Za szczytem

Na hasło "góry" zawsze jestem na tak, a zwłaszcza uwielbiam je w powieściach. One nie tworzą tylko tła, dla mnie są bohaterem drugiego planu, nieodzownym elementem całej historii. Gdy tylko zobaczyłam tę okładkę - przepadałam, nic innego nie miało już znaczenia. Grupa nieznajomych znajduje schronienie przed zamiecią w górskiej chacie na totalnym pustkowiu. Następnego dnia wszyscy są martwi. Jedną z ofiar jest matka słynnej himalaistki Alicji Kandory. Kobieta postanawia odkryć prawdę o jej śmierci. Akcja powieści toczy się dwutorowo i obie perspektywy są szalenie intrygujące, zwłaszcza przeszła, zawierająca pewien element trudnej do wyjaśnienia zagadki, którą za wszelką cenę pragniemy rozwiązać. Teraźniejsza dotyczy prowadzonego przez policję oraz Alę śledztwa, a nie będzie ono należało do najprostszych, okazuje się bowiem, że miejscowi nie chcą, by prawda ujrzała światło dzienne. Jakie mroczne sekrety skrywa to małe górskie miasteczko? Przez cały czas podczas lektury towarzyszyła mi ciekawość, a stworzony przez Sebastiana Sadleja klimat niepokoju i grozy powodował szybsze bicie serca. Rozgrywające się w górach wydarzenia i ich bohaterowie okazali się bardziej złożeni, niż mogłoby się to na pierwszy rzut oka wydawać. "Za szczytem" to niezwykle nastrojowa powieść kryminalna, która zadowoli nawet najbardziej wybrednych czytelników.

Jakiś czas temu otrzymałam od wydawnictwa SQN książkę w ciemno. Nie było oznaczonego tytułu ani autora. Uwielbiam takie niespodzianki i ochoczo zabrałam się do czytania. Okazało się, że jest to książka Sebastiana Sadleja “Za szczytem”. Było to moje pierwsze spotkanie z autorem, dlatego nie było możliwości, bym zgadła po samej lekturze tej powieści, kto ją stworzył. W trakcie zamieci górskiej w chacie spotykają się trzy osoby, które są od siebie kompletnie różne. Starsza kobieta, tutejszy biznesmen oraz okoliczny bandzior. Za jakiś czas wszyscy kończą martwi, a policja bardzo się stara by ustalić co się stało. Sprawę również stara się wyjaśnić Alicja Kandora, znana himalaistka, która straciła w tej chacie matkę. Czy droga do prawdy będzie prosta? Uwielbiam klimaty górskie w książkach. Mimo, że zima dawno za nami czułam ten mroźny klimat. Bez problemu potrafiłam się wczuć w książkową aurę. Mamy tutaj dużo zagadek i niedopowiedzeń. Autor przeskakuje z teraźniejszości w przeszłość odkrywając przed nami kolejne części układanki. Ale nie było to dla mnie takie oczywiste. Musiałam się mocno wysilić, by powiązać wszystko ze sobą. Bo oprócz zbrodni na pierwszy plan wysuwają się również problemy Alicji. Jej trudna relacja z matką. Dużo tutaj wewnętrznych rozterek i przemyśleń głównej bohaterki. Do tego niespieszna akcja sprawia, że napięcie w książce czasem opada. Oczywiście to nic złego, bo finał historii skłania nas do dłuższych przemyśleń. Książka nie jest zła, ale tego typu literatura nie jest dla mnie. Często czułam się znużona podczas czytania. Lubię gdy akcja postępuje szybko. Nie mniej jeśli lubicie niespieszne, nieoczywiste historie to ta książka jest zdecydowanie dla was.

„Za szczytem” Sebastian Sadlej Międzygórze. W trakcie zamieci śnieżnej, w górskiej chacie będącej prowizorycznym schroniskiem dla turystów, spotykają się cztery osoby. Osoby, które w normalnej sytuacji raczej nie spotkałyby się, a jednak warunki pogodowe powodują, że spędzają ze sobą jak się później okaże, ostatnie dni swojego życia. Do Międzygórza przyjeżdża gwiazda światowego himalaizmu, Alicja Kandora – prywatnie córka kobiety, znalezionej w górskiej chacie. Nie wierzy w samobójczą śmierć matki i rozpoczyna prywatne śledztwo. Alicja próbując dowiedzieć się do czego doszło w ostatnich godzinach życia matki, mierzy się z pewnego rodzaju zmową milczenia. Nie każdy chce jej pomoc, może liczyć tylko na siebie. Upór i ambicję, którą wyrobiła sobie w trakcie lat spędzonych na zdobywaniu najwyższych szczytów świata będzie musiała wykorzystać do wyjaśnienia tragedii, która była udziałem jej matki. „Za szczytem” to powieść przesiąknięta górskim klimatem. Nie brakuje tu pięknych opisów gór, historii dotyczących bohaterskiego zdobywania szczytów, ale i wewnętrznej walki, walki jaką przeżywa córka próbująca wyjaśnić tragiczną śmierć matki. Autor bardzo wyraźnie zaznacza, że relacja obu kobiet nie była łatwa. Alicja, główna bohaterka ewidentnie traktuje chęć wyjaśnienia tragedii, jako pewnego rodzaju rozliczenie z przeszłością. Nie znajdziecie tu krwawych opisów miejsc zbrodni, zmasakrowanych ciał czy spektakularnych akcji zatrzymania zbrodniarzy. Znajdziecie za to tajemnicę. Ta tajemnica właśnie powoduje, że książkę czyta się bardzo dobrze. Do ostatniej strony jesteśmy w umyśle Alicji, która zmaga się z własnymi demonami. „Za szczytem” to nie jest typowy kryminał. Mimo to styl pisarza przypadł mi do gustu. Książka godna polecenia.