Małomiasteczkowy. Tom 3. Z innej gliny

Z wielką przyjemnością śledzę serię Małomiasteczkowy – zarówno w ramach współpracy, jak i całkiem prywatnie. Każdy tom tego cyklu ma w sobie coś, co sprawia, że trudno się od niego oderwać. Sprawia to - mroczny klimat, niesamowicie skonstruowane postacie i śledztwa, które z każdą stroną coraz mocniej wciągają w świat pełen zagmatwanych tajemnic, przemocy, a także ludzkich dramatów. „Z innej gliny”, to już trzeci tom serii, w którym akcja powraca do Wrocławia. Autor wykreował miasto tętniące życiem, ale też takie, które skrywa swoją mroczną stronę. Jedno to oficjalne znają wszyscy, a to drugie kipi od brudu, kłamstw i korupcji. Gdy na diabelskim młynie w lunaparku zostają znalezione zwłoki policyjnego analityka Staszka Kęsika, policja zwiera szyki, by dopaść jego mordercę. Do miasta wraca komisarz Konrad Cichecki, dla którego to śledztwo staje się osobistą rozgrywką. Tymczasem Suchy, działający pod przykrywką wśród gangsterów, coraz bardziej traci kontrolę nad swoją misją i samym sobą. Jak zakończy się ta akcja? Tomasz Duszyński każdą częścią tej serii udowadnia, że wie jak zmiksować dobrze klasyczny kryminał z thrillerem psychologicznym. Fabuła jest dopracowana, pełna napięcia, a każdy rozdział prowadzi do kolejnych odkryć, ale i pytań. Autor nie idealizuje mundurowych - pokazuje, jak bardzo skomplikowany i niejednoznaczny potrafi być ich świat. Jego bohaterowie nie są idealni – popełniają błędy, mają słabości, a ich moralność często pozostawia wiele do życzenia. Autor umie fantastycznie pokazać emocje, gniew i rozpacz, które da się poczuć w czasie czytania. „Z innej gliny” to książka o lojalności, zdradzie i o tym, że każdy człowiek jest sumą swoich wyborów. Mocna, prawdziwa i emocjonalnie wyczerpująca – dokładnie taka, jakiej oczekuję po dobrej literaturze kryminalnej. Zakończenie zostawia z niepokojem i niedosytem, który każe czekać na kolejny tom z niecierpliwością. Polecam 🥰 Cytaty: „– My­ślisz, że podam ci na­zwi­sko? Jedno ci wy­star­czy? A może le­piej dwa, dla pew­no­ści? Wtedy już na pewno po nitce do kłęb­ka doj­dziesz do samej góry. Po­uci­nasz ręce, nogi, a na końcu głowę tej be­stii, na którą po­lu­jesz. Za­pew­niam cię, w miej­sce jed­nej głowy wy­ro­śnie na­stęp­na, potem ko­lej­na. A może od po­cząt­ku ten kró­li­czek, za któ­rym się uga­niasz, miał kilka głów? Masz za mało czasu, żeby coś z tym zro­bić, ko­mi­sa­rzu.” „Ty szu­ka­łeś po­wo­du do życia przez ostat­ni rok, w końcu go zna­la­złeś, ja przez ostat­ni rok mia­łem powód do życia i wraz z twoją śmier­cią mieć go już nie będę. Róż­ni­ca jest jesz­cze jedna. W prze­ci­wień­stwie do cie­bie odej­dę na wła­snych wa­run­kach.”

Trzeci tom przygód komisarza Konrada Cicheckiego, zatytułowany „Z innej gliny”, to literacka jazda bez trzymanki, która z impetem przenosi czytelnika prosto w mroczny, wrocławski wir zbrodni i gangsterskich porachunków. Tomasz Duszyński serwuje opowieść, która w porównaniu do poprzednich części nabrała zupełnie nowej, oszałamiającej dynamiki. Jeśli ktoś odczuwał, że wcześniejsze tomy nieco oszczędzały na tempie, to tutaj autor nadrabia to z nawiązką – akcja jest gęsta, brutalna i wciąga od pierwszej strony. Czytelnik wpada w ten wir i, podobnie jak ja, ma nikłe szanse na wynurzenie się przed poznaniem ostatniego słowa. Zaczyna się mocnym uderzeniem, które od razu ustawia ton dla całej powieści: morderstwo na diabelskim młynie przy Stadionie Wrocław. Policyjny analityk, Staszek Kęsik, staje się ofiarą w miejscu, które powinno kojarzyć się z beztroską. To makabryczne zdarzenie staje się punktem wyjścia dla powracającego do Wrocławia Konrada Cicheckiego, który rzuca się w pogoń za zabójcami kolegi. Szybko okazuje się, że ślady prowadzą do jego dawnych śledztw, udowadniając, że przeszłość ma długą pamięć. Jednak w „Z innej gliny” to teraźniejszość brutalnie rozdaje karty, a intryga jest tak skomplikowana, że zagrożony jest każdy – od szeregowego policjanta po samych bliskich komisarza. W tomie „Z innej gliny” autor zdecydował się na spektakularną zmianę klimatu. Odszedł od dyskretnego, małomiasteczkowego mroku i skupił się na tętniącej życiem, brutalnej miejskiej dżungli. Sceneria Wrocławia stała się niemal kinowa – tajemnice zastąpiono sensacyjną, twardą akcją. Miasto w tej powieści wykracza poza rolę zwykłego tła. Wrocław jawi się jako niezależny, mroczny byt, bezwzględny i pulsujący przestępczością. Jest areną dla wojen gangów, korupcji, snajperów i brudnych interesów. Duszyński przekonuje nas, że ta metropolia prowadzi swoje własne, niebezpieczne życie, a jej bezlitosne oblicze budzi autentyczny niepokój. Wśród tego chaosu autor świetnie przeplata wątek klasycznego śledztwa policyjnego z elementami akcji rodem z kina sensacyjnego. Obok Cicheckiego kluczową rolę odgrywa tajemniczy Suchy – policjant wtopiony w struktury gangsterskie, który zdobywa zaufanie lokalnego bossa i przygotowuje się do ostrej konfrontacji z gruzińskim gangiem i... kimś jeszcze. Wątek ten, polegający na przenikaniu w szeregi przestępcze, wprowadza gęstą atmosferę strachu i niepewności. Autor zgrabnie wprowadza zmyłki, utrudniając czytelnikowi szybkie zidentyfikowanie wrogów i sojuszników, oraz pokazując, że motywacje bohaterów rzadko są czarno-białe. Czasem, by przetrwać i osiągnąć wyższy cel, trzeba działać w odcieniach szarości, co stawia bohaterów przed trudnymi, moralnymi dylematami. A sam Cichecki? Daleko mu do stereotypowego twardziela z kryminału. Pod fasadą profesjonalizmu kryje się człowiek zmęczony, pełen goryczy i rozczarowany systemem, który wydaje się być zepsuty do szpiku kości. To postać uwikłana w konflikt między zawodowym obowiązkiem a lojalnością wobec dawnych znajomych. Jego determinacja, by odkryć prawdę, jest jednocześnie jego największym przekleństwem, bo ta prawda ma moc niszczenia. To bohater, w którego dylematy łatwo uwierzyć. „Z innej gliny” to lektura dla tych, którzy cenią sobie dynamiczną, wielowątkową intrygę kryminalną z sensacyjnym pazurem, gdzie akcja nie zwalnia ani na chwilę, a mrok czyha na każdej stronie. Tomasz Duszyński zaserwował czytelnikom mocną, wciągającą i zaskakującą powieść, która udowadnia, że we wrocławskim półświatku każdy ma coś do ukrycia. Ps. Kolejny raz muszę to napisać: lubimy się z powieściami Tomasza Duszyńskiego 🙂

Czy uważasz, że to, z czego jesteśmy „ulepieni” - nasze doświadczenia, wybory, lęki - decyduje o tym, kim się stajemy, czy jednak w każdej chwili możemy spróbować zmienić kształt tej gliny? „Z innej gliny” Tomasza Duszyńskiego to trzecia część serii o komisarzu Konradzie Cicheckim, ale jednocześnie zupełnie nowy rozdział - mroczniejszy, bardziej brutalny i zdecydowanie bardziej miejski. Tym razem zamiast kameralnych klimatów dostajemy Wrocław - wielką metropolię, która w tej historii przypomina żywy, pulsujący organizm. Z jednej strony nowoczesny, z drugiej - kipiący przemocą, strachem i półświatkiem, w którym trudno odróżnić przyjaciół od wrogów. Książka zaczyna się od uderzenia - policyjny analityk Staszek Kęsik ginie w lunaparku na diabelskim młynie. Ta scena nie tylko szokuje, ale od razu ustawia ton całej opowieści: będzie mrocznie, dynamicznie i bez taryfy ulgowej. Do gry wraca Cichecki, który na wieść o śmierci kolegi nie potrafi odsunąć emocji na bok. Rusza tropem zabójców i odkrywa, że ślady prowadzą do sprawy sprzed lat. Tyle że teraz przeszłość nie jest już tylko cieniem - zaczyna realnie zagrażać jemu i wszystkim wokół. Równolegle poznajemy wątek Suchego, który działa pod przykrywką w świecie gangsterów. Jego pozycja jest chwiejna, lojalność wystawiana na próbę, a granica między tym, kim jest naprawdę, a tym, kogo udaje, coraz bardziej się zaciera. To właśnie on uświadamia czytelnikowi, że czasem największym przeciwnikiem jesteśmy my sami. Duszyński świetnie łączy tempo akcji z psychologiczną głębią. Owszem, w tej części fabuła pędzi jak rollercoaster, ale autor nie zapomina o tym, by pokazać, jak wydarzenia odciskają piętno na bohaterach. Wrocław jest tu czymś więcej niż tłem - przypomina mi Gotham City, gdzie za fasadą normalności kryje się bezlitosny świat. Muszę przyznać, że ta zmiana klimatu była dla mnie zaskoczeniem. Z jednej strony brakowało mi małomiasteczkowego dusznego klimatu znanego z poprzednich części, z drugiej - nowa sceneria otworzyła przestrzeń dla zupełnie innej dynamiki. Czułam, że to inna historia, napisania w innym rytmie, ale wciąż trzymająca mnie w napięciu do ostatniej strony. „Z innej gliny” to powieść, która nie daje łatwych odpowiedzi. Zmusza, by zastanowić się nad tym, jak wiele w naszym życiu zależy od przypadku, a jak wiele od naszych decyzji. Czy naprawdę każdy z nas jest „z innej gliny”, czy jednak ostatecznie wszyscy jesteśmy do siebie bardziej podobni, niż chcielibyśmy przyznać? Ocena: 8/10 - bo to solidny kryminał z duszną atmosferą i tempem, które nie pozwala się zatrzymać, choć dla mnie poprzednie tomy miały w sobie więcej uroku i psychologicznej subtelności.