Zakazana arabska miłość

💖„Zakazana arabska miłość” to historia nasycona wieloma prawdziwymi opowieściami młodych osob(i nie tylko),którzy są gejami.W tym kraju lepiej się do tego się nie przyznawać.Konsekwencje płynące z bycia gejem spadają nie tylko na tą osobę,ale również na całą rodzinę. Czytając,nie dowierzałam jak bardzo potrafi być okrutny świat i osoby,którzy karają za inność seksualną i jak bardzo są okrutni. Emocje przelewają się z każdą stroną,rozdziałem i słowem. Czułam je całą sobą,bo autor wspaniale prowadzi fabułę,by czytelnik w pełni mógł poczuć emocje bohaterów. 💖Powieść pokazuje brutalny obraz arabskiego świata z czterech ścianach.Nikt o tym głośno nie mówi,bo każdy boi się kary.Często za niewinność osoby ponoszą śmierć,bo w żaden sposób prawo nie mają szans na obronę.Robią co chcą,i w taki sposób jak lubią,by ofiara zaznała krzywdę! 💖Każdą książkę autora warto poznać-także „Zakazana arabska miłość”,ponieważ niosą ze sobą prawdę,prawdziwe historie,emocje i momenty wyciskające łzy przy poznawaniu trudnych momentów z życia bohaterów.Warto je poznać i spojrzeć inaczej na świat arabskich zasad i wierzeń. 💖Nie wahajcie się przed sięgnięciem po tą książkę-warto być świadomym,tego o czym się nie mówi,choć duża ilość osób zmaga się z karami i krzywdami z rąk innych osób. 💖Czytajcie-gorąco polecam

Czy można żyć w kraju, który cię nienawidzi – tylko dlatego, że jesteś kim jesteś? Kiedy zaczynałam lekturę „Zakazanej arabskiej miłości”, byłam przygotowana na trudną historię. Znam styl Marcina Margielewskiego – wiem, że jego książki bolą i są przepełnione ogromem emocji. Ale nie spodziewałam się, że ta opowieść aż tak mną wstrząśnie. To nie jest fikcja literacka. To brutalna rzeczywistość, opisana z bólem, szacunkiem i niezwykłym wyczuciem. I chociaż narracja płynie wartko, każda strona zostawia ślad – bo wszystko, o czym czytamy, wydarzyło się naprawdę. Głównym bohaterem tej książki jest Rami – młody chłopak z Egiptu, który próbuje po prostu żyć. Kocha muzykę, próbuje znaleźć siebie, szuka sensu w tekstach zespołu Mashrou’ Leila – grupy, której wokalista otwarcie mówi o swojej orientacji. Jesienią 2017 roku Rami idzie na ich koncert w Kairze. Nie wie, że ta decyzja zmieni jego życie na zawsze. W trakcie wydarzenia dochodzi do zamachu, a Rami zostaje bezpodstawnie oskarżony o udział w ataku terrorystycznym. I wtedy zaczyna się prawdziwe piekło. Nie ma tu miejsca na fikcyjne sceny zbudowane dla efektu – jest więzienie, są tortury, poniżenie, samotność, strach i przerażająca bezsilność. Czytając, miałam wrażenie, że wraz z Ramim siedzę w ciasnej, brudnej celi i czekam, aż ktoś znów przyjdzie zrobić coś, czego nie da się zapomnieć. Coś, czego nie da się opisać bez drżenia rąk. Margielewski, jak zawsze, oddaje głos swojemu bohaterowi – i to właśnie sprawia, że ta historia aż tak mocno trafia do serca. To nie jest reportaż z dystansu. To intymna, osobista spowiedź chłopaka, który miał pecha urodzić się w miejscu, gdzie wolność i godność człowieka są towarami deficytowymi. Autor nie ocenia, nie moralizuje – po prostu daje nam dostęp do czyjegoś świata. Świata, który chcielibyśmy uznać za nierealny, a jednak… on istnieje. Dla mnie ta książka jest ważnym głosem – nie tylko o sytuacji osób LGBT w krajach arabskich, ale też o tym, jak łatwo system może zniszczyć jednostkę. Jak propaganda, strach i religijny fanatyzm stają się narzędziami przemocy. I choć historia Ramiego rozgrywa się w Egipcie, czytając ją, myślałam też o tym, jak blisko czasem jesteśmy podobnych mechanizmów – nawet tutaj. „Zakazana arabska miłość” to książka trudna. Pełna okrucieństwa, które trudno sobie wyobrazić. Ale to również książka, która daje nadzieję – bo Rami, mimo wszystko, przetrwał. A jego historia – dzięki Margielewskiemu – ma szansę coś zmienić. Pokazać, że milczenie nie chroni, a opowiedziana prawda może uratować życie. Ocena: 9/10 – za autentyczność, odwagę i poruszającą do głębi opowieść, którą powinien przeczytać każdy, kto myśli, że świat już dawno uporał się z nietolerancją.