Wojna polska

Recenzję zacznę od pytania? Kiedy i co ukaże się w najbliższym czasie Wojciech Dutka pisarz. Czytam i z każdą stroną czuję żal, że znowu trzeba będzie czekać na kolejną powieść tego ulubionego przeze mnie autora. Tym razem sięgnął ze swoją książką bardzo głęboko do historii, bo do czasów arian, polskich braci, czyli do XVII wieku. Na kartach książki pojawiają się tak wielkie postaci jak nasi królowie z Wazów, Maria Ludwika Gonzaga, królowa, która marzyła o zmianie polskiego ustroju mającego ograniczyć nieograniczoną władzę szlachty na rzecz wzmocnienia monarchii i stworzenia dziedzicznego tronu. Pojawiają się także wielkie postaci jak Jan Sobieski, Jerzy Sebastian Lubomirski, Kartezjusz, kardynał Richelieu, Cromwell i wielu, wielu innych. Napisanie książki historycznej, która wciągnie Czytelnika, w dzisiejszych czasach, to trudna sprawa. A co gorsze, to okres, kiedy wszystko się gmatwa, plącze, nie wiadomo, kto z kim i dlaczego. W zasadzie wiadomo, ale... Przypomina mi to wykład mojego prof. Włodzimierza Pająkowskiego na historii w UAM w Poznaniu obrazujący wielkie wędrówki ludów. Brzmiało to mniej więcej tak; z lewej Wizygoci, z prawej Ostrogocie, gdzieś tam Hunowie, a w środku wszystkiego jedne wielkie..., powiedzmy delikatnie totalny bałagan. Wojciech Dutka swoją a opowieść tak pięknie plecie, że trudno zgubić się w meandrach historii, o której snuje opowieść. Będąc "młodym młodzieńcem" kochałem czytać powieści o Dzikim Zachodzie, no i oczywiście powieści Aleksandra Dumas. Lasso i rewolwer oraz płaszcz i szpada rozgrzewały moją miłość do historii i czytania. I uwierzcie mi, bez słowa przesady - "Wojna polska" osadzona w realiach historycznych, przez które prowadzi nas główny bohater, arianin Michał Hieronim Dantyszek, to powieść jak najbardziej wypełniająca wszystkie wymogi powieści płaszcza i szpady. Jest miłość, są tajne schadzki, są pikantne opisy miłostek, jest szpada w użyciu w treningu, pojedynku, na polu walki, są intrygi, tajni kurierzy, koterie, tajemnice i cała niemal Europa od Francji po Moskwę. Dzieje się oj dzieje, są nawet muszkieterowie gwardii kardynała Richelieu. A opisy krwawe z ból bitewnych i palonych wsi, grabionych przez Szwedów, Kozaków, Tatarów polskich ziem, przeszywają do głębi umysł, który nie jest w stanie pojąć skali okrucieństwa i bestialstwa. Powiedzmy, że my też nie byliśmy aniołami. Czy ktoś się jeszcze waha, by sięgnąć po "Wojnę polską", która w finale opisuje wojnę domową skazaną na niepamięć, jako kłopotliwy wrzód na naszej historii? Jeśli ktoś się waha, to powiem mocniej, kto nie przeczyta, ten dopuści się grzechu zaniechania delektowania się dobrą książką! W powieści jest sporo bardzo aktualnych odniesień do dzisiejszej polski, do polityki, do tego jak Polacy traktują się za granicą. Do głębi poruszył mnie jeden cytat, który muszę przytoczyć: "Bo Polacy są jedynym narodem w Europie, który odczuwa przyjemność z nienawidzenia samego siebie". Czy autor nie ma racji...