Opis
Poeta grozy, kapłan niesamowitości, twórca kryminału – to tylko niektóre z puli niezliczonych tytułów, jakimi obdarzono Edgara Allana Poe.
Inspirował naukowców i literatów – Charlesa Baudelaire’a i Fiodora Dostojewskiego, Arthura Conan Doyle’a, Julesa Verne’a czy Aldousa Huxleya. Jego twórczość wciąż pobudza wyobraźnię; sięgając w głąb ludzkiej duszy, wydobywa z mroku toczące ją lęki.
Najlepsze i najważniejsze teksty zgromadzone w tym tomie ukazują wszechstronne oblicze pisarza jako prekursora kilku gatunków literackich. To próbka najwyższego kunsztu pozwalająca docenić jego talent i nieskrępowaną fantazję, która od półtora wieku zachwyca, zaskakuje i przeraża.
Utwory Edgara Allana Poe stały się kanwą serialu „Zagłada domu Usherów” Mike’a Flanagana – twórcy takich produkcji jak „Nawiedzony dom na wzgórzu” czy „Nawiedzony dwór w Bly” – nakręconego dla platformy NETFLIX.
Kraj produkcji: PL
Szczegóły
Polecane kategorie
Polecane serie
Polecani autorzy
Darmowa dostawa od 149 zł
Rabaty do 45% non stop
Ponad 200 tys. produktów
Bezpieczne zakupy
Recenzje
Poetyckie zwroty, mrok czający się za każdym progiem i klimat dawnych czasów wywodzący się od ludzi wyższej klasy, to tylko rąbek tego, co tutaj spotkacie. Muszę dodać, że jestem zahipnotyzowana barwionymi bokami, które tworzą przedsmak tego, co tutaj poznacie. Bardzo długie zdania, które opisują konkretną rzecz oddając jej siłę i moc, oplecione mieszanką aury duszności oraz zabarwienia strachem odpowiednim do domu i ludzi w nim zamieszkujących. Bez względu na to czy wciąż tam żyją, czy żyli. Ten klimat trzeba po prostu pokochać i wczuć się w niego, jak w słowa narratora, którego nie znamy. Konkretność została tutaj pochowana na rzecz odczuwania historii zmysłami. To co nam zostaje przedstawione jest opisana jakby dookoła, tworząc taką aureolę poetyckości skąpanej jedynie w złych mocach. Piękne rzeczy są tutaj opisane jako przemijające, tracące dawny szyk i klasę, która kiedyś świeciła uznaniem, a teraz pustkami. Łącznie z nią i właściciel tajemniczej posesji jakby żywy, a jednak rozkładający się wyglądem niczym miesięczny nieboszczyk. Od razu przyszło mi tutaj skojarzenie bycia martwym za życia. Ogólnie nie ma tutaj wiele wydarzeń, tylko całe opisy skupiają się na tym, aby ukazać nam przemijanie wszystkiego. Podkreślenie tego, że jedynie dusze się nie starzeją, bo ciało w wyniku uległości na współczynnik natury niestety sprawia wrażenie starej piany, albo rozpuszczonej plasteliny. Te kilka opowiadań tutaj zawartych są ukazane jako duszne, wręcz nachodzące na czytelnika, a nawet z każdym przeczytanym słowem, wpełzające pod jego skórę. Głównym wątkiem jest niewiadoma, zaginięcia i szalejąca niepewność. ,,Kawałek spódniczki nieszczęśliwej dziewczyny długi na dwie stopy i szeroki na jedną oddarto, okręcono dookoła jej szyi i zawiązano na karku, prawdopodobnie w tym celu, by stłumić krzyk. Uczynili to złoczyńcy, którzy nie mieli przy sobie nawet chustki do nosa." Na koniec dodam, że nie jest to łatwa lektura. Tylko fani horrorów psychologicznych powinni się przekonać, czy podołają temu klimatowi i prawdopodobnie oni docenią go najbardziej:-)