W starym Wiedniu

XIX wieczny Wiedeń bogaty ród bon Altenburgów, żyjących w dodatku, ma również swoje problemy. Klara, która odziedziczyła talent muzyczny po ojcu i dziadku, słynnych kompozytorach, również tworzy. Niestety wszystkie jej dzieła publikowane są pod imieniem jej brata Ottona, gdyż w XIX wieku kobiety nie mają wystarczających praw. Żeby tego było mało brat kobiety gdzieś ginie a ojciec chcąc uniknąć skandalu, każe Klarze odnaleźć jej brata. XIX wieczny Wiedeń to miasto sztuki, bogatych rodów żyjących w oderwaniu od problemów zwykłych ludzi, gdzie dzieci muszą pracować by pomóc rodzicom. Nie każde dziecko chodzi do szkoły, panuje bieda, nierówności społeczne, dyskryminacja obcokrajowców. Czy Klara odnajdzie brata? Czy kobiety zyskają głos? Czy Klara zawalczy o swoją przyszłość? Ta opowieść wciąga od pierwszych stron, mamy tu obrazową opowieść o Wiedniu i jego mieszkańcach. To wspaniała lekcja historii. A ja gratuluję wspaniałego debiutu autorce. I już nie mogę się doczekać kiedy sięgnę po drugi tom.

Główną bohaterką jest Klara von Altenburg, która mieszka w Wiedniu wraz z bratem Ottonem i ojcem Alfredem. Jej rodzina słynie z komponowania muzyki, a sama Klara komponuje własne dzieła. Jednak w świecie, gdzie dominują mężczyźni, to jej bratu zostają przypisane muzyczne zaszczyty. Sam Otton nie skomponował jednak ani jednej symfonii. Jednak to nie jego wolą było zostać muzykiem, a była to ambicja jego surowego ojca. Klara nie może sprzeciwić się ojcu, choć sprawia jej to ból. Jednak ma ona wokół siebie wspaniałych przyjaciół, z którymi codziennie rano pije kawę w kawiarni. Kata, jej przyjaciółka pochodząca z Chorwacji rozwinęła swój biznes w Wiedniu i prowadzi sklep z kapeluszami. Jednak boryka się ona z pogróżkami i nieprzychylnym spojrzeniem miejscowych, jest bowiem „obcą”. Któregoś razu dołącza do nich Franz Weber, znajomy jednego z przyjaciół. Pracuje on jako nauczyciel historii oraz języka francuskiego. Od razu Klara poczuła do niego niechęć z powodu jego poglądów. Pewnego dnia Otton znika i nikt nie wie, gdzie on się podziewa. Ojciec Klary rozkazuje jej odnaleźć brata, bo nie chce wzywać policji, żeby nie wywołać skandalu. Bezradna Klara wyruszyła na poszukiwania, jednak niczego się nie dowiedziała, a jej niepokój o brata rósł z każdą chwilą. W momencie bezradności poprosiła o pomoc Franza, jako mężczyzna mógł zdziałać więcej. Ta historia jest niezwykle złożona. Czeka nas pięknie zarysowane tło historyczne, wiedeńska muzyka, architektura czy klimatyczne kawiarnie. Jednak to nie wszystko, bo autorka przygotowała dla nas przeprawę przez ludzkie emocje, wady, marzenia czy wyobrażenia na temat drugiego człowieka. Każdy z bohaterów tej książki jest inny, wychował się w takiej, a nie innej rodzinie, co rzutuje na jego światopogląd. Klara walczy o prawa wyborcze dla kobiet oraz o równość, a jej przyjaciółka zmaga się z nienawiścią do obcych narodowości. Franz natomiast choć został nauczycielem, nie miał łatwego dzieciństwa, bo nie wywodził się z zamożnej rodziny, więc jako nauczyciel walczy o lepszą przyszłość dla swoich uczniów, niż praca w fabryce z marną pensję do końca życia. Jest to książka ukazująca prawdziwe oblicze „starego Wiednia”, a także zamieszkujących go ludzi. Będą towarzyszyć na trudne emocje, jednak będą też i piękne chwile. Tak samo zresztą jak w naszym życiu...

Jak było w starym Wiedniu? O tym opowie Paulina Rabczak w swojej książce. Zabiera nas do roku 1889, do czasów gdy kobiety nie mogły mieć swoich pasji i zabrać tak by mogły się same utrzymać. Do czasów gdy ojcowie decydowali za kogo ma wyjść jego córka. Klara von Altenburg miesza wraz z bratem Ottonem i ojcem Alfredem. Pochodzi ona z rodziny utalentowanej muzycznie. Jej ojciec jest sławnym kompozytorem i Klara również ma dar pisania symfonii. Pech chce, że jest kobietą i Alfred zabiera jej dzieła i przedstawia jako prace syna. Niesforny syn pewnego dnia znika, a senior nie chce wzbudzać skandalu nie informuje o tym policji. Za to zmusza córkę by odnalazła brata. W posesji słynnego kompozytora mieszka nauczyciel historii, Franz Weber. Mężczyzna pewnego dnia zostaje oskarżony przez jedną z uczennic i zwolniony z pracy. Gdy poznaje Klarę postanawia jej pomóc w poszukiwaniu brata. Oboje nie pałają do siebie sympatią, ale z czasem dociera do nich, ze łączy ich nie tylko wspólny cel, ale coś więcej. Wiedeń był jest pięknym miastem. A książka jest fantastyczną podróżą do przeszłości. Do czasów, które już dawno przeminęły. Autorka cudownie oddała klimat tamtej epoki poprzez barwnych bohaterów. Klara jest przykładem kobiety, która chce realizować swoje marzenia, ale w XIX wieku było to raczej niemożliwe. Bardzo spodobała mi się również postać Frantza. Jest to osoba, która nie pasuje do świata Klary i ich relacja dostarczyła mi wielu emocji. ich uczucie nie jest mdłe i takie jak zazwyczaj bywa w kostiumowych romansach. Jest czymś głębszym i rodzącym się powoli. Bez nachalności. Akcja książki jest dość dynamiczna. Pani Paulina Rabczak zadbała o to by w pełni oddać klimat starego Wiednia, ale przy tym nie zanudzić czytelnika zbędnymi opisami. O nudzie tutaj na pewno nie ma mowy. Tutaj cały czas coś się dzieje. Autorka posiada lekki styl pisania dzięki czemu przez książkę wręcz płynie się. Kolejne kartki przekładają się właściwie same. „W Starym Wiedniu” jest debiutem Pani Pauliny Rabczak i uważam, że jest to bardzo udany debiut i już nie mogę doczekać się kolejnych książek autorki. Jeśli lubicie podróże literackie do czasów, które już dawno odeszły to bardzo polecam „W starym Wiedniu”.