Wróg

Czy życie po życiu jest możliwe? Czy odradzamy się na nowo, w innych czasach, obcym ciele, acz z tym samym co niegdyś rozumem? Staszek Zoll, zadłużony strażak, do przesady fascynuje się starożytnym Rzymem. Los pcha go na ulicę Woronicza, gdzie po castingu bierze udział w teleturnieju. Wygrana nie była dla niego najważniejsza. To blask chwały wyzwalał adrenalinę. Zachwyt nad posiadaną przez niego wiedzą dodawał skrzydeł. Czy to możliwe, by Staszek przeżył to wszystko, co działo się w antycznych czasach, a wiedzę swoją opierał na własnych doświadczeniach? Tak może się wydawać, gdy zaczytujemy się w jego monologu, snutym podczas przesłuchania w areszcie śledczym, po pożarze Centrum Handlowego „Gigant”. A może to tylko bełkot chorego psychicznie człowieka? Łukasz Orbitowski w swej powieści pt. „Wróg” ściera ze sobą dwa światy: brutalny, bezwzględny, nieobliczalny obraz Imperium Rzymskiego, którym włada prawdziwy tyran oraz współczesny obraz stolicy Małopolski, pełnej wiary i nadziei na lepsze jutro. Nie jest to łatwa lektura. Wymaga czytelniczej uważności. Trzeba się solidnie skupić i nie przerazić brutalnością opisów. W jej wielowarstwowości kryją się emocje człowieka próbującego odnaleźć własne „ja”, człowieka zagubionego, stającego twarzą w twarz ze swoimi demonami i pragnieniami. Zaskakująca, nieoczywista, zmuszająca do zastanowienia się. Niebanalna, klimatyczna, rozbudzająca wyobraźnię i zasypująca pytaniami bez odpowiedzi. Wiele w niej zawiłości. Warto jednak dać tej książce szansę i nie zamykać jej zbyt wcześnie.

Czy ta okładka nie jest genialna? 💬😍 Gdybym nie czytała opisu książki to i tak bym sięgnęła po tę książkę właśnie ze względu na nią! „Wróg” autorstwa Łukasza Orbitowskiego to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i muszę przyznać, że przekroczyło moje najśmielsze oczekiwania! Autor oddał w nasze ręce powieść, która z początku może się wydawać, że jest o dwóch pożarach. Jednak wczytując się w fabułę dostrzegamy, że „Wróg” to coś znacznie głębszego i poważniejszego. Bowiem Orbitowski odkrywa przed czytelnikiem wnętrza ludzkiej duszy i zmusza nas do refleksji nad ludzką naturą. Przez to książka przepełniona jest ogromem przeróżnych i intensywnych emocji. Autor zręcznie łączy wątki współczesne z historycznymi, tworząc intrygującą całość, która wciąga czytelnika od pierwszych zdań i z każdą kolejną stroną sprawia, że od lektury ciężko się oderwać. Sposób w jaki został oddany klimat dwóch przenikających się epok jest genialny, a sam fakt, że przeszłość i teraźniejszość mogą się przenikać niesamowicie oddziałują na wyobraźnię czytelnika. Do tego ciągle napięcie nie opuszcza nas ani na sekundę, a nieoczekiwane zwroty akcji potrafią bardzo zaskoczyć. Mocna strona powiecie jest także kreacją bojerów. Niezwykle realistyczna, sugestywna, motywacje i emocje każdego są bardzo wiarygodne. Na tle wydarzeń z roku 2003 i czasów Cesarza Nerona ukazuje ludzkie traumy i próby odszukania sensu w życiu. To tutaj widzimy jak czasy się zmieniają, ale ludzie pozostają bez zmian… "Wróg" to powieść skłaniająca do refleksji i zapadająca w pamięci na długo. Pomimo, że większość powieści rozgrywa się w czasach Cesarza Nerona to wszystkie prawdy, które przekazał nam autor są niezwykle uniwersalne i są najlepszym dowodem na to, że ludzie od zarania dziejów prawie wcale się nie zmieniają. Serdecznie polecam!

"Wróg" Łukasza Orbitowskiego to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, ale jestem bardzo pozytywnie zaskoczona! Przede wszystkim zachwycił mnie sposób kreowania bohaterów przez autora, bo jesteśmy w stanie obdarzyć sympatią postacie, które generalnie uchodzą za negatywne. Świetnym zabiegiem ze strony autora jest również łączenie dwóch przestrzeni czasowych, które pozornie nic nie łączy, a okazuje się, że mają ze sobą więcej wspólnego aniżeli ktokolwiek mógłby przypuszczać! Akcja książki w pierwszej kolejności zabiera nas do współczesnego Krakowa, w którym doszło do pożaru w Centrum Handlowym Gigant. Strażak Staszek Zoll, który uczestniczył w akcji pożaru zostaje przesłuchany przez psychiatrę. To właśnie podczas ich rozmowy strażak zabiera nas w podróż do czasów Nerona, w których również doszło do poteżnego pożaru. Co tak naprawdę łączy ze sobą te dwie opowieści i dlaczego bohater nawiązał właśnie do pożaru, o którym zapomnieli już niemal wszyscy.... Uwielbiam dwie przestrzenie czasowe w książkach, a autor potrafił połączyć je fantastycznie przeplatając zgrabnie wydarzenia teraźniejszości z przeszłością. Orbitowski wplutł w książke dużo historii, jednak nie skupiał się na tym, aby wszystko realistycznie oddać, a potrafił również naginać fakty historyczne pod potrzeby swojej powieści. Przyzanm, że ksiażka mnie totalnie wciągnęła, zaintrygowała i nie pozwoliła się odłożyć, skutkując zarwaną nocką, ale zdecydowanie było warto. Nie mogę pominąć przepięknej okładki, która jako pierwsza przyciąga uwagę czytelnika, ale gdy zaczniemy czytać, od razu przekonujemy się, że naprawdę warto! Z największą przyjemnością nadrobię pozostałe książki autora i przekonam się, czy wszystkie są napisane tak genialnie! Bardzo polecam!