Ukryta Królowa. Księga 2. Cykl Zmroku

Pierwszy cykl był genialny. Jedyną zaletą tego czegoś to że to niby kontynuacja, ale nie wiem czy jest się z czego cieszyć. Cykl ma zupełnie inny klimat od Cyklu Demonicznego. Bohaterowie zachowują się jak idioci, historia jako taka nie ma sensu. Do tego wszędobylskie, wepchane na siłę DEI...

2 gwiazdki za powrót do świata, tylko tyle i aż tyle. Książka jako kontynuacja serii wypada słabo. Poprzednie części przedstawiały świat i ludzi w który można było uwierzyć. Ludzie zachowywali się adekwatnie do świata w którym przyszło im żyć, mężczyźni jako obrońcy rodzin, lub kaci tychże rodzin a kobiety jako strażniczki, potrafiące wykorzystać swoją urodę jako broń, dzieci dojrzewające szybciej i szybciej stające się samodzielne. Kastowość, hierarchiczność, kultura, wszystko wynikające z czegoś i mające głębszy sens. Postaci które rozwijają się zgodnie z normami świata przedstawionego. No cud miód i orzeszki. No i musiało powstać to. Abominacja która dzisiejsze zachowania młodzieży próbuje wtłoczyć w ten świat, z mizernym skutkiem bo na każdym kroku czuć dysonans, brak logiki i konsekwencji. Każdy rodzic jest gorszą wersją siebie a dzieciaki przewyższają starych prawie we wszystkim. Całe życie ćwiczysz sharu(?) no problem ta młoda co dopiero tylko liznęła pokona ciebie. Całe życie się uczysz? No problem ten młody na pewno ciebie przegoni. Niby jedno pokolenie a już postacie zapominają o setkach lat tradycji i kultury, postacie Takie jak Dama Tin tracą swoje atrybuty i zachowują się jak rodzice dzieciaków w 21 wieku. No i oczywiście ulubiona ideologia wchodzi w życie, każdy osobnik płci męskiej to pijus, tchórz leń z problemami egzystencjalnymi. A każda kobieta jest silna, mądra, to one zawsze wiedzą lepiej i zawsze ich pomysły okazują się idealne. opłaca się czytać, bo historia wciąga, ale dosyć często trzeba przymykać oczy na głupotki, niespójności, czasami jawne kretynizmy, na gerl power (nie mam problemu by kobitki były przedstawione silne, ale niech to chociaż będzie logiczne i sensowne).

Dzisiejsza recenzja dotyczy książki „Ukryta królowa. Cykl zmroku”, tom 2. To kontynuacja serii, która opowiada o dzieciach naszych głównych bohaterów z cyklu demonicznego. Nasza młodzież przeżywa niezwykłe przygody, aby uratować swoich rodziców oraz innych uwięzionych przez demony. Nasi bohaterowie przeszli szybką szkołę życia – w jednej chwili musieli pożegnać dzieciństwo, stawiając czoła własnym słabościom i wykorzystując swoje umiejętności. Moja radość jest taka, że tym razem mamy więcej walki z otchłańcami, poznania królowej demonów. W trakcie czytania lektury nie odczuwamy, że nasi bohaterowie to dzieci – są zdeterminowani, by odnaleźć kryjówkę Króla Demonów i zapobiec żerowania przez królową. Nie wiem, jakie jest Wasze zdanie, ale według mnie w tym tomie nie brakuje akcji, w której bohaterowie muszą podejmować szybkie i trafne decyzje, mogące zaważyć na życiu jednego z członków grupy lub przybliżyć ich do sukcesu. Autor sprawił, że pragnę więcej. Uważam, że ta seria jest lepsza niż „Wiedźmin” czy „Harry Potter”. Marzy mi się ekranizacja całej serii, zarówno cyklu demonicznego, jak i cyklu zmroku. Już wyobrażam sobie tłumy przed kinami w naszym kraju. Kolejnym plusem jest siła, jaką niosą kobiety – na równi z mężczyznami potrafią wiele. Każdy z bohaterów ma w sobie coś wyjątkowego, co sprawia, że wspólnie działają jak huragan, choć zmęczenie daje się we znaki. Czekam na kolejną część, i to… ech, sami przeczytacie lub odsłuchacie audiobooka np. w aplikacji Legimi i przekonacie się, o czym mowa, ale napisze, że Alagaj otaczają i nie dają wytchnąć naszej grupie. „…Królowa jest potężna jak perszeron, i to, jeżeli nie liczyć skrzydeł…” ten test Darina bardzo mnie rozbawił. W gnieździe trwa walka, a królowa żeruje. Czekam na kolejną część, a Was zachęcam do przeczytania drugiego tomu lub zapoznania się z całą historią o demonach i Arlenie w roli głównej.