Umarli mówią ciszej

🌲Bieszczady. 2015 r. Gdy szeregi komendy policji w Lesku zasila Janusz Konkol, nic już nie będzie takie samo. Podkomisarz jest postacią nieco kuriozalną. Z jednej strony wybitne osiągnięcia w łapaniu przestępców, z drugiej - wysoce niekonwencjonalne metody pracy, zachowanie, oraz awersja do wszelkich zdobyczy techniki, czynią z niego policjanta nietuzinkowego. Gdy Konkol (jako jedyny w Lesku) odkrywa, iż z pozoru naturalna śmierć pewnej staruszki nosi jednak znamiona przestępstwa, rusza śledztwo. Do policjanta dołącza partnerka - Magdalena Krab, która ma pomóc w złapaniu zabójcy. Tylko, czy można polegać na kimś, kto walcząc ze swymi demonami, szuka ratunku w alkoholu? Przed Januszem Konkolem niełatwe zadanie. 🌲Bieszczady. 2006 r. Zakład poprawczy w Przemyślu ma za zadanie pomóc w resocjalizacji młodocianych przestępców. Niestety, dzieją się tu rzeczy złe. Tak złe, że rany na psychice i ciałach goją się bardzo długo. A czasem nigdy… ** „Umarli mówią ciszej” to dla mnie kryminał idealny. Bez dwóch zdań, zawiera wszystko, czego szukam w takim gatunku. Świetne śledztwo, mocno charakterystyczne postacie (uwielbiam Konkola, a wszelkie jego przywary czy wady, działają wyłącznie na korzyść), doskonale stworzony klimat małego miasteczka i wyważona akcja. A do tego komediowe detale, dzięki którym, kilka razy roześmiałam się w głos. Choćbym chciała, nie potrafię znaleźć wad tej książki. Wciągnęła mnie i nie pozwoliła się odłożyć. Mamy tu dwie osie czasu i obie naprawdę bardzo dobrze poprowadzone. Dzieje się dużo, jest ciekawie, intrygująco i zaskakująco. Nie udało mi się przewidzieć zakończenia, także wielkie brawa. Gorąco polecam!!!