filiżanką. Czytając, wyraźnie widać, że to części publikowane pierwotnie w odcinkach – momentami brakuje im płynności, ale to absolutny „pryszcz”. Przecież chodzi o treść i niepodrabialną kreskę Papcia Chmiela! Te absurdalne stwierdzenia, jak choćby tubylca z Wyspy Wielkanocnej: „Ginę, nie znając Pana Tadeusza!”, czy Tytus, który obawia się o kolegów, że moczą nogi w pralce, która nie jest uziemiona, gdy oni są przecież na morzu. A’Tomek odpowiada w jedyny sobie możliwy sposób: „Na oceanie się nie uziemia, tylko uwadnia…”. A może jeszcze to: „Panowie, znalazłem gniazdo orła!”. Odpowiedź absolutnie nie zaskoczy tych, którzy znają Papcia: „Skąd wiesz, że to orła? A może reszki?”. Bawiłem się jak za dawnych lat, tym bardziej że wydawnictwo zadbało o to, by opowieści były w kolorze. Jest też znak czasu. Przyjaciele w trakcie pirackich przygód natrafiają na radziecką strefę spadania rakiet, pilota śmigłowca i radziecką flotyllę. Pilot mówi: „Jesteście Polakami? No, to dajcie pyska! Mój ojciec wypędzał Niemców z Krakowa”… Był pewnie czerwonoarmistą. To taka mała lekcja historii dla młodych ludzi, którzy czytali ten komiks o Tytusie-piracie blisko 70 lat temu. Tyle, więcej nie piszę, bo za „0,01 roku” (cytat z książki) sięgnę po kolejną księgę. Wiecie co? Nawet szybciej!