W głąb

Niesamowita książka! Pomimo tego, że to już tom piąty, a ja nie czytałam wcześniejszych, to jednak spokojnie można je czytać osobno, gdyż nowa książka, to nowe przygody i inne sprawy. To, co działo się tutaj mocno podziałało mi na wyobraźnię. Wyobraźcie sobie znudzonego detektywa, który kolejny raz uzyskuje dowody zdrady swoich klientów i ma już po dziurki w nosie tych samych scen. Aż krzyczy w duchu, by cokolwiek innego się zadziało, wiec los zsyła mu bliską osobę, która prosi go o przysługę. Z wola poznajemy szczegóły o co chodzi i to dziwi nas coraz bardziej. Nie ma całkowitego opisu od razu o jaki manewr chodzi, a jedynie ujawnia się to w trybie dialogów, których coraz więcej przybywa, gdyż on poznając fakty nie chce w tym uczestniczyć, a ona robi co może, by jej pomógł. Sprawa dotyczy pewnej dziewczynki, która nie czuje się płcią jaką jej przydzielono. Woli określenie ,,ono", gdyż wtedy czuje się wolne. W miejscu, gdzie przebywa znajdowała się osoba, którą ono bardzo lubiło. W feralną noc personel odkrywa dziewczynkę z poderżniętym gardłem, gdzie ono trzymało dowód zbrodni. Pojawia się wiele spraw do wyjaśnienia, a zdesperowana kobieta coraz więcej podaje szczegółów nieprawidłowości, która tam miała miejsce. Wychodzi bowiem na to, że ktoś celowo znalazł sobie osobę z zaburzeniami i obarczył ono, czyli Rysia, winą. Tak bowiem sama nazwała się dziewczynka, która się nią nie czuje. Tylko jak znaleźć na wszystko dowody? Czy detektyw podejmie się trudnego zadania? Mega niesamowita! Ale mnie porwała od pierwszej strony i trzymała w napięciu do samego końca. Autorka podkreśla jak często osądza się kogoś z zaburzeniami, nawet nie znając objaw takiego przypadku. Lubię pióro pisarki za to, że do każdego człowieka potrafi podejść indywidualnie. Znajduje sobie strony oceniające i te, które domagają się prawdy, gdzie ukazują ją od strony fachowego wytłumaczenia. Jej postacie to ludzie zwykli, którzy mają dobre serce, jednak lawirują pomiędzy światem, w którym nie chcą być, gdyż czują się wyobcowani. To postacie bardzo indywidualne, które mają swoje cele. Koniec mnie trochę poruszył, a cała opowieść na długo pozostanie w moim sercu. Gorąco wam polecam!

Uwielbiam powieści spod pióra Katarzyny Bondy. "W głąb" to już 5 tom serii kryminalnej z detektywem Jakubem Sobieskim. Tym razem autorka zabiera nas do Koćwina, niedaleko Krakowa, gdzie detektyw Sobieski będzie próbował rozwiązać zagadkę wstrząsającego morderstwa w dziecięcym szpitalu psychiatrycznym. Jakub Sobieski dowiaduje się od przyjaciółki Ady, że 16-letnia Gabrysia każe mówić na siebie Ryś i ma różne kłopoty ze sobą. To właśnie na nią spadają podejrzenia, ale ona twierdzi, że nic nie pamięta z tej feralnej nocy. Niestety nikt jej nie wierzy, bo to ona miała w ręku zakrwawiony nóż. Detektyw Sobieski na wszelkie możliwe sposoby próbuje rozwiązać tę skomplikowaną sprawę kryminalną. Czy Jakub rozwiąże tę zagadkę? Jesteście ciekawi kim jest prawdziwy morderca? "W głąb" Katarzyny Bondy to powieść, która wciąga czytelnika w mroczny świat tajemnic i intryg. Autorka, znana z umiejętności tworzenia napięcia, ponownie zabiera nas w podróż, której centralnym punktem jest złożona fabuła, pelna niespodzianek i zwrotów akcji. Główny bohater staje w obliczu zagadek, które prowadzą jego w głąb ludzkiej psychiki oraz mrocznych tajemnic otaczającego go świata. Autorka z mistrzowską precyzją kreśli postacie, które są wielowymiarowe i realistyczne. Dialogi są żywe i naturalne, co sprawia, że czytelnik łatwo się z nimi identyfikuje. Autorka nie boi się się poruszać trudnych tematów, a w tej książce porusza temat placówek psychiatrycznych i dzieci, które tam trafiają po próbach samobójczych. Styl pisania autorki jest przystępny, a jednocześnie potrafi zbudować napięcie, które trzyma w niepewności do samego końca. Nie brakuje tutaj także wątków psychologicznych, które skłaniają do refleksji nad naturą zła i jego wpływem na człowieka. Całość jest opleciona atmosferą tajemniczości, a opisy miejsc i wydarzeń przenoszą czytelnika w nieco mroczny i klaustrofobiczny świat szpitala psychiatrycznego. "W głąb" to książka, która z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom kryminałów i thrillerów psychologicznych. Katarzyna Bonda udowadnia, że potrafi stworzyć intrygującą fabułę, która angażuje i intryguje, a jej umiejetność budowania napięcia sprawia, że powieść czyta się z zapartym tchem. Jeśli lubicie wstrząsające historie to koniecznie przeczytajcie tę książkę. Gorąco polecam! BRUNETTE BOOKS

Kto zawsze z niecierpliwością czeka na książki Katarzyny Bondy? 💬
Przyznaję się bez bicia, że ja 😁 A seria o Jakubie Sobieskim jest chyba moją ulubioną! „W głąb” to już piąty tom cyklu o Jakubie Sobieskim autorstwa Katarzyny Bondy. Tym razem, na podstawie mrożącej krew w żyłach historii, autorka postanowiła ukazać kondycję polskiej psychiatrii dziecięcej oraz obraz nastoletniego zagubienia, samotności i braku zrozumienia. Jak na Bondę przystało, fabuła jest mocno rozbudowana, ale co najważniejsze, bardzo dobrze przemyślana. Historia wciąga już od pierwszych stron i książkę czyta się z naprawdę ogromnym zainteresowaniem. Autorka splata tu wiele wątków, które ostatecznie łączą się w spójną całość, choć przez długi czas trudno domyślić się, jakie elementy je połączą. Podoba mi się, że Katarzyna Bonda postanowiła ukazać nam kondycję polskiej psychiatrii dziecięcej, która, nie czarujmy się, ma się bardzo marnie. W szpitalach wiecznie brakuje miejsc, personel bywa pozbawiony empatii i zdarza się, że nawet nie próbuje zrozumieć pacjenta. Widać, że autorka zrobiła bardzo dogłębny research w tym temacie i nie boi się ukazywać prawdy taką, jaka ona jest. Obraz szpitala psychiatrycznego i jego wyglądu jest oddany w 100% realistycznie. Zresztą, cała reszta związana z tym tematem jest pozbawiona lukru i jakiejkolwiek „cenzury”. Co może być zarówno plusem, jak i minusem (bo nie do końca wiem, jaki był zamysł Katarzyny Bondy), to fakt, że główny oskarżony jest osobą niebinarną, podobnie jak większość pacjentów szpitala. Było to wyraźnie zaznaczone na samym początku, podobnie jak fakt, że Rys identyfikuje się z zaimkami „ono”. I tutaj pojawia się problem, ponieważ wszyscy zwracali się do Rysa zaimkami żeńskimi lub męskimi. Jest to dość krzywdzące dla takich osób i rodzi pytanie: czy autorka chciała zwrócić naszą uwagę na fakt, z jaką obojętnością podchodzimy do osób niebinarnych i jak trudno jest nam je zrozumieć oraz odpowiednio się do nich zwracać? Czy może autorka po prostu nie zwróciła na to uwagi i pisała „on/ona” z przyzwyczajenia? Wierzę, że chodziło o tę pierwszą opcję i że autorka chciała nam ukazać, jak pozbawione empatii jest nasze społeczeństwo. „W głąb” to naprawdę świetna książka w dorobku Katarzyny Bondy. Zwraca uwagę na aktualne problemy, porusza trudne tematy, a intryga jest tak skomplikowana, że nie sposób przewidzieć, co zaraz się wydarzy! To prawdziwa gratka dla fanów kryminałów. Serdecznie polecam!

(po_drugiej_stronie_slowa) Recenzja: To nie tylko przedstawiona opowieść kryminalna, to jest obraz młodych ludzi przedstawionych w bólu i walce o siebie i życie. Akcja rozgrywa się w szpitalu psychiatrycznym, gdzie młoda dziewczyna o imieniu Ryś, która wierzy, że jest chłopcem, z ogromnymi problemami zostaje oskarżona o zamordowanie współlokatorki. To w jej rękach znaleziono dowód zbrodni, to ona była w pokoju z ofiarą i to na nią zostały zrzucone wszystkie dowody. Czy prawdziwe? Szpital chce uniknąć kolejnego skandalu, więc robi wszystko by sprawa została jak najszybciej zamknięta. O sprawie dowiaduję się Jakub Sobieski prywatny detektyw. Z niechęcią podejmuje się sprawy choć czuje, że nie będzie to łatwe zadanie. Musi i chce udowodnić niewinność Rysia a realia ocalenia jej są nikłe. ,, W tej klaustrofobicznej scenerii każde słowo może być kłamstwem, a każdy krok - pułapką” Czy Jakub rozwiąże zagadkę ? Kto jest mordercą a kto ofiarą ? Bolesny kryminał, który trafił w moje ręce wywołał lawinę pytań, emocji i uczuć. Nie było mi łatwo przejść przez tą powieść, szczególnie, gdy w grę wchodziło cierpienie, strach i niezrozumienie młodych ludzi. Choć to fikcja takie sytuacje są na porządku dziennym w naszym realnym świecie. Brak lekarzy, bezduszne podejście do pacjentów czy brak miejsc w szpitalach. Dzieci traktowane przedmiotowo, faszerowane lekarstwami byle nie widzieć problemu. Tak, to się dzieje naprawdę. Oprócz emocji i dreszczy możemy doświadczyć dobrze zbudowane napięcie oraz celny obraz rzeczywistości. Pojawiają się szczegóły i opisy oddające specyfikację szpitali a także pracy detektywa. Szczególnie postawa i elementy dochodzenia detektywa zyskuje w moich oczach na pochwałę. Swoją determinacją i sprytem przekazuje, że wystarczy chcieć, by zdobyć to czego chcemy. Thriller psychologiczny w którym porusza się trudny i ważny temat - psychika ludzka i pomoc, która często nie jest odpowiednia lub wcale jej nie ma. Historia bohaterów niechcianych i niezrozumiałych, które wołają o pomoc robiąc sobie krzywdę i świat, który jest głuchy na odpowiedź. Cała fabuła porwała mnie w głąb siebie, jest na wysokim poziomie, styl autorki lekki i przyjemny, można odczuć trud i pracę włożoną w napisanie tak dobrego kryminału. Napewno z ogromnym zapałem nadrobię poprzednie części, wiem, że warto. Dla mnie książka to majstersztyk, warto się zagłębić nie tylko w fabułę ale jak tytuł podpowiada wejść w głąb bo często zapomniane odczucia jak zaufanie, wsparcie i rozmowa, z pozoru tak błahe rzeczy a jednocześnie tak ważne w relacjach międzyludzkich mogą uratować nie jedno ludzkie życie. Polecam!