Warszawski niebotyk. Tom 1

Z małżeństwem jest tak jak z każdym innym organizmem. Po pierwsze, trzeba o nie dbać. Po drugie, choć w zasadzie powinienem wymienić to jako pierwsze, trzeba dokonać odpowiedniego wyboru... Kobiety kochane, uwielbiane, otaczane ciepłem i uczuciem rozkwitają. Zarzucone trudnościami, przekonane, że unieszczęśliwiają swego ukochanego, gasną i bledną. Warszawa na krótko przed wybuchem drugiej wojny światowej. Pięciu mężczyzn- każdy ze swoimi własnymi marzeniami i planami na przyszłość. Nie wszystko jednak układa się po ich myśli. Każda decyzja niesie ze sobą konsekwencje nie zawsze przyjemne ,a dodatkowo wybory bohaterów czasem były na bakier z moralnością .. A tłem i równie ważnym elementem tej historii jest stolica z lat 30 XX wieku. Książka jest jak się okazało debiutem pani Marii i bardzo mi się podobała, poruszyła we mnie najgłębsze emocje , choć jak to przy pierwszych powieściach bywa pojawiły się małe minusy - w tym przypadku były to zbyt długie i nieco nużące przemyślenia postaci , ale nie utrudniało to ogólnego odbioru i bardzo chętnie sięgnę po ciąg dalszy 🧡

„Warszawski niebotyk” to debiut Pani Marii Paszyńskiej, który został wznowiony i nieco poprawiony. Jest to również pierwszy tom serii o tym samym tytule. Książka opowiada o życiu w Warszawie w latach 20 XX wieku. To właśnie w tym czasie przyszło żyć pięciu mężczyzną, których połączyła przyjaźń. Są to młodzi mężczyźni, którzy chcą kochać i być kochani. Ich zapał jest godny naśladowania. Mają swoje wzloty i upadki, ale wiedzą, że mogą na siebie i swoje rodziny liczyć. Ich perypetie dzieją się na tle ważnych dla Warszawy wydarzeń. To waśnie w tamtych latach stolica stara się podnieść po „Wielkim Kryzysie”. Od pierwszych stron autorka oczarowała mnie klimatem minionej epoki. Wraz z starszym panem Antonim przemierzałam warszawskie uliczki. I zarówno okładka książki jak i treść wprawiły mnie w nostalgiczny nastrój. Bo może życie w tamtych czasach nie było łatwe. Były podziały i konwenanse, ale myślę, że ludzie żyli spokojniej niż my dzisiaj. Jednym malutkim minusem tej historii są momentu, które za bardzo opisywały przemyślenia bohaterów. Czasami wkradła się nuda. Na szczęście są to nieliczne momenty i nie wpływają na całkowity odbiór książki. Autorka posiada lekki styl pisania i potrafi przenieść czytelnika do świata, który już nie istnieje. Książka bardzo podobała mi się i bardzo ją polecam każdemu, kto lubi czytać o dawnych czasach.