WOLFF - Miłość Władza Epilepsja

Kochani, dziś chciałam wam troszkę powiedzieć o książce Izy Maciejewskiej „Wolff” i dwóch światach, które się ze sobą w niej zderzyły - Aleksandara i Amelii. One po zderzeniu nie odrzuciły się nawzajem, wręcz przeciwnie przyciągały się swoimi kontrastami. Brutalność i chaos ciągnęła do wrażliwości i pragnienia bliskości. Poznajcie bohaterów: Aleksander Wolff, to mężczyzna, który dawno zatracił w sobie resztki empatii i żyje na adrenalinie. Amelia Wysocka, to dziewczyna, która boryka się z niełatwą codziennością, niosąc na swoich barkach ciężar choroby i własnych kompleksów. On i Ona - to połączenie wydaje się… absolutnie niemożliwe, ale Iza napisała historię, która pokazała, że niemożliwe połączenie tych dwojga jest możliwe. A może to ten złośliwy i przewrotny los, włożył do głowy tą historię Izie. Jest sobota, Amelia wraca do domu i planuje zatopić się w literackim świecie, bo ten świat jest jej bezpieczną przystanią. W tym samym czasie Aleksander desperacko próbuje wydostać się z bagażnika, gdzie został zapakowany z uprzejmością dwóch panów, na życzenie pewnej pani, której nie spodobało się jego zachowanie wobec niej. Czy coś tu do siebie pasuje? Absolutnie, nie! Cud, zrządzenie losu? Możliwe, bo po ucieczce z bagażnika mężczyzna wpada na drogę, którą jedzie Mela. I w tym miejscu zaczyna się rollercoster wydarzeń i emocji. Jestem przekonana, że ta historia przypadnie wam do gustu. Akcja jest dynamiczna i pełna napięcia, ale nie brakuje w niej humoru i ciętych dialogów. Bohaterowie mimo, że się bardzo różnią i mają wybuchowe temperamenty, to zaskoczą was nie raz. Ciągnie ich do siebie, jak ćmę do światła. Każde z nich jest tą przysłowiową ćmą, ale i światłem jednocześnie. Historia, która bawi, wciąga i momentami nie pozwala złapać tchu. Idealna dla czytelniczek/czytelników, którzy lubią niegrzecznych bohaterów, humor i zaskakujące zwroty akcji. Cytat: „Kto mie­czem wo­ju­je, od mie­cza ginie” – po­my­ślał wkur­wio­ny do gra­nic moż­li­wo­ści. Miał oczy­wi­ście na uwa­dze sie­bie i za­ję­cie, któ­rym bru­dził sobie na co dzień ręce, a które w bar­dzo sa­tys­fak­cjo­nu­ją­cy spo­sób za­si­la­ło jego ban­ko­we konto. Dzie­siąt­ki razy pa­ko­wał kogoś do ba­gaż­ni­ka, jed­nak gdy sam spoj­rzał na świat z tej samej per­spek­ty­wy, no cóż, uznał, że punkt wi­dze­nia za­le­ży od punk­tu sie­dze­nia." „Lepiej mieć czas na seks, niż seks na czas."