W domu kłamców

Nie wiem dlaczego, ale ja odebrałam ją jako legendę, która wydarzyła się kiedyś, więc nie było bardzo mrocznie. Opowiastki o nawiedzonym domie są najchętniej czytaną przeze mnie lekturą, gdyż jak wiadomo, te legendy nie biorą się z niczego. Takim miłym dopełnieniem był wstęp historii o kobiecie, która straciła tam życie. W ten sposób brało mnie zastanowienie na fakt, czy zginęła przez to jaka była, czy faktycznie sprawiło to coś innego. Żeby nie trzymać się jednego wątku, jesteśmy rzucani od postaci do postaci, które również mają coś do powiedzenia. Każdy z nich brata się z innymi problemami i sekretami. Niektóre osoby już z początku zdradzają nam, że coś ukrywają i wychodzi na to, że są to straszne rzeczy, a inni trzymają nas w niepewności rzucając drobinkami, które później wyglądają mroczniej niż na początku. Jak już wcześniej wspominałam, dom, który jest ważnym elementem powieści jest okryty złą sławą. Odgłos upadanego ciała był opowiadany przez każdego mieszkańca wioski. Wiele lat stał pusty, czasami ktoś się trafiał, lecz teraz obecna rodzina zdaje się dłużej w nim zagościć. Wyprawiają wspaniałe przyjęcie dla szesnastoletniej córki, która miała inną matkę, a cały zgiełk z jej powodu będzie opisany przez różne osoby. Nagle w pewnym momencie zupełnie jakby cisza zagościła w przestrzeni, ponownie słyszą dźwięk o którym nikt nie zamierzał myśleć. Żeby rozwikłać całą sytuację, streszczone zostaje całe wydarzenie z perspektywy kilku kobiet. Różnią się one wieloma rzeczami, również spostrzegawczością, co poznamy czytając ich rozmowy. To będą takie plotki, nieco odsłaniające swoje życie, a innym razem dopełniające wydarzenia o których nie wspominała nam poprzednia kobieta. One zwracały uwagę na wszystko, krytykowały i sarkastycznie podziwiały, niczym wymiana porozumiewawczych spojrzeń. To trzymało nas w takim transie, bo wiadomo, że plotki są najciekawszą formą wymiany zazdrości:-) Ogólnie książka mi się podobała, tylko troszkę mi zajęło, żebym się wdrożyła. Druk jest mniejszy, więc treści jest sporo. Dreszczyk emocji bywał odczuwalny, tylko mniej straszył. Coś na bazie gier psychologicznych ze szczególnymi znakami. Myślę, że warto się z nią zapoznać:-)

Macie ochotę na mroczny thriller, gdzie każdy kłamie, a dom skrywa trupy w fundamentach? Impreza, która kończy się upadkiem❗️ W odrestaurowanej wiktoriańskiej rezydencji na teksańskim klifie odbywa się Sweet Sixteen Sophie, córki Ethana z pierwszego małżeństwa. Wśród alkoholu i wystawnych dekoracji wybuchają skrywane konflikty, a gdy gasną światła, z balkonu spada ciało 🤯 Bohaterowie zmuszeni są do konfrontacji. Wśród nich jest morderca. Dom, nazywany "naturalnej wielkości domkiem dla lalek" staje się pułapką pełną sekretów. 👥 Bohaterowie to osoby, które są podejrzane, bo każdy z nich ma mroczne tajemnice. - Dani – macocha Sophie, ukrywająca psychozę poporodową. Jej walka z obsesjami i fałszywym "powrotem do zdrowia" to studium rozpaczy 😢 - Kim – Była żona Ethana, alkoholiczka pałająca żądzą zemsty za utracony dom i karierę 💔 - Mikayla – Przyjaciółka solenizantki, której nieśmiałość maskuje chorobliwą zazdrość i ambicję 🎭 - Órlaith – Niania wierząca w duchy, z przeszłością, która może łączyć się z klątwą domu 👻 Nawet sam budynek ma mroczną historię: zbudowany dla kapryśnej narzeczonej, po jej śmierci popadł w ruinę, by odrodzić się jako "szklane oko" pełne złudzeń 🏚️→💎 ✨ Mocne strony powieści oraz dlaczego warto przeczytać? Atmosfera powieści jak z Hitchcocka! 👻 Połączenie gotyckiej grozy (nawiedzone posiadłości, rodzinne klątwy) z współczesnym thrillerem. Dom z przeszklonymi ścianami, gdzie "goście widzą tylko własne odbicia", to metafora kłamstw bohaterów. Napięcie trzyma do ostatniej strony 🤯 Retrospekcje ("PRZED" i "PO" zbrodni), zwroty akcji po gaszeniu świateł i nieoczekiwane rozwiązania. Psychologiczna głębia🧠 Autorka zgłębia traumy bohaterek od psychozy poporodowej (Dani) po toksyczną zazdrość (Mikayla). Wątek macierzyństwa jest przejmująco realistyczny. Dom jako bohater 🏰 Rezydencja Vogla – z trupami w fundamentach i "pamięcią" wydarzeń – nadaje klimat klaustrofobicznego horroru. ⚠️ Słabsze elementy i dla kogo może nie być idealna? Lubisz hardkorowe thrillery? Możesz uznać lekturę za zbyt przewidywalną. Wielogłosowość bywa męcząca. Narracja z perspektywy 4 bohaterek wymaga skupienia, by nie pogubić się w wątkach. 🎯 Dla kogo jest ta książka? Jeśli kochasz thrillery łączące społeczne dramaty z zamkniętą przestrzenią to pozycja obowiązkowa! Idealna dla miłośnikóq gotyckich klimatów 🕯️ – Hołd dla "Nawiedzonego domu na wzgórzu" Shirley Jackson, ale w nowoczesnym wydaniu. Szukasz głębi w książce? Wątki przemocy psychicznej, walki z traumą i macierzyństwa w kryzysie nadają uniwersalny wymiar. "W domu kłamców" zasługuje na 8/10⭐ Polecam, jeśli: - Uwielbiasz niepokój, który rośnie z każdą przewracaną stroną! - Szukasz historii o rodzinach zbudowanych na kłamstwach. Będę wypatrywała kolejnych książek spod pióra tej autorki. Polecam! BRUNETTE BOOKS

Sięgając po „W domu kłamców” Kelsey Cox nie spodziewałam się, że dostanę thriller psychologiczny z tak silnym ładunkiem emocjonalnym. Mamy tu wszystko: rodzinne dramaty, niespełnione ambicje, choroby psychiczne, toksyczne relacje i piękną rezydencję, która od samego początku sprawia wrażenie… żywej. Bo ten dom nie tylko jest tłem wydarzeń - on oddycha, pulsuje tajemnicą, a jego mury naprawdę pamiętają wszystko. Wystawne przyjęcie z okazji szesnastych urodzin Sophie - córki Ethana z pierwszego małżeństwa - ma być pokazem rodzinnej stabilności. Luksus, świece, drinki i goście, którzy z pozoru wszystko mają pod kontrolą. Ale kiedy wybrzmi krzyk, a ciało runie ze schodów, stanie się jasne, że ta noc zmieni wszystko. Pytanie tylko: czy ktoś kłamał od samego początku, czy dopiero teraz maski zaczęły opadać? Narracja prowadzona jest z perspektywy czterech kobiet. Każda z nich jest inna, a jednak wszystkie orbitują wokół Ethana - męża, byłego męża, ojca, pracodawcy. Dani - młoda macocha Sophie, świeżo po epizodzie psychozy poporodowej. Próbuje wrócić do normalności, ale jej balans jest kruchy. Kim - była żona Ethana, kobieta, która wszystko straciła: dom, rodzinę, kontrolę nad własnym życiem. Jej gniew i żal mają tu ogromną siłę rażenia. Mikayla - nastoletnia przyjaciółka Sophie, nieustannie porównywana, wiecznie z boku, aż w końcu… przestaje chcieć być niewidzialna. Órlaith - opiekunka dzieci, która wydaje się być tłem, ale to właśnie jej spojrzenie ujawnia najwięcej. Autorka mistrzowsko lawiruje między „teraz” a „wcześniej”, tworząc narracyjną łamigłówkę. Każdy rozdział to kolejne odsłonięcie sekretu - czasem subtelne, czasem miażdżące. A wszystko to w dusznej, klaustrofobicznej atmosferze - jakby luksusowa willa na klifie była więzieniem, z którego nie ma ucieczki. Przypominało mi to „Wielkie kłamstewka” w wersji mroczniejszej, bardziej surowej emocjonalnie. To, co wyróżnia „W domu kłamców” na tle innych thrillerów, to siła psychologii postaci. Każda z kobiet jest prawdziwa - pogubiona, niejednoznaczna, pełna emocji, których nie zawsze rozumie nawet ona sama. Cox nie ocenia. Pokazuje. I zmusza nas do tego samego. Trudne tematy, takie jak depresja poporodowa, uzależnienie, traumy dzieciństwa i macierzyńska zazdrość nie są tu dodatkiem - są fundamentem całej opowieści. Nie wszystko było idealne. Finałowy twist - choć ciekawy - mógłby być lepiej zarysowany wcześniej. Ale nie zmienia to faktu, że książka zostawiła mnie z głową pełną myśli. Z żalem, że to koniec, i z pytaniem: dlaczego tak wiele zła ukrywa się za pozorami normalności? „W domu kłamców” to świetny debiut. Kelsey Cox pisze dojrzale, z wyczuciem i darem do obserwacji emocjonalnych niuansów. Jeśli lubisz thrillery, które bardziej przerażają duszą niż krwią - ta książka jest dla Ciebie. Bo największe dramaty rozgrywają się w szeptach. Ocena: 8,5/10 - za emocjonalną intensywność, wielowymiarowe postacie i duszny klimat, który zostaje z Tobą na długo. Mały minus za zbyt subtelny finał, który mógłby mocniej wybrzmieć.

Są takie książki, które może nie od samego początku trzymają w napięciu i może nie od razu wciągają, ale mają to coś co sprawia, że warto im dać szansę. Właśnie do takich książek należy thriller „W domu kłamców”. Jest to książka, w której nic nie jest oczywiste, a samo zakończenie potrafi zaskoczyć. Zaczyna się zwyczajnie. Dani i Ethan organizują przyjęcie urodzinowe Sophie. Córce mężczyzny z pierwszego małżeństwa. Na imprezie dochodzi do różnych incydentów. Skrywane urazy znajdują w końcu ujście. Zabawę przerywa krzyk i upadające ciało. Kto zabił? Jakie kłamstwa wyjdą na jaw? Przekonacie się sami. Mroczny, niepokojący klimat sprawił, że momentami czułam się jakbym sama była uczestnikiem opisanych wydarzeń. Byłam obserwatorem tego jakie tajemnice skrywają główni bohaterowie. Bardzo lubię gdy historia opowiadana jest z perspektywy różnych postaci i tak właśnie jest tutaj. Narracja tutaj prowadzona jest z punktu aż 4 osób. Akcja tutaj ma swoje tempo. Początkowo biegnie leniwie i było dla mnie za dużo opisów. Ale później nabiera tempa, do którego dochodzi gęsty klimat i nie ma już mowy o tym by książkę dało się tak łatwo odłożyć. Mamy tutaj również ciekawych bohaterów. Każdy z nich jest inny i każdy skrywa inną tajemnice. Jednych można polubić od razu, a inni nieco działają na nerwy. Ale osobiście lubię takie skrajne emocje jakie potrafią dostarczyć bohaterowie. Jeśli szukacie ciekawego i mrocznego thrilleru to bardzo polecam „W domu kłamców”.