Wczasowiczka. Śmierć w Tatrach

Macie ochotę na śledztwo i odkrycie kim jest grasujący morderca w Tatrach? Główna bohaterka Zuzanna Orłowska wybiera się w góry, by spotkać się z przyjaciółką, która chce jej o czymś powiedzieć. Na miejscu okazuje się, że Michaliny nie ma, a uczestnicy górskich wycieczek giną. Co stało się z przyjaciółką Zuzanny i czy ją odnajdzie? Przekonajcie się sami. Książka "Wczasowiczka. Śmierć w Tatrach" autorstwa Ewy Salwin i Grzegorza Kalinowskiego to intrygująca powieść, która łączy w sobie elementy kryminału oraz literatury przygodowej. Akcja toczy się w malowniczych Tatrach, gdzie piękno górskich krajobrazów kontrastuje z mroczną intrygą. Fabuła skupia się na tajemniczej śmierci, która wstrząsa lokalną społecznością oraz turystami. Autorzy zręcznie budują napięcie, wprowadzając czytelnika w świat pełen zagadek i niepewności. Główna bohaterka, wczasowiczka, staje się nie tylko świadkiem tragicznych wydarzeń, ale też osobą, która postanawia rozwikłać tajemnicę. Styl pisania jest przystępny, a dialogi naturalne, co sprawia, że książkę czyta się szybko i z zainteresowaniem. Ewa Salwin i Grzegorz Kalinowski świetnie oddają atmosferę Tatr, co z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom górskich wędrówek. Opisy przyrody są malownicze i wciągające, a jednocześnie współczesne w kontekście turystyki. Postacie są dobrze skonstruowane, a ich motywacje i relacje zyskały głębię. Autorzy nie boją się poruszać tematów społecznych, co dodaje powieści wymiaru, czyniąc ją nie tylko rozrywką, ale także refleksją nad życiem w małych społecznościach. "Wczasowiczka. Śmierć w Tatrach" to książka, która z pewnością zadowoli fanów kryminałów oraz tych, którzy cenią sobie literaturę z lokalnym kolorytem. To opowieść o przyjaźni, odwadze i poszukiwaniu prawdy, osadzona w pięknych, ale i niebezpiecznych Tatrach. Gorąco polecam! BRUNETTE BOOKS

Chociaż to krótka książka, to jednak ma swoje momenty, kiedy bardzo jesteśmy wciągnięci w jej treść i takie, które dla zwykłego czytelnika są zbyt inteligentne, by ogarnąć je na tyle sprawnie, by móc przejść dalej. Podejrzewam, że zanim książka została napisana, bardzo dużo czasu było potrzeba na przeczytanie o tych wszystkich wytycznych gór, jakie sprzęty mają nazewnictwo i miejsca po których poruszają się bohaterzy. I właśnie w tych sytuacjach czytało się ją nieco trudniej, a reszta była po prostu wyśmienita. Najciekawsze tematy z książki to wspinaczka, zdrada, motyw dużych pieniędzy oraz romans i śmierć.Temat przewodni to góry i dwie kobiety, które miały rozpocząć współpracę wspinaczkę. Aby dodać nieco smaku, jedna z kobiet wyrusza jako pierwsza, po czym podczas burzy słuch po niej ginie. Nam pozostaje odkrycie tego, co się wydarzyło z zaginioną i czy uda się ją odnaleźć żywą. Jak wiadomo, kto podróżuje Luxtorpedą nie powraca do swojego domu bliskich. Czyżby zatem ten szlak był jakby magiczny? Dlaczego giną ludzie i co się z nim dzieje? Niby sprawa krótka, jednak jest tu więcej spraw do rozwiązania i nie tak szybko uzyskujemy odpowiedzi na pytania. Postacie dzielą się na dobrych i złych i dokładnie wiedzą co tu jest grane. To naprawdę dobry thriller, tylko miejscami trochę sztywny. Bywa również, że wywołuje u nas setki pytań i dopiero koniec daje nam na nie odpowiedzi. To dobra lektura, która na szczęście nie wywołuje w nas ataków paniki, jednak przestrzega przed ostrożnością w poruszaniu się po górach. Mi się podobała:-)

Jesteś team morze, góry, Kaszuby, a może Mazury? Który rejon najchętniej wybierasz na wypoczynek? 💬
Ja zdecydowanie jestem zwolenniczką Kaszub i Mazur. Jeziora, lasy, piękne widoki i brak ogromnych tłumów to rzeczy, które bardzo sobie cenię ❤︎︎. Niemniej jednak klimat Zakopanego uwielbiam i tam także chętnie zaglądam – zarówno w rzeczywistości, jak i na łamach powieści. Niedawno do Zakopanego wybrałam się za sprawą książki „Wczasowiczka. Śmierć w Tatrach" autorstwa duetu Grzegorza Kalinowskiego i Ewy Salwin. Czy podróż ta była udana? O tym poniżej. „Wczasowiczka. Śmierć w Tatrach" przenosi nas w Tatry do roku 1937, gdzie na Giewoncie dochodzi do strasznej tragedii, a kobiety zaczynają znikać w tajemniczych okolicznościach, aby ich ciała mogły zostać odnalezione w Tatrach. Sama fabuła jest ciekawa, jednak dla mnie cała akcja płynęła zbyt wolno. To, co początkowo intrygowało, z biegiem lektury zaczynało rozczarowywać. Wątki były przydługie i zbyt mocno rozciągnięte, a przy tym dość przewidywalne. Same dialogi między postaciami wydawały mi się bardzo sztuczne i monotonne. Klimat lat 30. XX wieku, który mógł być ogromnym atutem powieści, był słabo wyczuwalny. Wszystko to sprawiało, że nawet pejzaż malowniczych Tatr nie był w stanie wynagrodzić mi tych kilku niedogodności. W przypadku bohaterów niestety wcale nie było lepiej. Według mnie byli oni dość sztuczni. Zuzanna niby wydaje się być silną, waleczną i odważną kobietą, jednak coś mi tutaj nie pasowało. Zabrakło mi większej dawki „człowieczeństwa” w jej kreacji, a szkoda, bo to właśnie jej postać mogła nieco uratować tę powieść. Summa summarum „Wczasowiczka” zapowiadała się jako świetny kryminał retro, a okazała się być dla mnie rozczarowaniem. Niby przeczytałam ją całą, ale większości elementów domyśliłam się już bardzo szybko, a bohaterów kompletnie nie polubiłam. Jest to raczej kryminał, który można potraktować jako odskocznię – coś lekkiego i niewymagającego. Niemniej jednak jestem pewna, że znajdzie on swoich zwolenników. Jeżeli jesteś fanem kryminałów retro, a w dodatku nie szukasz książki, która wymaga dużego wysiłku intelektualnego, to „Wczasowiczka” może przypaść Ci do gustu.

„Wczasowiczka. Śmierć w Tatrach” to kryminał inny niż do tej pory czytałam. I nie chodzi o czas, w którym dzieje się akcja, ale o główna bohaterką. Zuzanna żyła w latach 30 ubiegłego wieku, ale charakter ma współczesnej dziewczyny. Momentami zapominałam, że jestem w XX wieku. Nie wiem jednak czy to dobrze czy źle. Zuzanna Orłowska przeżywa trudny okres w swoim życiu. Rozwój, otworzenie własnej galerii wzornictwa… A do tego przyjaciółka chce się z nią spotkać w Tatrach, by opowiedzieć o czymś ważnym. Gdy Zuzanna dociera do Zakopanego, otrzymuje wiadomość, że Michalina poszła na Giewont i tam na nią czeka. I właśnie tam dochodzi do dramatycznych wydarzeń. Kto jest sprawcą tajemniczych zgonów i zgonów? Co się stało z jej przyjaciółką? Przekonacie się sami. Książka posiada ciekawy i powtarzalny klimat. Z jednej strony czuć klimat XX wieku, a do tego w piękny sposób został tutaj oddany górski klimat. Takie połączenie sprawiło, że rozpłynęłam się. Zuzanna to młoda kobieta, która oprócz swoich prywatnych problemów zamienia się w detektywa i próbuje dowiedzieć się co stało się z jej przyjaciółką. Książka dostarcza wielu emocji. Wciąga od pierwszej stron i otula i mrocznym i pięknym górskim klimatem. Należy do tych, od których nie można się oderwać. Gdy poszłam do swoich obowiązków cały czas myślałam o tym co wydarzyło się w tatrach w XX wieku i już nie mogłam się doczekać powrotu do lektury. Znajdziemy tutaj również zaskakujące zwroty akcji, specyficzny humor oraz zakończenie, które nie jest takie oczywiste. To jak? Skusicie się na niebezpieczną przygodę w Tatrach?