Zabójcze pożądanie

„Zabójcze pożądanie" J. D. Barker Od razu napiszę, że książka wydawała się być czymś innym niż okazała się po przeczytaniu, i to było moje duże pozytywne zaskoczenie. Spodziewałam się szybkiej akcji i to oczywiście dostałam, ale była tu też ostra krytyka technologii, trochę erotyzmu (choć myślałam że będzie tego więcej) i duża dawka adrenaliny. Od początku śledziłam kłopoty młodego małżeństwa z Bostonu - śledczego od przekrętów finansowych i początkującej pisarki. Trafiają na terapię, a terapeutka poleca im aplikację "erotyczną", która ma pomóc w ich małżeńskich kłopotach. I tu pomyślałam, że takie rzeczy to chyba tylko dla znudzonych Amerykanów, a ta aplikacja wzbudziła moje zdziwienie. No ale ok, ludzie mają różne "potrzeby" i może to normalne. Jak dla mnie historia ta jednak balansowała na granicy absurdu, może dlatego, że jestem z pokolenia, które pamięta czasy bez aż tak rozbudowanej technologii i AI, która śledzi nas dosłownie wszędzie. W niektórych momentach może i historia była nierealna. Para psychopatów mordujących z zimną krwią dla punktów w aplikacji czy wszyscy wokół polujący na konkretną ofiarę, żeby przeskoczyć na kolejny level w aplikacji. Nie chce mi się wierzyć, że ludzie byliby zdolni do takiego zezwierzęcenia, nawet za grube pieniądze. Jedno mogę stwierdzić, że na pewno nie ma tu miejsca na nudę i choć końcówka mogłaby być nieco bardziej realna to autor znów mnie wciągnął w wir akcji i pościgów za "zbiegami". Najmocniejszym punktem tej książki jest refleksja, jaką zostawia. Autor daje do myślenia - na ile telefony albo TV faktycznie nas podglądają / podsłuchują. I czy kliknięcie „akceptuj warunki" w aplikacji nie daje "komuś" zbyt dużej swobody korzystania z naszych danych? Jeśli tak ma wyglądać nasza technologiczna przyszłość to ja w to nie wchodzę. Ale książkę polecam jak najbardziej!

Czy jesteś w stanie przekroczyć każdą granicę, jeśli stawką jest miłość? To pytanie nie daje mi spokoju odkąd zamknęłam ostatnią stronę „Zabójczego pożądania” J.D. Barkera — książki, która po raz kolejny udowodniła, że autor nie tylko doskonale zna się na budowaniu napięcia, ale też potrafi poruszyć najciemniejsze zakamarki ludzkiej psychiki. Uwielbiam pióro Barkera. Przeczytałam wszystkie jego książki i każda z nich zostawiała mnie z opadniętą szczęką, ale „Zabójcze pożądanie” to zupełnie inny wymiar. To połączenie thrillera psychologicznego, romansu i dystopijnej wizji świata, w którym technologia nie tylko pomaga, ale przede wszystkim kontroluje. I robi to… z przerażającą precyzją. Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda jak klasyczna historia o parze z problemami. Abby – początkująca pisarka, której kariera dopiero co nabrała rozpędu, i Brendan – śledczy od spraw finansowych, pochłonięty pracą. Ich związek przechodzi poważny kryzys, aż trafiają do psychoterapeutki, która – zamiast klasycznych terapii – proponuje… aplikację. „Sugar & Spice”. I tu zaczyna się jazda bez trzymanki. To, co z początku wydaje się erotyczną grą mającą ożywić związek, bardzo szybko zmienia się w niepokojącą machinę manipulacji. Zadania stają się coraz bardziej ryzykowne, balansujące na granicy prawa, moralności, a później… człowieczeństwa. A co, jeśli stawką staje się nie tylko wasz związek, ale życie innych ludzi? Barker z ogromną wprawą prowadzi nas przez tę historię i kreuje bohaterów niezwykle ludzkich. Dzięki temu jeszcze mocniej wsiąkamy w ich emocje, w ich rozpad i desperację. Abby – kobieta z pozoru krucha, ale pełna determinacji, zaczyna zacierać granice między rzeczywistością a fikcją literacką. Brendan – z pozoru racjonalny i twardo stąpający po ziemi, skrywa więcej tajemnic, niż mogłam się spodziewać. Ich wewnętrzne rozterki są przedstawione tak autentycznie, że trudno ich oceniać. Bardziej… się ich boimy. Aplikacja, która miała pomagać, staje się narzędziem kontroli, testem granic i człowieczeństwa. I to właśnie ten aspekt najmocniej uderzył mnie podczas lektury – jak łatwo można zmanipulować ludźmi, kiedy są słabi, zdesperowani, kiedy nie mają już nic do stracenia. „Zabójcze pożądanie” wciąga nie tylko wartką akcją, ale też mocnymi pytaniami, które zostają w głowie na długo. Czy odważyłabym się zainstalować taką aplikację? Czy dałabym się skusić grze, która obiecuje bliskość i emocje? Czy dla punktów, dla zadowolenia partnera, dla idei wspólnego ratowania miłości – byłabym gotowa… zabić? Książka nie jest idealna. Momentami faktycznie miałam wrażenie, że autor chciał upchnąć zbyt wiele – erotyka, psychologia, brutalność, technologia, relacje, thriller – wszystko to miesza się w zawrotnym tempie. Ale Barker potrafi to udźwignąć. Nawet jeśli końcówka sprawia wrażenie lekkiego chaosu, to w tym szaleństwie jest metoda. To właśnie ten niepokój, który zostaje, ten brak jednoznacznych odpowiedzi i dylematy moralne sprawiają, że długo nie mogłam przestać o tej książce myśleć. Jeśli szukasz historii, która poruszy, zaskoczy i zmusi Cię do zadania sobie kilku niewygodnych pytań – „Zabójcze pożądanie” jest właśnie tym, czego potrzebujesz. Ale uprzedzam – to nie jest zwykły thriller. To literacka pułapka, w którą wpadniesz z przyjemnością, a wydostaniesz się… z dreszczem. Czy odważysz się zagrać?