W martwym punkcie

Początkowo wydawało mi się, że to bardziej literatura obyczajowa z wątkiem kryminalnym, ale koniec końców stoję przy tym, że to jednak kryminał. Wszystko przez to, że zanim dojdzie do czegoś więcej, to mamy opisy życia tych postaci. Chodzi o to byśmy poznali ich od strony prywatnej, ocenili przez co przeszli i jakie mają doświadczenie, aby dopiero później rozpocząć poszukiwanie mordercy. Jedna ekipa policyjna nie bardzo odnajduje się w śledztwie. Dla nich wszystkich drogi prowadzą do nikąd, gdyż sprawca zwyczajnie po sobie sprząta. Kiedy już wiemy, że ktoś do ich zespołu dołączy, a poznamy tą opowieść w jaki sposób do tego doszło, wychodzi na to, że współpracownicy będą oceniali nową osobę po wyglądzie. Według nich kobieta na stanowisku stróża prawa nie jest nikim poważnym. Pojawiają się tutaj głupie docinki, które odwracają naszą uwagę od śledztwa. Wiemy, że jej samej nie wiodło się najlepiej. Jej partner również był policjantem, dlatego nie może przeżyć, że nawet nie domyśliła się jego zdrad. W swoim życiu natrafiała na samych kretynów, którymi rządziło ciało. Tak naprawdę to matkę wspomina najlepiej, bo przy niej zawsze czuła się bezpieczna i kochana. Wypowiada się o niej z największą czułością. Zanim trafiła do nowego zespołu była solidną policjantką. To ona zauważała drobiazgi, które umykały innym. Była pilną obserwatorką, inteligentną kobietą z klasą, a nie wredną, jak większość książek ukazuje jej płeć. Kiedy już tam jest, mężczyźni każdą jej zaletę przedstawiają jako wadę. Trzymają się myśli, że skoro dwa razy była zawieszona, to z pewnością wina leżała po jej stronie. Widzą tylko minusy do pewnego czasu. A co się później stanie, to warto poznać i przeżyć to samemu. Kto jest wrażliwszy, to będzie urażony niektórymi zachowaniami. Trudno się czyta o kimś, kto tylko baty przyjmuje na swoje plecy. To pierwszy tom serii z Tamarą, więc już teraz gorąco zachęcam do jego poznania:-) Przeczytacie ją szybko, choć druk jest ciaśniej osadzony. Niemal w pośpiechu zgarnie naszą uwagę i sprawi, że pomyślimy zanim widząc kogoś wydamy wizualny werdykt:-) Zdecydowanie polecam:-)

Komisarz Tamara Swoboda policjanta z CBŚP dostaje propozycję nie do odrzucenia. Ma objąć dowodzenie śledztwem związanym z zabójstwem dwóch mężczyzn. Dotąd indywidualistka, mająca spore problemy z pracą w zespole będzie musiała zacząć kierować grupą ludzi. Rozpoczęcie służby w katowickiej komendzie już na starcie przysporzy jej sporo problemów. Część z podwładnych nie chce jej zaakceptować, pozostali jej nie ufają. Mimo to Tamara podejmuje rękawice i robi wszystko aby śledztwo wreszcie ruszyło z miejsca. Dwie ofiary, znany chirurg oraz trener personalny. Zupełnie ze sobą nie związani. Jedyne co łączy oba morderstwa to modus operandi sprawcy. Strzał prosto w serce i komplety brak śladów na miejscu zdarzenia. Początkowo niechętnie, ale śledczy szybko stwierdzają, że mają do czynienia z serią morderstw. Nie dość, że trzeba tę serię zatrzymać to dodatkowo nadal nie ma rozwiązania poprzednich zbrodni. Czy Tamarze i jej zespołowi uda się dociągnąć tę sprawę do finału? „W martwym punkcie” to moje pierwsze spotkanie z autorką. Dodam od razu, że bardzo udane. Na pierwszy rzut oka mamy do czynienia z przyjemnym i lekkim kryminałem. Nic bardziej mylnego. Autorka umiejętnie wdziera się w umysły zarówno policjantki, która nosi ze sobą niemały bagaż życiowych doświadczeń, jak i antagonisty, który gdzieś w tle prowadzi własną, cichą wendetę, by pod koniec wykrzyczeć swoje, dość mocno uzasadnione motywy. Podczas czytania mocno kibicowałem głównej bohaterce. Dopingowałem ją w kwestii rozwiązania sprawy za jaką odpowiadała, ale też w nierównym boju o akceptację współpracowników na nowym, nieznanym terenie. Do tej pory waham się w wyborze co było dla niej trudniejsze. Podsumowując! Polecam serdecznie. Książka warta uwagi.