Wściekłość

Słowo tytułowe książki należące do gatunku literackiego kryminał autora Pana Ludwika Lunara pt.''Wściekłość'' seria: ''Mroczna strona'' wywołuje u mnie na sam początek uczucia negatywne. Czy one będą, mi towarzyszyć do samego końca zechciałam, się o tym przekonać poznając losy głównych bohaterów, czy poradzą sobie z problemami, a może skorzystają oni z pomocy doświadczonych osób pragnących udzielić im cennych zawodowych rad? Twórczości Pana Ludwika Lunara nie miałam sposobności poznać. Postanowiłam spróbować się z nią bardzo chętnie zmierzyć, gdyż miłe jest odkrywanie przekazu myślowego autora, czy on potrafi odnaleźć się w opisywanym kryminalnym świecie. Szczególnie zainteresowana byłam przebiegiem akcji, ile czasu poświęci autor na całościowe rozeznanie się ze sprawą dokonanych zabójstw, co mnie najbardziej zaskoczy, a co wywoła negatywny odbiór, czy mogę na podstawie tekstów dialogowych podążać śladami razem z bohaterami uczestniczyć w rozwiązywaniu niełatwych zagadek. Po przeczytaniu prologu stwierdziłam, że czeka mnie niełatwa do przejścia przygoda z pokonaniem demonów przeszłości. Należy, sprawdzić dokładnie kim one są, dlaczego one się pojawiły, komu zależy na tym, aby zniknęły one na zawsze. Książki tej nie czyta się szybko ze względu na dużą ilość stron. O każdym z występujących bohaterów można pozwolić sobie na ocenę z zachowania na podstawie ich charakterów będących bardzo różnymi. Uważam, że Ewa Lach jako komisarz jest nie tylko komunikatywna, ale ma umiejętność szybkiego myślenia, bezpośredniości niezależnie od sytuacji, w której się znajduje. Nie lubi kłamstw, iż mocno to zaznacza. Podoba mi się to, że potrafi być konkretna, delikatna. Prywatnie jest osobą trudną do rozszyfrowania. Nie wiadomo, czy zależy jej na tym, aby zapomnieć o przeszłości, czy pozostanie ona tylko wspomnieniem, gdy drogi zawodowe dadzą o sobie znać w spotkaniu z prokuratorem Sobolewskim. Często pojawiały się wulgaryzmy, co prawda były one wypowiedziane w chwilach emocjonalności zawodowej i to wzbudzało we mnie nieufność do bohaterów. Zwróciłam szczególną uwagę na przebieg całościowej akcji. Muszę przyznać, że podobała mi się, gdyż autor zadbał o to, że pomimo niełatwych do rozwiązania dwóch zagadek nigdy nie ma się pewności, czy wytrwa, się do samego końca w działaniu zawodowym nie zapominając o przeszłości i podejmowaniu cały czas ryzyka. Polecam przeczytać ten kryminał.

Macie ochotę na mroczny kryminał? Na dodatek zawierający ponad 700 stron? Akcja powieści rozgrywa się w Białymstoku, gdzie w jednym z bloków znaleziono zwłoki nieznanego mężczyzny i staruszki. Śledztwo prowadzą komisarz Ewa Lach i jej partner, komisarz Jakub Smolik. Wkrótce okazuje się, że prokurator próbuje zamieść sprawę pod dywan. Jednak Ewa i Jakub robią wszystko, by rozwiązać tę skomplikowaną zagadkę. Co odkryją i czy uda się im poprowadzić śledztwo w atmosferze nienawiści i ruchów neofaszystowskich? "Wściekłość” Ludwika Lunara to mroczny kryminał, który z pewnością nie pozostawia czytelnika obojętnym. Autor w mistrzowski sposób łączy intensywne emocje z głęboką analizą ludzkiej psychiki, co sprawia, że lektura staje się nie tylko przyjemnością, ale również wyzwaniem intelektualnym. Fabuła koncentruje się na złożonych relacjach między bohaterami, którzy zmagają się z własnymi demonami. Ludwik Lunar doskonale oddaje uczucia frustracji, złości i bezsilności, które towarzyszą postaciom w ich codziennym życiu. Styl pisania jest dynamiczny, a dialogi pełne autentyczności, co sprawia, że postacie wydają się niezwykle realne. Książka porusza istotne tematy, takie jak poczucie winy i dążenie do zrozumienia samego siebie. Autor nie boi się stawiać trudnych pytań i zmusza czytelnika do refleksji nad własnymi uczuciami oraz relacjami z innymi ludźmi. Warto również zwrócić uwagę na symbolikę, która przewija się przez całą powieść, nadając jej dodatkową głębię. "Wściekłość” to nie tylko opowieść o gniewie, nienawiści, ale także o próbie odnalezienia spokoju w chaotycznym świecie. Ludwik Lunar z powodzeniem balansuje między dramatem a nadzieją, co czyni tę książkę niezwykle uniwersalną. To pozycja, która z pewnością wzbogaci czytelnika o nowe spojrzenie na emocje i relacje międzyludzkie. Jeśli szukasz literatury, która pobudzi Twoje myśli i emocje to "Wściekłość” jest idealnym wyborem. Będziecie zachwyceni tą mroczną historią. Czytajcie! Polecam! BRUNETTE BOOKS

Wielokulturowy Białystok, swoista wieża Babel na mapie naszego kraju. Wiele narodowości, wielu różnych, ale i ciekawych ludzi. Miasto, które wydawać się może, jeszcze nie dojrzało do tego aby być miejscem otwartym na innych, ale nie mniej wartościowych członków społeczeństwa. W takim anturażu dochodzi do dwóch zbrodni. W jednym z wielu białostockich bloków, w mieszkaniu na ostatnim piętrze zostaje odnalezione ciało starszej kobiety, a w zsypie klatki schodowej kilka metrów obok potwornie okaleczone zwłoki mężczyzny. Wydawać się może, że dwie osobne sprawy są dość proste do rozwiązania. Okazuje się jednak, jak to często bywa, „im dalej w las tym więcej drzew”, w tym wypadku dowodów i poszlak. Prawie niewidocznych cienkich nici, które dla laików mogą wydawać się zupełnie nie istotne, ale nie dla Ewy Lach, kobiety która zjadła zęby na policyjnej robocie. Śledczy bardzo chcą ruszyć dalej ze śledztwem, ale trafiają na dość istotny problem – nieprzychylnego prokuratora, który torpeduje ich poczynania, a dlaczego to robi? Bo może… Komuś ewidentnie zależy, aby sprawa szybko zeszła ze świecznika, ale ten ktoś nie spodziewa się ile wytrwałości i dobrego zawodowego nosa posiada doświadczona policjantka, której przyszło znaleźć rozwiązanie zagadkowych śmierci. Konflikt, który się narodził dodaje tej sprawie dramaturgii i pokazuje to, że na linii prokurator i policjant często występuje napięcie między prawem a moralnością, procedurą a skutecznością. Czas pokażę, które rozwiązanie będzie lepsze i bardziej skuteczne.. „Wściekłość” to druga książka, którą miałem PRZYJEMNOŚĆ czytać. Celowo podkreśliłem to słowo, gdyż ta książka to po prostu wyborna lektura. Jest długi – to fakt (730 stron) ale trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony, dostarczając nie tylko emocji, ale także tej wyczekiwanej intelektualnej satysfakcji. Można się sporo nagłowić. Autor skłania czytelnika do refleksji nad ludzką naturą, moralnością ale też tolerancją – tak tolerancja gra tutaj pierwsze skrzypce. Nie chcąc przedłużać, „Wściekłość” wciąga, zaskakuje i nie pozwala się oderwać nawet na chwilę. Polecam

"Czas leczy rany, ale przede wszystkim zakłamuje historię i pozwala, by zło trawiło ludzkość w nieskończoność, uznała Lach. Głupota i ignorancja natomiast są pożywką tej nienawiści i pozwalają, by koło okrucieństwa toczyło się dalej." ************ 736 stron może przerazić, ale w tym przypadku będziecie się cieszyć każdą przeczytaną stroną. "Wściekłość" to historia która od razu wchodzi pod skórę czytelnika. Mroczna, pełna nieustającego napięcia z arcyciekawą zagadką do rozwiązania. Natomiast krótkie rozdziały, które kończą się w kluczowych momentach cały czas napędzają fabułę. Ale to co w niej najciekawsze to przede wszystkim idealnie nieidealni bohaterowie i Białystok. Miasto pełne sprzeczności, buzujacych emocji oraz traum bolesnej przeszłości. Mimo że autor nie wystawia mu zbyt pochlebnej laurki to i tak sprawia, że jesteśmy zafascynowani zarówno nim jak i jego historią, o której, przyznaję, nie miałam zielonego pojęcia. Zostaje w głowie na długo po lekturze. Czytajcie.

Dzieje się w Białymstoku Co jakiś czas głośno jest o białostockim faszyzmie paraliżującym miasto, które nie jest bezpieczne. Środowiska kibicowskie, narodowe oraz skinheadzi tworzą grupę przestępczą o ideologii nazistowskiej i rasistowskiej, która stosuje przemoc na obcokrajowcach i niszczy żydowskie pomniki. Podobno to nie Białystok ma problem z faszyzmem. To tendencja światowa. Takie incydenty fatalnie wpływają na wizerunek miasta promującego się jako wielokulturowe. A teraz na rynku księgarskim pojawiła się „Wściekłość” Ludwika Lunara. Autor zaprasza nas do Białegostoku na spotkanie kultur, mieszkańców i skrajnych ruchów neofaszystowskich. Tym razem radykalne środowiska prawicowe autor dodatkowo powiązał z polityką i biznesem oraz uwikłał w śmierć dwojga mieszkańców miasta. Śledztwo się ślimaczy, bo policja i prokuratura nie działają zgodnie. Pan Prokurator Sobolewski sprzyja rasistom? Komisarz Ewa Lach robi co może, ale idzie jej jak po grudzie. Wspiera ją komisarz Jakub Smolak, ale czy można na niego liczyć do końca? Gdy Ewa dochodzi w pobliże prawdy, radykalne ugrupowania zaczynają jej grozić. Robi się niebezpiecznie. Jak zakończyło się śledztwo prowadzone przez komisarzy? A tropienie związków polityków miejskich, białostockich faszystów i biznesu? Czy udało się rozbić układ? Autor w piękny sposób przybliżył czytelnikowi wojenną historię Żydów w Białymstoku. Krótko, poetycko i bardzo efektownie. Również kontrastowo do poczynań faszyzujących kiboli malujących hinduskie symbole szczęścia na murach i napadających na cudzoziemców. Białystok. Miasto rozdarte pomiędzy swoim wielokulturowym dziedzictwem, trudną historią a wizją głoszoną przez fanatycznych wyznawców czystości rasowej. Oto Polska właśnie. Ostatnio media milczą o przemocy w tym mieście. Jest lepiej? Oby. Autor napisał bardzo dobrą książkę. Acha, i dla mnie Białystok bardzo się podoba.