W sidłach namiętności. Wirtualni ulicznicy
Opis
Książka opowiada o ludzkich tęsknotach, namiętnościach, o samotności i dążeniu do pozbycia się jej, o sensualności, erotyzmie i różnorodności miłości, o damsko-męskich relacjach, które niezależnie od pór roku i okresów dziejowych rozwijają się w człowieku. Kobieta, bardzo wrażliwa, zawiedziona ostatnim związkiem, poprzez Internet poszukuje nowej znajomości. Nie wie, czego ma się spodziewać. Prowadząc rozmowy na czatach, poznaje ludzi, którzy ukrywając własne pragnienia, tu pod przykrywką anonimowości, ujawniają swoje ukryte pragnienia i marzenia, częstokroć prowadząc ze sobą walkę moralną. Podobnie czyni główna bohaterka, chroniąc się i zasłaniając "nickiem", odsłania własne potrzeby i pragnienia miłości, związku z mężczyzną, a jednocześnie ocenia postawy występujących tu mężczyzn. Częstokroć okazuje się, że wieczorową porą, faceci przestają być przykładnymi mężami i ojcami, a zamieniają się w postaci z własnych marzeń i nieujawnianych potrzeb emocjonalno-seksualnych. Książka została skonstruowana w taki sposób, aby zlepić fantazje z rzeczywistością. Historia jak wiele wydarzających się w naszym życiu, dlatego staje się bliska każdemu człowiekowi.
Kraj produkcji: Polska
Szczegóły
Polecane kategorie
Polecane serie
Polecani autorzy
Darmowa dostawa od 149 zł
Rabaty do 45% non stop
Ponad 200 tys. produktów
Bezpieczne zakupy
Recenzje
To pierwsza książka wiersz. Wiem, że dziwnie to brzmi, ale ja tak ją odbieram. Mamy krótkie wypowiedzi, dialogi, od kilku linijek, do kilku stron. Toczą się tam rozmowy różnych ludzi w różnych miejscach i wieku. Ogólnie dotyczą samotności w związku, w życiu i w rodzinie. Każda z nich poetyckim słowem z dawką porównań, epitetów i własnym widzeniem samego siebie. Niektóre wypowiedzi można poddać pod filozoficzne, jakby krążenie wokół tematu, gdzie strony się rozumieją. To dialogi, przemyślenia, żale i wywody, choć i niekończące się pytania. Chociaż porównania są piękne, to jednak jest to smutna książka. Osoba samotna czasami prawi wywody tej drugiej połówce, jakby widząc tylko swoją perspektywę. Na wstępie ciska gromem niczym toksyczna osoba, by ta druga strona dojrzała co jest nie tak. Nie zawsze ta konwersacja jest miła i jak ją odbierzemy zależy od punktu widzenia każdej osoby. Takie urywki z życia, kiedy komuś było źle. Zamysł książki jest dobry, tylko mnie często dołowała. Osoby czujące samotność mogą się z nią spoufalić, ale te, które są nazbyt wrażliwe mogą się załamać. Niech więc przeczyta ją ten, kto ma poetycką duszę i lubi się wzruszać. Oni najprawdopodobniej docenią ją najbardziej:-)