Z pamiętnika babci

Piękna, inspirująca książka. Z kategorii tych, które potrafią nie tylko wzruszyć, ale także wpłynąć na dziecięce postanowienia. Opowiada historię małej Lissy, która odwiedza swoją babcię w dniu jej urodzin. Oprócz kwiatów, przynosi babci wybrany z mamą prezent. Tym prezentem jest pamiętnik. Zajadając się ciastem, dziewczynka dopytuje babcię, do czego właściwie on służy. W odpowiedzi babcia sięga wysoko na półkę i zdejmuje jeden z wielu, stojących tam zeszytów. Rozsiadają się wygodnie na kanapie i babcia zaczyna czytać. I tak płynie opowieść dziewczynki, nieco starszej od Lissy, która wybrała się z tatą na lodowisko, ratowała kaczkę i kleiła potłuczony wazon. Dziewczynki, którą, jak się domyślacie, była babcia Lissy, także nosząca to imię. Gdy dziewczynka odkrywa, że bohaterką czytanych historii jest jej babcia jest zaskoczona i podekscytowana. Ona też będzie prowadziła swój własny pamiętnik! Następnego dnia, wybiera go razem z babcią. Na okładce ma kwiaty, łabędzie i biedronki. A środek już czeka na wszystkie niezwykłe historie z jej życia. Wspaniała jest ta książka. Wyjątkowa. Zarówno, gdy potraktujemy ją dosłownie, jako zachętę do prowadzenia przez dziecko zapisków, jak i w bardziej metaforycznym przekazie. Jest to bowiem piękna opowieść o rodzinnych wspomnieniach, przekazywaniu tradycji z pokolenia na pokolenie i więzi, jaka łączy nas z dziadkami. Ich historia jest przecież także częścią naszej historii. Co więcej, nasze maluchy też kiedyś będą czyimiś dziadkami. Może to ich pamiętniki będą czyjąś inspiracją? Na szczególną uwagę zasługują tu pastelowe, klimatyczne ilustracje. Pełne uroczych detali. Z wazonem na stole, którego pęknięcie dostrzegamy dopiero przy drugim czytaniu, a które jest tak znaczące. Z identycznymi oczami głównych bohaterek… Jestem przekonana, że historia dużej i małej Lissy spodoba się nie tylko dziewczynkom i nie tylko podczas czytania z babcią. Myślę, że najwięcej inspiracji zaczerpną z niej dzieci od ok. 6 r.ż. Gorąco polecam!