Warszawianka. Tom 2. Gdy zgasną światła

Już po pierwszym tomie Warszawianki wiedziałem, że muszę przeczytać drugi, a teraz utwierdziłem się w tym, że pora nabyć trzeci, by przyjrzeć się losom bohaterów, których zdążyłem poznać i polubić. Tak jak polubiłem pisarstwo Ida Żmiejewska - autorka. Powodów jest wiele: sprawna narracja, lekkie pióro, wciąganie Czytelnika w realia epoki, świetnie prowadzona intryga, no i, mimo że to kryminał historyczny, to wątki miłosne też są niezwykle ważna i momentami wręcz kluczowe. W drugiej części spotykamy bohaterów, których poznaliśmy w tomie pierwszym. Do Warszawy po wcześniejszych perturbacjach wraz z główną bohaterką Leontyną Rapacką wraca matka i siostra. Rozpoczynają nowe życie w Warszawie. Rosjanin, policjant Aleksander Woronin, który nie jest obcy jej sercu, chociaż stara się tę miłość wyprzeć, no bo nie uchodzi kochać Moskala, wszak to maj 1887 roku, kiedy Warszawa jest w rękach Carskiej Rosji. Woronin wylądował w więzieniu, podejrzany o zabójstwo swojej kochanki, artystki baletowej Zofii Ostrowskiej. I chociaż wielu ludzi chce mu pomóc, on każdą wysuniętą rękę odrzuca. W tym momencie wkracza do akcji Leontyna, która nie wierzy w winę Aleksandra, tym bardziej że w Tetrze giną kolejne aktorki w podobnych okolicznościach... I tu zatrzymajmy się, resztę znajdziecie na kartach książki. Zapewniam wciągnięcie się w całą intrygę z... kopytami. Czy można czytać drugi tom, bez lektury pierwszego? Tak, bo Ida Żmiejewska dba, by czytelnikowi przypominać w odpowiednich momentach zdarzenia i postaci z wcześniejszej odpowiedzi. Dodam — można, ale po, co skoro można przeczytać, najpierw pierwszy, potem drugi, a następnie trzeci!

„Gdy zgasną światła” to drugi tom „Warszawianki”. Jako że pierwszym tomem byłam zachwycona, to niezwłocznie sięgnęłam po drugi tom tej serii. Czy ten tom zachwycił mnie tak samo jak pierwszy? Powracamy do XIX wiecznej Warszawy, gdzie panna Leontyna Rapacka wraz z matką oraz siostrą kupują nowe, mniejsze mieszkanie oraz powoli wracają do społeczeństwa, po niedawnym skandalu. Jednak w międzyczasie wydarzyło się coś tragicznego. Znana baletnica, Zofia Ostrowska została zasztyletowana. Oskarżonym o ten incydent został Aleksander Woronin, policjant, który prowadził śledztwo w sprawie śmierci ojca panny Leontyny. Okazało się, że z Zofią łączył go romans, a na miejscu zdarzenia znaleziono jego rękawiczkę. Sam Woronin jednak nie chce składać zeznać ani odpowiadać na pytania. Całkowicie zrezygnował z obrony wobec zarzutów. Nikt nie wie, dlaczego tak postępuje. Kiedy panna Rapacka dowiaduje się o wszystkim, postanawia wziąć sprawy we własne ręce i pomóc Woroninowi. Kierowały nią myśli, że ma dług wobec Aleksandra, po tym jak pomógł jej przy sprawie z ojcem. Czy aby na pewno tylko to nią kierowało? Książka bardzo pięknie oddaje klimat i sposób funkcjonowania społeczeństwa tamtych lat. Na dodatek autorka pisze w bardzo przyjemny i jednocześnie wciągający sposób, że niełatwo się oderwać od lektury. Autorka bardzo zręcznie kreuje historię bohaterów i ich emocje. Akcja jest bardzo dynamiczna i nie pozwala się nudzić. Drugi tom „Warszawianki” jest tak samo ekscytujący jak pierwszy i już nie mogę się doczekać kolejnego! Serdecznie polecam!

„Warszawianka. Gdy zgasną światła” to kontynuacja bestsellerowej „Warszawianki” autorstwa Idy Żmiejewskiej. . Poznajemy w niej dalsze losy Aleksandra Woronina i Leontyny Rapackiej. Ponownie ta dwójka zostaje wplątana w sprawę morderstwa. Zamordowana - primabalerina Zofia Ostrowska, zostaje zasztyletowana. Podejrzanym okazuje się być nie byle kto, tylko sam Woronin - jej ostatni kochanek. Jego najbliżsi współpracownicy i przyjaciele oczywiście nie wierzą w jego winę, jednak sam oskarżony odmawia składania zeznań. Czemu to robi? Czy pannie Leontynie uda się udowodnić jego niewinność? Czy kobieta przekona go do obrony własnej osoby? I czy tej dwójce dane będzie w końcu być razem? - czy wygra prawdziwa miłość, czy jednak konwenanse? . . Cóż to była za powieść! Tak samo jak pierwsza część, wciągnęła mnie od pierwszej strony! Z każdą kolejną było jeszcze ciekawiej i nie miało się ochoty jej odkładać na później. Od razu chciałam poznać zakończenie i dowiedzieć się, jak potoczą się losy bohaterów, a te, pełne wzlotów i upadków, w niczym nie ustępowały tym z najlepszych powieści sensacyjno-kryminalnych! . Dużo się dzieje: jest zbrodnia i to nie jedna. Do tego intrygi i tajemnice z przeszłości, romans i prawdziwa miłość w tle, a wszystko u końca XIX wieku, czyli na bardzo ciekawym tle historycznym. Dla mnie nie potrzeba nic więcej! Rozczarowujące może być jedynie zakończenie - bo trzeba czekać na kolejny tom, a trzyma w napięciu! Nie będę Wam jednak więcej tutaj zdradzać, zachęcam do przeczytania, bo na prawdę warto!