Zaginiona księgarnia

Trzech bohaterów, trzy historie, trzy perspektywy. Opalina, Henry i Martha, każdy z nich zabiera nas w swój kawałek świata. Trójka niczego niepodejrzewających bohaterów przekonuje się, że ich własne historie są tak samo niezwykłe, jak te, które opisani na stronach ich ukochanych książek. Odkrywając tajemnice księgarnianych półek, przenoszą się do cudownego świata... gdzie nic nie jest takie, jakie się wydaje. "Zawsze byłaś wystarczająco dobra. Tylko ludzie wokół ciebie byli zbyt oplątani własnym bólem, żeby to dostrzec." " Zaginiona księgarnia " to magiczna i nietuzinkowa historia. Fabuła jest naprawdę ciekawa, przyjemna i pozostawia ciepło w serduszku. Choć bohaterowie chwilami wydawali się nierealni, to pokochałam ich całym sercem. W książce znajdziecie nie tylko opowieści trojga bohaterów, ale także tajemnice, ciekawe zwroty akcji a całość nie jest ani trudna w odbiorze, ani skomplikowana. "Zaginiona księgarnia" to lekka, przyjemna książka, okraszona szczyptą magii, która pokazuje, że nawet kiedy kroczymy wyboistą ścieżka, zawsze trafimy na prostą drogę. Na koniec dodam, że autora zabierając nas do Dublina, pozwala przekroczyć próg magicznego miejsca, jakim jest "Zaginiona księgarnia", pozwala cieszyć się swoim lekkim i przyjemnym piórem oraz zapewnia nieprzespaną noc lub brak ugotowanego obiadu, bo jak zaczęłam czytać to nie mogłam się oderwać do ostatniej strony🤭. Polecam ❣️

„Zaginiona księgarnia” autorstwa Evie Woods to opowieść, która na pierwszy rzut oka obiecuje czytelnikowi pełne tajemnic i zagadek doświadczenie literackie. Jednakże, pomimo obiecującego początku i intrygującej koncepcji, książka pozostawiła mnie z mieszanymi uczuciami. Akcja powieści rozgrywa się w Dublinie, mieście pełnym legend i tajemnic. Wśród jego uliczek krąży opowieść o tajemniczej księgarni, która nie jest dostępna dla każdego. Znajdujący się pod numerem 12 budynek jest widoczny tylko dla nielicznych, co samo w sobie stanowi interesujący motyw. Narracja prowadzona jest z perspektywy trójki bohaterów: Marthy, Henry'ego i Opaliny. Rozdziały ukazują nam ich różne spojrzenia na zaginioną księgarnię, z czego jedna z postaci, Opalina, przenosi nas do początku XX wieku, co dodaje historii pewnej głębi historycznej. Martha i Henry relacjonują wydarzenia współczesne, wprowadzając nas w realia ich życia i poszukiwań. Najbardziej interesująca wydała mi się postać Opaliny, a jej niezwykłe pełne nieoczekiwanych zwrotów i dramatów losy przykuły moją uwagę. Początkowo książka naprawdę mnie zaangażowała. Autorka zgrabnie wplotła nawiązania do klasycznej literatury, a wątki związane z dawnymi rękopisami były prawdziwą gratką dla miłośników historii książek. Niestety, im dalej zagłębiałam się w lekturę, tym bardziej zaczęły mnie irytować pewne aspekty. Dialogi często miały infantylny wydźwięk, a niektóre wątki rozwijały się zbyt szybko i bez odpowiedniego pogłębienia. Problemy bohaterów rozwiązywały się w magiczny sposób, co nadawało książce niezamierzonego wrażenia realizmu magicznego, jakby żywcem wyjętego z literatury dziecięcej. Końcówka książki okazała się zbyt szybka i rozczarowująca. Brakowało jej rozwinięcia i satysfakcjonującego zamknięcia, co pozostawiło mnie z uczuciem niedosytu. Podsumowując, „Zaginiona księgarnia” to książka z dużym potencjałem, który niestety nie został w pełni wykorzystany. Pomysł na fabułę jest ciekawy, a magia i tajemnica kuszą czytelników. Niestety, sztuczne dialogi, płaskie relacje między bohaterami i brak realizmu w niektórych wątkach sprawiły, że powieść mnie trochę rozczarowała. Polecam “Zaginioną księgarnię” miłośnikom lekkiej lektury z elementami magii i tajemnicy w tle.

„Zaginiona księgarnia” Evie Woods to jedna z tych książek, która po prostu zachwyca i otula czytelnika szczelnie niczym kocyk. Jest pięknie napisana, porusza, podnosi na duchu, ale i momentami rozdziera serce. Oczywiście nie mogło w niej zabraknąć także magii, która przenosi nas w niesamowity świat książek i emocji, od którego nie chce się odrywać. Akcja książki podzielona została na dwie linie czasowe — Dublin z lat dwudziestych XX wieku oraz Dublin z czasów współczesnych. To w latach dwudziestych poznajemy Opalinę Carlisle, która, stając przed perspektywą niechcianego i aranżowanego małżeństwa, postanawia uciec z domu i otworzyć księgarnię z rzadkimi, używanymi książkami. Natomiast współcześnie poznajemy Marthę oraz Henry’ego poszukujących zaginionej książki, ale i stopniowo odkrywających swoje przeznaczenie. Te dwie linie wzajemnie się uzupełniają i doskonale przenikają, tworząc magiczną powieść pełną emocji, wydarzeń historycznych, walki o swoje marzenia, dróg ku odnalezieniu siebie, literackiej bohemy i co najważniejsze, szacunku do literatury. To, jak autorka o niej pisze, jest czymś naprawdę cudownym i według mnie już rzadko spotykanym. Jednak wśród tych literackich klimatów nie mogło zabraknąć poważniejszych tematów, jak chociażby toksyczne związki, przemoc, molestowanie, strata, trauma. Tutaj trudy prawdziwego życia sprytnie łączą się z literacką magią, tworząc dla czytelnika mieszankę pełną wrażeń. Nie można także zapomnieć o barwnych postaciach, bez których ta książka byłaby niczym. Martha zachwyca swoją odwagą, determinacją i uświadamia, że nawet po latach przemocy w związku można odnaleźć w sobie siłę, aby powiedzieć stop i zacząć wszystko od nowa. Henry to takie słoneczko, wprowadzające do książki dużą dawkę humoru, a Opalina to kolejna kobieta zachwycająca swoim uporem, determinacją i odwagą. „Zaginiona księgarnia” to książka, którą jestem zachwycona i przyznam szczerze, że zostanie ona w mojej pamięci oraz sercu na jeszcze bardzo długo. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!