Warszawianka. Tom 3. Od zmierzchu do świtu

W tym tytule Leontyna wraca po śmierci męża do Warszawy z Odessy, wraz z córką Joanną. Jest rok 1894 i karnawał trwa w najlepsze. Leontyna choć nie przepada za salonami, postanawia pojawić się na balu w Resursie Obywatelskiej. Na jej nieszczęście ginie Józefina Majerowa, autorka rubryki towarzyskiej w jednej z warszawskich gazet. To właśnie Leontyna zastaje ją już zmasakrowaną. To wydarzenie wstrząsa całą Warszawą. Sprawą zajmuje się sędzia śledczy Jerzy Szuster, a pomaga mu komisarz policji, Aleksander Woronin. Komisarz dowiaduje się, że jego dawna ukochana wróciła do Warszawy. Śledztwo posuwa się w ślimaczym tempie, brakuje jakichkolwiek wskazówek czy poszlak. Spotkanie bohaterów po latach wstrząsnęło bohaterami, oboje myśleli, że dawne zauroczenie minęło, jednak łączące ich uczucie nigdy nie wygasło. Oboje są już dojrzałymi ludźmi i mają dosyć ciągłych zakazów i presji ze strony socjety. Czy Leontyna i Woronin wreszcie na przekór wszystkim będą wiedli wspólnie szczęśliwe życie? Ten tom pięknie dopełnia obie wcześniejsze części, pokazuje również dojrzałość bohaterów. Nie ukrywam, że czytało mi się ten tytuł bardzo przyjemnie, a emocje towarzyszyły mi na każdym kroku. Dużo się dzieje, z jednej strony napięcie pomiędzy Leontyną, a jej rodziną, z drugiej strony uczucia do Woronina. W międzyczasie trwa śledztwo, a morderca wciąż jest na wolności i może zaatakować w każdym momencie kolejną ofiarę. W tej książce nie brakuje akcji, a całość jest napisana pięknym językiem. Autorka zadbała również o odpowiednią atmosferę i pięknie oddała realia tamtych czasów. Serdecznie polecam!

„Czas płynie, a skandale mają to do siebie, że cichną prędzej czy później. Złamanego życia nie da się naprawić.” . Jak dobrze wiecie, uwielbiam czytać sagi, dlatego też dzisiaj przychodzę do Was z trzecim, finałowym tomem Warszawianki autorstwa Idy Żmiejewskiej - „Od zmierzchu do świtu”. . Zdarzenia rozpoczynają się w karnawale 1894 roku. Kilka lat minęło od ostatniego spotkania Leontyny i Aleksandra. Wydawać by się mogło, że każde z nich już zapomniało, że ułożyło swoje życie na nowo i nie zamierza wracać do przeszłości. Jednak los ponownie stawia tę dwójkę na swojej drodze. I to za sprawą morderstwa! W trakcie jednego z karnawałowych przyjęć ginie Józefina Majewska. Ciało znajduje sama Leontyna, a śledztwo prowadzi młody sędzia śledczy Jerzy Szuster w towarzystwie oczywiście Aleksandra Woronina. Jak potoczy się współpraca dawnych ukochanych? Czy spotkanie po latach będzie wstanie wzniecić ogień, który wydawać by się mogło, że dawno wygasł? . . Co to była za historia! Mamy tło historyczne - niezwykle ciekawy koniec XIX wieku, kolejną zagadkę kryminalną, która w żadnym wypadku nie ustępuje tym z poprzednich tomów, tak samo zaciekawia i przynosi nieoczywiste rozwiązanie. Są tajemnice z przeszłości, knowania, intrygi. Do tego motyw nieszczęśliwej i zakazanej miłości - i to nie tylko między głównymi bohaterami! . Powieść czytało mi się bardzo dobrze, nie miałam ochoty jej odkładać na później. Od razu chciałam poznać zakończenie, które nie powiem, trzyma w napięciu niemal do końca! Jest ciekawie i niesztampowo. Genialny styl Autorki sprawia, że przez tę historię po prostu się płynie i z każdą przeczytaną stroną chce się więcej! Więc z jednej strony jest satysfakcja z poznania jej zakończenia, ale z drugiej i niedosyt, bo chciałoby się i więcej!