Małomiasteczkowy. Tom 2. W imię ojców

Jak mawiał nasz kolega, dziennikarz dużo łatwiej pisze się złą recenzję niż dobrą. I chyba coś w tym jest 🙂 Tylko, że nam szkoda czasu na złe książki i wybieramy te dobre, warte czytania. Tak też było i w tym wypadku. Kolejne spotkanie z powieścią Tomasza Duszyńskiego i kolejne fascynujące, mroczne i tajemnicze. "W imię ojców" to drugi tom najnowszej serii Tomasza Duszyńskiego. Głównymi bohaterami są Konrad Cichecki i Anna Rzecka. On pokiereszowany przez życie, stojący na rozdrożu. Ona sama i w ciąży. Spotykają się przy sprawie, która łączy morderstwo sprzed trzydziestu lat i obecne. Tym razem muszą odnaleźć mordercę i chłopca. Akcja dzieje się w Lądku-Zdroju, przez który płynie malownicza (a teraz też wiemy za sprawą powodzi, że bardzo niebezpieczna) Biała Lądecka. Oczywiście oprócz śledztwa, które jest bardzo zagmatwane, bo trzeba znaleźć tego, kto zamordował małżeństwo i policjanta przed laty i tego, kto dokładnie tak samo zamordował teraz, są też wątki osobiste. Anna przyjeżdża do miejscowości swojego dzieciństwa, bo pomocy potrzebuje jej babcia. Ma początki Alzheimera i powoli przestaje sobie radzić z normalnym życiem. W śledztwie jednak pomaga. Od początku ją polubiłam za jej babcine podejście do wszystkiego: najpierw jedzenie, potem myślenie, nigdy nie na pusty żołądek, zapach ciasta (nawet tego z cukierni) i miłość do zwierząt. Bije od niej ciepło i miłość. To niesamowity kontrast w stosunku do tego, co dzieje się poza domem. Kotlina Kłodzka została opanowana przez mróz i śnieg, który wszystko przykrywa i myli ślady. To tworzy niepowtarzalny klimat wokół wydarzeń. Mimo że akcja nie jest dynamiczna, to cały czas się coś dzieje, zmienia. Mordercę możemy wytypować wcześnie i nawet poznajemy jego motyw, ale to jest trochę tak jak w filmie z porucznikiem Columbo – ważniejsze jest dochodzenie do tego: jak, kto i dlaczego? To kolejne mroczne tajemnice w niewielkim miasteczku, o których nikt nie chce mówić, a okazuje się, że wiele z nich się ze sobą łączy. Motywy śledztwa sprzed lat i obecnego się przeplatają. Jedno zaczyna uzupełniać i wyjaśniać drugie. Powolutku, jak życie w miasteczku, zaczyna ta gra wciągać czytelnika, który nagle znajduje się w samym centrum wydarzeń. To książka na jeden wieczór pod kocem, z herbatę z malinami, bo czytając, czujemy ten mróz i odrobinę strachu. Jestem ciekawa dalszego ciągu z Anną i Konradem w rolach głównych.

Miałeś/-aś kiedyś okazję odwiedzić Kotlinę Kłodzką? A może byłeś/-aś w Lądku Zdroju? 💬
Trzeba przyznać, że to malownicza, choć na swój sposób mroczna kraina geograficzna, pełna ciekawych atrakcji. To także idealne miejsce, aby osadzić akcję powieści, w której dominują tajemniczość, gęsta atmosfera, mrok i pewna hermetyczność. Z tego klimatu skorzystał Tomasz Duszyński w swojej najnowszej książce „W imię ojców”, będącej kontynuacją serii "Małomiasteczkowy". „W imię ojców” Tomasza Duszyńskiego to doskonale poprowadzony kryminał, który wciąga czytelnika już od pierwszych stron. Autor sprawnie prowadzi akcję dwutorowo, przedstawiając dwa śledztwa — jedno z teraźniejszości, a drugie sprzed lat. Mimo że akcja rozwija się dość powoli, tworzy to idealną okazję, by lepiej poznać małą, hermetyczną społeczność, gdzie każdy skrywa jakiś sekret. Przeszłość przeplata się tutaj z teraźniejszością, tworząc spójną całość, która stopniowo odkrywa przed nami coraz bardziej intrygujące relacje między bohaterami oraz nowe elementy doskonale skonstruowanej zagadki kryminalnej. Intryga jest prowadzona w taki sposób, że aż do samego końca trudno przewidzieć zakończenie, co daje dużą satysfakcję. Warto też wspomnieć o bohaterach, których poznaliśmy w pierwszym tomie — aspirantce Annie Rzeckiej i komisarzu Konradzie Cicheckim. W tej części możemy poznać ich jeszcze lepiej; oboje zyskują większą głębię, a ich życie prywatne przenika się z zawodowym, co dodaje realizmu całej powieści. Jak przystało na autora, każda postać, zarówno pierwszo-, jak i drugoplanowa, jest starannie dopracowana, co buduje niesamowite napięcie. Portrety psychologiczne bohaterów są logiczne i spójne. „W imię ojców” to znakomity kryminał, który usatysfakcjonuje każdego miłośnika gatunku. Autor doskonale gra na emocjach, balansuje napięciem i prowadzi intrygę w taki sposób, że nie można się od niej oderwać. Serdecznie polecam!