Zaginieni Historie ludzi którzy zaginęli bez śladu

Nie ukrywam, że z wielką ciekawością sięgnąłem po tę książkę. Dlaczego? Bo problem jest mi nieobcy. Będąc uczniem w szkole średniej, zaginął nasz kolega. Jak się okazało po kilku dniach, został znaleziony... ktoś wypchnął go z pociągu w trakcie jazdy. No, a potem, osobiście przeżyłem najsłynniejsze zaginięcie w Polsce, redaktora Jarka Ziętary z Gazety Poznańskiej. To był mój kolega. Jeszcze dzień wcześniej przyniósł do redakcji tekst o obchodach Sierpnia 1980 pod pomnikiem Poznańskiego Czerwca. Byłem wtedy wydawcą numeru. Wciąż jak rodziny, przyjaciele, znajomi zaginionych z książki zastanawiam się, co się stało. Koncepcji było wiele, ale te najważniejsze kręcą się wciąż koło wątku kryminalnego. Autorka zebrała na łamach swojej książki kilkanaście postaci, które są wciąż poszukiwane. Opowieści to małe nowelki kryminalne, z tą różnicą, że te mają swój koniec, a sprawy zaginionych są wciąż otwarte. Wiele niedopowiedzianych sytuacji, słów, rodzinnych konfliktów czy zaniedbań milicji, a później policji. Wciąż zaginieni, są traktowani mało poważnie przez służby mundurowe. Często poszukujący słyszeli: znajdzie się, wróci... Nie wrócili! Najbardziej poruszające są opowieści o dzieciach, w tym najmłodszym 7-miesięcznym, które prawdopodobnie zostało uprowadzone. Książkę zamykają głosy ekspertów w tym jasnowidza, red. Michała Fajbusiewicza z programu telewizyjnego "997", policjantów i przedstawicielki Fundacji ITAKA. Ich wypowiedzi rzucają światło na motywy, sposoby poszukiwania i dają też nadzieję, bo jak się okazuje, wiele spraw jednak ma swój finał. Czasami osoby wracają, są znajdowane, ale nie chcą wracać do porzuconego świat, ale także finał jest tragiczny, bo odnajdowane są zwłoki. Jednak dla wielu rodzin to także rozwiązanie, bo jak mówią Ci, których najbliżsi są wciąż zaginieni, najgorsze jest to, kiedy nie można usiąść razem do stołu w czasie uroczystości rodzinnych, czy pójść na grób położyć kwiaty i zapalić znicz...