Uncharmed

Czy zdarzyło Ci się kiedyś tak bardzo próbować być idealnymi dla innych, że po drodze całkowicie zapomniałaś(-eś) o sobie? „Uncharmed” Lucy Jane Wood to książka, która otuliła mnie od pierwszych stron miękką magią, zapachem świeżych wypieków i cozy atmosferą. Jednocześnie jednak bardzo mocno uderzyła w czuły punkt - bo pod tą różową, słodką otoczką kryje się historia o presji, samotności i o tym, jak łatwo zatracić własną tożsamość, kiedy całe życie próbujemy spełniać cudze oczekiwania. Andromeda Wildwood, nazywana Annie, jest praktycznie perfekcyjna. Prowadzi magiczną cukiernię Niebiańska, pomaga innym, zawsze ma wszystko pod kontrolą i wydaje się osobą, która radzi sobie absolutnie ze wszystkim. Tylko że bardzo szybko zaczynamy dostrzegać, że ta perfekcja wcale nie daje jej szczęścia. Annie nie żyje dla siebie. Annie żyje dla innych… Lucy Jane Wood stworzyła bohaterkę, którą momentami miałam ochotę po prostu przytulić i powiedzieć jej, że naprawdę nie musi zasługiwać na miłość byciem idealną. Autorka świetnie pokazuje, jak ogromny ciężar może nieść ciągłe zadowalanie wszystkich wokół. Annie korzysta nawet ze specjalnej magii, by stać się „lepszą wersją siebie”, ale z każdą kolejną stroną coraz mocniej czułam, że ta doskonałość jest bardziej więzieniem niż darem. I wtedy pojawia się Maeve, czy chaos w najczystszej postaci. Relacja Annie i Maeve jest absolutnie cudowna. Maeve jest impulsywna, zbuntowana, nieprzewidywalna i kompletnie nie pasuje do uporządkowanego świata Annie. A jednak to właśnie ona wywraca życie głównej bohaterki do góry nogami i sprawia, że Annie zaczyna patrzeć na siebie inaczej. Uwielbiam motyw found family i tutaj został on poprowadzony naprawdę pięknie. Z początku miałam wrażenie, że Annie i Maeve są na siebie skazane, ale z czasem między nimi zaczyna rodzić się coś znacznie głębszego - troska, bezpieczeństwo i relacja przypominająca więź starszej siostry albo nawet zastępczej matki z córką. No i jest jeszcze Hal… Mrukliwy właściciel domku w lesie, który początkowo wydaje się absolutnie niezainteresowany obecnością dwóch czarownic w swoim życiu. A później? Później okazuje się dokładnie tym typem bohatera, którego uwielbiam najbardziej. Cichy, zamknięty w sobie, trochę szorstki, ale jednocześnie niesamowicie lojalny i troskliwy. Ten subtelny wątek romantyczny ogrzewał mi serce przez całą książkę. Nic nie było tu przesadzone ani wymuszone. Wszystko rozwijało się spokojnie, naturalnie i właśnie dzięki temu zadziałało tak dobrze. „Uncharmed” to książka, która jest wręcz przesiąknięta atmosferą cozy fantasy. Domek w lesie, magia obecna w codzienności, różowa estetyka, kotka Karma, pachnąca wypiekami cukiernia i bohaterowie, przy których po prostu chce się zostać na dłużej… Lucy Jane Wood stworzyła świat, do którego miałam ochotę wejść i już z niego nie wychodzić. Czytając „Uncharmed”, czułam się trochę tak, jakbym oglądała comfort movie w deszczowy wieczór pod kocem z kubkiem gorącej czekolady. I chociaż ta historia jest ciepła, słodka i momentami wręcz bajkowa, to w tle cały czas wybrzmiewa coś znacznie poważniejszego. To opowieść o odnajdywaniu siebie. O odpuszczaniu perfekcji. O uczeniu się, że nie trzeba być idealnym, żeby zasługiwać na miłość i bliskość. I właśnie dlatego „Uncharmed” zostanie ze mną na długo. To jedna z tych książek, które nie tylko się czyta, ale też po prostu czuje. Ocena: 9,5/10