Wilk i Lesiecki. Tom 2. Wilczyca

"Wilczyca" Mieczysław Gorzka Miałam duże oczekiwania. Laura Wilk kontra Poltergeist. Policjantka - charyzmatyczna, nieustępliwa i obdarzona intuicją kontra seryjny morderca, będący zawsze o krok przed wszystkimi. I choć fabuła chwilami balansowała na granicy wiarygodności, muszę przyznać, że bardzo się wciągnęłam. Akcja była dynamiczna i nie zwalniała ani na chwilę, a autor żonglował różnymi płaszczyznami czasowymi: teraz, dwa tygodnie wcześniej, wiele lat wcześniej. Myślę że mogło to przyprawić niektórych o zawrót głowy, ale ja czułam się jak w kryminalnym labiryncie, gdzie każdy zakręt odkrywał kolejną niespodziankę. Byłam w swoim żywiole. Dużo tu jest Lesieckiego. Jego powrót do rodzinnej wsi i odkrywanie traum z dzieciństwa były ciekawe, choć chwilami miałam wrażenie, że autor przesadził z intensywnością jego wewnętrznych zmagań. Rozdzielenie osobowości Ariela i Macieja miejscami wywoływało przesyt. A połączenie w finale wątków Lesieckiego i Laury prowadzące do starcia z Poltergeistem na pewno było spektakularne, i bardzo filmowe. A co mi się tak nie do końca podobało? Ciągłe powtarzanie: że Laura jest wilczycą i przywódcą stada, że Lesiecki jest psychologiem czy że Bielczyk jest po kursie w FBI, w pewnym momencie już zaczynało nużyć i wybijało z rytmu, ale na szczęście nie przyćmiło ogólnej dynamiki opowieści. Tego mogłoby być po prostu mniej. Czy polecam? Zdecydowanie. Historia wywołuje emocje i zmusza do snucia własnych teorii. Momentami może faktycznie przekombinowana, chwilami chaotyczna, trochę naciągana, ale autor po raz kolejny potrafił wciągnąć mnie w świat, z którego nie chciało mi się wychodzić.

Nie bierzcie tej książki do rąk!!! Absolutnie! Jeżeli nie chcecie zarwać nocy, spóźnić się do pracy i zapomnieć o wszystkich pracach domowych. Ja zapomniałam wysiąść z tramwaju na odpowiednim przystanku. Jest niebezpieczna i to bardzo!!! Trochę musieliśmy czekać na drugą część „Poszukiwacza Zwłok” Mieczysława Gorzki, ale warto było. Zaczyna się bardzo spokojnie, może nawet nieco usypiająco, by w miarę czytania nabierać tempa i pazura. Dzieje się tak dużo, że nie sposób przerwać lektury, bo przecież nie można zostawić bohaterów w żadnym momencie. Komisarz Laura Wilk ściga bezwzględnego zabójcę Poltergeista. Jednak śledztwo nie przynosi rezultatów. Dopiero wsparcie młodszego aspiranta Dominika Bielczyka specjalizującego się w ściganiu seryjnych morderców popycha je naprzód. Ich współpraca nie układa się jednak pomyślnie, a dzielący ich mur braku zaufania i głęboko skrywanych tajemnic z dnia na dzień staje się coraz grubszy. Poltergeist świetnie się bawi osaczającą Laurę. Ariel Lesiecki, psycholog, nie może sobie poradzić z problemami i postanawia wrócić do czasów dzieciństwa spędzonego we wsi Wątlica. Tajemnice, wątpliwości, mroczna przeszłość… Prawda jest przerażająca, a morderca (czy rzeczywiście jest jeden?) to wcielone zło. Mieczysław Gorzka dobrze wie, jak przytrzymać uwagę czytelnika. Znakomity kryminał i niemal gotowy scenariusz na świetny, trzymający w napięciu serial. Książka ma tak naprawdę aż trzech, a nawet czterech bohaterów. Akcja wikła się i plącze, wciągając kolejne osoby i sięgając lata wstecz. Nie ma jednak momentu nudy, wszystko dzieje się błyskawicznie, a wszystko ma na celu wciągnięcie w pułapkę Laury. Plusem książki jest też dopracowanie przez autora wszystkiego do ostatniego najdrobniejszego szczegółu: od zagadki kryminalnej, po postaci i miejsca akcji. Książka bardzo angażuje czytelnika, trzeba jej poświęcić całą uwagę. Już nie mogę się doczekać kolejnej części… bo nie wierzę, że jej nie będzie.