Jacek Kowalik. Tom 1. Wolta

„Nie ufaj niczemu, co wygląda zbyt dobrze. To zwykle pułapka.” Kiedy patrzyłem na to osiedle, nie widziałem luksusu. Widziałem klatkę. Ze złotymi kratami.” – mówi Kowalik, pokazując, że za fasadą nowoczesności czai się coś mrocznego. Nie wiem, czy bardziej bałem się tego, co znajdę, czy tego, że mogę nic nie znaleźć.” Jacek Kowalik były komandos i policjant ze sporym bagażem doświadczeń na koncie obecnie wiedzie spokojne i dość uporządkowane życie spełniając się w roli prywatnego detektywa. Oczywiście jest tak tylko do czasu. Pewnego dnia do Jacka zgłasza się dawny przyjaciel. Mężczyzna prosi o pomoc w prywatnej sprawie - chce rozwikłać zagadkę kradzieży o którą została posadzona niewinna osoba. Niestety w wyniku owego pomówienia straciła ona pracę. W miarę zagłębiania się w szczegóły dochodzenia były glina dochodzi do wniosku,że sprawa jest dużo bardziej złożona niż mogłoby się wydawać. Co więcej na jednym ze strzeżonych warszawskich osiedli dochodzi do fali niewyjaśnionych samobójstw, a gdy Kowalik zaczyna grzebać głębiej sam naraża się na śmiertelne- dosłownie- niebezpieczeństwo. Również w sferze prywatnej mężczyzny nie brakuje zawirowań. Na jego drodze pojawia się bowiem Iwona Kujawska - kobieta desperacko poszukująca swojej zaginionej córki. W miarę upływu czasu relacja tej dwójki się zacieśnia.. Co z tego wszystkiego wyniknie i czy Jacek jest gotowy na konfrontację z prawdą? Jejku takie debiuty mogę jeść łyżkami. Głównego bohatera kupiłam po pierwszych kilku rozdziałach- jest autentyczny na wskroś- w pracy chłodny, profesjonalny i skupiony , prywatnie widać, że cechuje go również wrażliwość. Duszna atmosfera , mylne tropy , oszczędny pozbawiony zbędnych opisów język , wciągająca fabuła i nieszablonowe zakończenie. A na deser Warszawa jako pełnoprawna bohaterka całości co sprawia, że czujesz jakbyś był w centrum wydarzeń.. To wszystko i jeszcze więcej znajdziecie w pierwszej powieści Dariusza Gizaka. Coś fantastycznego , jestem zachwycona, czekam na więcej i to najlepiej na trzy części jednocześnie 😁💜

„Wolta" Dariusz Gizak Bardzo lubię debiuty i nie uciekam od nich. Tutaj dostałam historię, która wciągnęła mnie znacznie bardziej, niż przypuszczałam, bo to kryminał łączący mroczną tajemnicę z autentycznym dreszczykiem emocji. Spędziłam dwa świetne wieczory w towarzystwie Jacka Kowalika, detektywa, byłego policjanta i komandosa, który naprawdę zrobił na mnie duże wrażenie. To idealnie mój typ - z jednej strony wyszkolony twardziel, zaprawiony w wielu akcjach, a z drugiej wrażliwy (storczykomaniak) i uczuciowy. Taki "ktoś" z krwi i kości, a nie "wymyślony" superbohater. Już od pierwszych stron śledziłam go z uwagą: początkowo zajmował się prostą kradzieżą pieniędzy w firmie deweloperskiej, skrupulatnie zbierał dowody i wyciągał wnioski. Wtedy jeszcze nie podejrzewałam, że za pozornie błahym zleceniem kryją się takie gigantyczne przekręty. Im dalej tym bardziej zagłębiałam się w tę zagadkę. Autor naprawdę potrafił zbudować napięcie i wciągnął mnie w tę intrygę. Ciekawi mnie co tu zostało wzięte z prawdziwych wydarzeń, bo takowymi ta historia jest inspirowana. Duży plus za świetnie oddany klimat Warszawy: opisy zakamarków warszawskiej Pragi, codzienność mieszkającego tam półświatka i ich ciemne interesy, ale nie tylko. Jest tu też Dworzec Centralny widziany zupełnie z innej perspektywy (tej "technicznej"), nowe osiedla, chłód miejskiego betonu i to wszystko buduje atmosferę. Poczułam się dosłownie tak jakbym sama chodziła po tamtych miejscach. Początek jest może trochę za spokojny, ale nie zrażajcie się, bo to "wprowadzenie" buduje solidny fundament dla napięcia, które autor przyszykował na kolejnych stronach. Po kilkudziesięciu stronach fabuła przyspieszyła i napięcie rosło z każdą kolejną kartką. Od pewnego momentu już nie czytałam, a pochłaniałam tę książkę. Podobało mi się, że nie ma tu zbytniej przemocy czy krwawych scen dla efektu. Zamiast tego autor gra atmosferą zagrożenia, psychologicznym niepokojem, napięciem wynikającym z tego, że bohater nie wie, komu może zaufać. W tle jest też intrygujący wątek romantyczny i fajnie że nie jest nachalny. Zakończenie też było super, a nawet przekroczyło moje oczekiwania i gdyby była już kolejna część to od razu bym po nią chwyciła. Szkoda tylko, że nie wszystko ułożyło się po myśli naszego detektywa, ale mam nadzieję że w kolejnych częściach mu się poszczęści. Ogólnie rzecz biorąc to świetny kryminał, inspirowany prawdziwymi wydarzeniami, który trzyma w napięciu. Jest tu wszystko, co lubię: mocny bohater, powolne odkrywanie warstw intrygi, brak tanich chwytów i zakończenie, które naprawdę zaskakuje. Jak dla mnie to doskonały debiut. Ja polecam.

Pewnie nieraz zastanawiałeś się, jak daleko można się posunąć, żeby poznać prawdę. A może bardziej - ile z tej prawdy jesteś w stanie unieść, zanim zacznie Cię parzyć jak rozgrzany metal? Jeśli kręcą Cię kryminały z bohaterami z przeszłością, mrocznymi sekretami i fabułą, która nie daje złapać tchu, „Wolta” Dariusza Gizaka może być właśnie tym, czego szukasz. Dla mnie to było pierwsze spotkanie z autorem - i już wiem, że nie ostatnie. Na początku myślałam, że dostanę po prostu solidny kryminał, może zgrany schemat, może bohatera w typie „zniszczony życiem, ale skuteczny”. Ale dostałam coś więcej. Jacek Kowalik - detektyw z doświadczeniem komandosa, z żelazną dyscypliną i własnym kodeksem moralnym, który nie zawsze pokrywa się z literą prawa - to postać, która nie pozwala przejść obok siebie obojętnie. Twardy, zamknięty, skuteczny - ale też z ranami, które nie przestały krwawić. I właśnie te pęknięcia sprawiają, że jest tak wiarygodny. Akcja rozwija się powoli - na początku jest spokojniej, niemal rutynowo. Autor daje Ci czas, byś oswoił się z bohaterem, jego stylem działania i tym specyficznym chłodem, który od niego bije. Ale gdy sprawa zaczyna się komplikować, tempo rośnie, a Ty nie masz już odwrotu. Tajemnicze samobójstwa na prestiżowym osiedlu, cienie przeszłości, które nagle zaczynają żyć własnym życiem i zamach, który wszystko zmienia - to nie jest kolejna książka o detektywie z problemami. To historia, która żyje i pulsuje napięciem. Gizak nie epatuje brutalnością - zamiast tego buduje klimat. Ciężki, gęsty i niepokojący. Czuć inspirację prawdziwymi wydarzeniami, co tylko potęguje wrażenie, że to, co czytasz, mogłoby się wydarzyć tuż za ścianą. Narracja prowadzona jest precyzyjnie - każdy trop dokądś prowadzi, każda decyzja bohatera niesie konsekwencje. I choć czasem fabuła zaskakuje, to nigdy nie odnosisz wrażenia, że autor próbuje Cię oszukać. Wszystko tu ma swoje miejsce. Iwona Kujawska - kobieta, która pojawia się jak burza, to kolejny ciekawy element tej układanki. Mogłaby być tylko tłem, ale komplikuje sytuację bardziej, niż się początkowo wydaje. Jej obecność odsłania zupełnie inną stronę Kowalika - nie tak chłodną, nie tak przewidywalną. Dzięki temu historia nabiera głębi, a Ty zaczynasz zastanawiać się, czy uczucia nie są dla detektywa większym zagrożeniem niż mafia i zamachy razem wzięte. Jeśli lubisz kryminały z duszą, z klimatem, który nie odpuszcza nawet po ostatniej stronie - „Wolta” powinna znaleźć się na Twojej liście. Tak, czasem autor wchodzi w zbyt szczegółowe opisy (scena z recepcjonistką zostaje w głowie…), ale nie psuje to całości. Wręcz przeciwnie - pozwala lepiej zobaczyć ten świat i poczuć jego surowość. To nie jest historia dla każdego - ale jeśli lubisz, gdy akcja gna, a bohaterowie nie są papierowi - będziesz zadowolony. Dla mnie to bardzo dobry początek serii. Kowalik to postać, która może pociągnąć wiele historii - i mam nadzieję, że autor pójdzie za ciosem. Bo jeśli tak wygląda pierwszy tom, to aż strach pomyśleć, co czeka nas dalej. A może raczej: ekscytacja? Tak, to zdecydowanie to drugie.