Ukryci. Głosy z kryjówek przed Zagładą

"Ukryci" to poruszające wspomnienia siódemki Ocalałych z Holokaustu. Autor w poruszających rozmowach z dziś już wiekowymi ludźmi, powraca do czasów drugiej wojny światowej, kiedy to Żydzi próbując przeżyć musieli się ukrywać, zmieniając tożsamość i wygląd. Jest to niezwykle wzruszająca ale też szokująca opowieść o ludziach, którzy by przeżyć musieli ukrywać się w szafach, kominach, podziemnych schronach, nauczyć się nie kichać, nie kaszleć i nie śmiać się. Funkcjonować w nocy, a w czasie dnia spać, walczyć z doskwierającym głodem. Wyrzec się swojej religii, nazwiska, udawać kogoś innego by przeżyć. Polecam każdemu by nie zapomnieć jaki los zgotował człowiek człowiekowi.

„Ukryci. Głosy z kryjówek przed Zagładą” Arkadiusza Lorenca to lektura bardzo trudna, ale zarazem potrzebna. Od pierwszej strony wzbudziła we mnie wiele emocji, strachu, bólu, żalu i poczucia niesprawiedliwości. Niejednokrotnie podczas czytania z moich oczu płynęły łzy, a sama miałam ochotę krzyczeć z powodu niesprawiedliwości, jakie spotykały ludzi, ale przede wszystkim dzieci, na tym świecie. W książce autor przybliża nam rozmowy, które przeprowadził z ludźmi ocalałymi z Holokaustu. Jest to siedem dorosłych już osób, które przeżyły ten najtrudniejszy okres w swoim życiu jako małe dzieci. Niewinne, bezbronne małe istoty, które zbyt szybko zostały pozbawione możliwości cieszenia się dzieciństwem przez wybuch wojny. Tym trudniej i z większymi emocjami czytałam ten tytuł, gdyż sama jestem mamą maluszków, dla których chciałabym szczęśliwego dzieciństwa, możliwości cieszenia się beztroską i aby na ich promiennych buźkach gościł jedynie uśmiech, a nigdy nie było na nich widzieć strachu. Niewyobrażalne są dla mnie opisy ukrywania się dzieci, które w jednym momencie musiały dorosnąć, przestać się śmiać, w ciszy ukrywać się, drżąc o swoje życie. Wspomnienia, które przedstawiają, są przepełnione smutkiem, bólem i cierpieniem. Maluchy pozbawione radości, ukrywane przed wrogiem w najciemniejszych zakamarkach, gdzie nie miały prawa się odezwać, płakać, kichać, a najlepiej wstrzymać oddech, aby nikt ich nie znalazł. Walcząc o przetrwanie, te niewinne istoty musiały patrzeć na śmierć innych, często swoich bliskich. Jest to niezwykle przejmująca książka, która zdecydowanie nie jest lekką lekturą, ale dla pamięci tego, przez co przechodzili nasi przodkowie, a także, przed czym musimy wystrzegać się w dzisiejszym świecie. Każdy powinien ją przeczytać!

„Żyjemy, bo mieliśmy szczęście” - podczas Holocaustu niewiele osób miało okazję wypowiedzieć takie zdania. Temat wojny zawsze mocno uderza w moje emocje, ale to, co przeżyłam podczas czytania książki Ukryci. Głosy z kryjówek przed Zagładą autorstwa Arkadiusza Lorenca, jest nie do opisania. Moje serce zostało roztrzaskane na kawałki i potrzebowało czasu, aby posklejać się na nowo. Ukryci. Głosy z kryjówek przed Zagładą to reportaż, w którym autor podejmuje się opowiedzenia historii ostatnich Ocalałych z Holokaustu: Aleksandry Bober, Krystyny Brudnickiej, Chavy Nissimow, Lei Balint, Jakuba Gutermana, Felicji Weiss i Marcela Goldmana. Bohaterowie reportażu dzielą się swoimi pełnymi emocji historiami. Bez filtrów opowiadają o tym, jak wyglądało życie w ukryciu w czasach wojny, gdy miejsce zamieszkania trzeba było zmieniać co chwilę, aby uniknąć śmierci. Mówią o tym, jak strach i niepewność stały się ich nieodłącznym elementem podczas ukrywania się w szafach, tajnych skrytkach, piwnicach, strychach, a nawet kominach. Autorowi udało się oddać emocje bohaterów, które wciąż są w nich żywe. Czytając o tym, jak musieli przebywać w ciągłej ciszy, jak jako dzieci szukali schronienia i nie mogli „porządnie” zapłakać po bliskich, którzy wpadli w ręce nazistów, najzwyczajniej… wyłam. Nie płakałam – wyłam, szlochałam i czułam ich ból oraz cierpienie. Każda z ukazanych historii jest dowodem ogromnego cierpienia, ale i ludzkiej siły oraz determinacji. Lorenc napisał naprawdę świetny reportaż, który – według mnie – powinien stać się lekturą obowiązkową. Ocaleni zasługują na to, aby o nich mówić i przede wszystkim o nich pamiętać. Niestety, o takich wydarzeniach powoli się zapomina, a coraz młodsze pokolenia nie mają pojęcia o Holokauście. Ukryci. Głosy z kryjówek przed Zagładą to zbiór historii, które pozostają w sercach czytelników już na zawsze. Nie da się ich czytać bez uronienia łez, bo każda strona niesie ze sobą ogrom emocji, opisujących ludzką tragedię.