W cieniu twierdzy

Przed wami opowieść niczym z dawnych czasów, gdzie wszelkie nieudogodnienia rozwiązywało się strzelaniną. Opisałabym ją jako historyczny romans kryminalny, gdyż miesza ze sobą te trzy dziedziny literatury. Oczywiście dojdzie tutaj do zbrodni w wyniku której straci życie pewna dziewczyna. Wszystko będzie bardzo tajemnicze i poszlaki poprowadzą do wątku morderstwa. Czas będzie upływał na śledztwie, lecz jednak z dochodzenia wyniknie bardzo podobna zbrodnia dokonana jedenaście lat temu. Będą ochy i achy, gdyż będziemy czytać o przeskokach czasowych w których będą zalążki obu zbrodni. Co jakiś czas miła odmianą będą krótkie listy, może bardziej wyrwane kartki z dziennika młodej kobiety, która w początkowej fazie będzie kimś mocno zauroczona. Jej styl będzie lekki niczym skrzydła motyla, aż żałowałam, że były to zaledwie urywki jej skrywanych uczuć. Ogólnie gdyby nie zbrodnia, to byłyby znakomity romans, gdyż postacie potrafią dać się ponieść chwili, tylko niekoniecznie naucza się przełykać konsekwencje swoich czynów. Jak widać wiele pokoleń skrywa tajemnice, które szpecą dobre imię. Zakazane romanse wychodzą na jaw i ta druga strona niezbyt potrafi sobie z tymi uczuciami poradzić. Serce podpowiada im jedno, lecz głos niby rozsądku góruje obarczając ich chłodem, podczas którego cierpi każda ze stron. Są dumni i nie znoszą słowa sprzeciwu, dlatego tak wiele osób cierpi w ich otoczeniu. W pewnym momencie książki naszych bohaterów zaczynają spotykać same złe rzeczy i sama zastanawiałam się ile jeszcze wytrzymają? Ich psychika była tu mocno nadszarpnięta. Ogólnie książka choć ukazuje i pozytywne aspekty życia, nostalgie i szczęścia w danej chwili, to jednak jestem zdania, że bardziej zdobi ją smutek, nieuchronność chwili i wielkie straty, których nie można cofnąć. Pozycja mi się podobała, bo lubię czytać o czasach dawniejszych, choć te były opisane z 1904 roku, więc nie tak zupełnie dawno. Jednak w stylu czuć tą dworność, wyniosłość i szlacheckie słownictwo, które sprawiło, że czytałam ją ze smakiem.