Wydeptane ścieżki. Tom 2. Wiatr nadziei

„Czułam od początku […] Nie wiem, czy powinnam ci podziękować, czy raczej być na ciebie zła. Przecież to nie tak miało wyglądać. Wiedziałeś, że nie lubię niespodzianek.” . . „Wiatr nadziei” to drugi tom serii Wydeptane Ścieżki autorstwa Agnieszki Stec-Kotasińskiej. . Spotykamy się w nim z bohaterami pierwszego tomu - „Wichrów losu” po wielu latach, dokładnie po dwudziestu. Dużo w ich życiu się zadziało, zarówno dobrego, jak i złego. Weronika, obecnie żona i matka dwóch nastolatków, postanawia wyruszyć w podróż do Stanów Zjednoczonych. Tam chce pożegnać raz na zawsze Filipa, najlepszego przyjaciela, który zginął tragicznie podczas ataku na World Trade Center. Razem z nią wyrusza jego rodzeństwo: Damian i Łucja. On, dorosły autysta chce poznać miejsce, przez które stracił przed laty brata, ona zaś postanawia odnaleźć sens w wydawać by się mogło, poukładanym życiu. Tymczasem w kraju zostaje najlepsza przyjaciółka Łucji - Amelia, która czeka na przeszczep serca. Jak potoczą się losy bohaterów? Jakie karty odkryje przed nimi życie? Czy uda się im odnaleźć to, za czym podążają? . Przyznam szczerze, że po lekturze pierwszego tomu, który podobał mi się, ale bez szału, że się tak wyrażę, byłam bardzo ciekawa jego kontynuacji. Myślałam, że jak poprzednio, otrzymam opowieść o nieszczęśliwej miłości, która została naznaczona licznymi przeciwnościami losu. Jakże się myliłam! Historia przedstawiona w „Wietrze nadziei” wzruszyła mnie totalnie! Na prawdę, podczas lektury ostatnich stron, płakałam, co zdarza mi się bardzo rzadko! Dlatego chylę czoło i gorąco ją Wam polecam! - jeśli mielibyście przeczytać jedną książkę w tym roku, to niech to będzie właśnie ta! . To niezwykle wzruszająca opowieść o zerwanych więziach, drugich szansach, miłości - także tej dawnej, niespełnionej, ale przede wszystkim głębokiej żałobie! Jak już wspomniałam, dogłębnie wzrusza, zapada mocno w sercu i nie pozostawia obojętnym na opowiedzianą historię! Na prawdę brak mi słów, by wyrazić mój zachwyt nad nią!